അതീവ നിര്ജനം രമ്യം വായുനാ സുരഭീകൃതമ്
അത് വളരെ ഒറ്റപ്പെട്ടതും മനോഹരവും ആയിരുന്നു, കാറ്റ് സുഗന്ധം പകർന്നതുപോലെ.
പുഷ്പതല്പസമാകീര്ണേ പരപുഷ്ടരുതശ്രുതേ
പൂക്കളുടെ കിടക്കകളാൽ നിറഞ്ഞതും, മറ്റു പക്ഷികളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാവുന്നതുമായ സ്ഥലമായിരുന്നു.
കൃഷ്ണസംഭോഗമാത്രേണ സുഖസംമൂര്ച്ഛിതാ ച സാ
കൃഷ്ണനോടൊപ്പം സുഖം അനുഭവിച്ചപ്പോൾ അവൾ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകി മറഞ്ഞുപോയി.
തസ്ഥതുസ്തത്ര സംയുക്തൌ രാധാരാസേശ്വരൌ മുനേ
അവിടെ, മഹർഷേ, രാസലീലയുടെ നാഥന്മാരായ രാധയും കൃഷ്ണനും ഒരുമിച്ച് നിന്നു.
ഇത്യേവം മങ്ഗലം കര്മ യഃ ശൃണോതി സമാഹിതഃ
ഈ മംഗളകരമായ പ്രവർത്തി ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
മഹാശോകാര്ണവേ മഗ്നോ ഭേദേ പുത്രകലത്രയോഃ
മക്കളെയും ഭാര്യയെയും വിട്ട് വേദനയുടെ വലിയ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്നാലും,
സൂത ഉവാച പുനഃ സംപ്രഷ്ടുമാരേഭേ ദേവര്ഷിഃ കൌതുകാന്വിതഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: വീണ്ടും, ദേവർഷി ആവേശത്തോടെ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നാരദ ഉവാച കാം കഥാം കഥയാമാസ കഥ്യതാം കരുണാനിധേ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അവൻ ഏത് കഥ പറഞ്ഞു? കരുണാസാഗരാ, ദയവായി അത് പറയൂ.
ഉവാസ മലയദ്രോണീം വടമൂലേ മനോഹരേ
അവൻ മനോഹരമായ മലയപർവ്വതത്തിലെ താഴ്വരയിൽ, വടവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ താമസിച്ചു.
രാധാ തം പരിപപ്രച്ഛ സസ്മിതം സുമനോഹരമ്
സുന്ദരിയായ രാധാ, സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ച് അവനോട് ചോദിച്ചു.
ശ്രുതം യശഃ ശൂലഭൃതോ ദര്പഭങ്ഗശ്ച ദൈവതഃ
ശൂലധാരിയുടെ മഹത്വവും ദേവന്റെ അഹങ്കാരം തകർത്തതുമെല്ലാം ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി ദര്പഭങ്ഗം ഹരേര്ഹരേ
ഇപ്പോൾ ഹരേ, ഹരിയുടെ അഹങ്കാരം തകർത്ത കഥ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച കര്ണപീയൂഷമതുലം സുന്ദരം ശൃണു സുന്ദരി
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയേ, ചെവിക്ക് അമൃതംപോലെയും അപാരമായും ഈ കഥ കേൾക്കൂ.
പുരാ ശതമഖോ ദര്പാത്കൃത്വാ ശതമഖാന്മുദാ
പണ്ടൊരു കാലത്ത്, ഇന്ദ്രൻ അഹങ്കാരത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ നൂറു യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
ദിനേദിനേ തദൈശ്വര്യം വര്ദ്ധതേ തപസാം ഫലാത്
ദിവസം ദിവസമവന്റെ ഐശ്വര്യം തപസ്സിന്റെ ഫലമായി വർദ്ധിച്ചു.
സ ജജാപ മഹാമന്ത്രം പുഷ്കരേ ശതവത്സരമ്
അവൻ പൂഷ്കരത്തിൽ നൂറു വർഷം മഹാമന്ത്രം ജപിച്ചു.
ബ്രഹ്മസ്വരൂപാം പ്രകൃതിം സംപന്മൂഢോ ന മന്യതേ ।।4.47.
ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായ പ്രകൃതിയെ അവൻ ഭ്രമത്തിൽ തിരിച്ചറിയാതെ പോയി.
ഏകദാ പ്രകൃതേഃ ശാപാദ്ധതബുദ്ധിഃ സ്വസംസദി
ഒരു ദിവസം പ്രകൃതിയുടെ ശാപം മൂലം, ബുദ്ധി നഷ്ടപ്പെട്ട്, തന്റെ സഭയിൽ തന്നെയാണ് അവൻ.
ബൃഹസ്പതിസ്തതഃ കോപാന്നോവാസ ഗൃഹമായയൌ
അപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി കോപത്തോടെ അവിടം വിട്ടു വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഉവാച മനസാ ദീനോ യാതു സംപദ്ധരേരിതി
അവൻ മനസ്സിൽ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു: ആ സമ്പത്ത് ഹരിയിലേക്ക് പോകട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ വേഗതഃ പീഠാജ്ജഗാമ താരകാന്തികമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വേഗത്തിൽ അവൻ ഇരിപ്പിടം വിട്ട് താരകയോടൊപ്പം പോയി.
സര്വം നിവേദനം കൃത്വാ രുരോദോച്ചൈര്മുഹുര്മുഹുഃ
എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞ്, അവൻ ഉച്ചത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
വത്സ ഗച്ഛ ഗൃഹം നൈവ ഗുരും ദ്രക്ഷ്യസി സാമ്പ്രതമ്
കുഞ്ഞേ, വീട്ടിലേക്ക് പോവു; ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഗുരുവിനെ കാണാൻ കഴിയില്ല.
അധുനാ കര്മണാം ഭോഗം ഭുങ്ക്ഷ്വ മൂഢ ദുരാശയ
ഇപ്പോൾ, വൃഥാശയങ്ങളുള്ള മണ്ടനേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം അനുഭവിക്കു.
സുദിനം ദുര്ദിനം ശക്ര കാരണം സുഖദുഃഖയോഃ
ശക്രാ, നല്ല ദിവസവും മോശം ദിവസവും സന്തോഷത്തിനും ദുഃഖത്തിനും കാരണമാകുന്നു.
ജഗാമ ശക്രഃ സ്നാനാര്ഥം സ്വര്ണദീം സുമനോഹരാമ്
ശക്രൻ സുന്ദരമായ സ്വർണ്ണനദിയിൽ കുളിക്കാൻ പോയി.
സസ്മിതാം സകടാക്ഷാം താമഹല്യാം ഗൌതമപ്രിയാമ് 4.47.
അവിടെ അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടും കണ്മുന്നിൽ നോക്കിയും നിൽക്കുന്ന ഗൗതമന്റെ പ്രിയയായ അഹല്യയെ കണ്ടു.
സ തസ്യാഃ ശക്രഃ സംപശ്യന്മുമോഹ കാമമോഹിതഃ
ശക്രൻ അവളെ നോക്കിയപ്പോൾ, കാമം മൂലം അവൻ മനസ്സിൽ മയങ്ങി.
മൂര്തിം വിധായ തദ്ഭര്തുസ്തത്സമീപം ജഗാമ ഹ
അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ രൂപം ധരിച്ച് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
ചകാര വിവിധം തത്ര ശൃംഗാരം സുമനോഹരമ്
അവിടെ അവൻ പലവിധ മനോഹരമായ പ്രേമക്രീഡകൾ ചെയ്തു.