തതഃ ശിവം സമാരാധ്യ ദാതാരം സര്വസംപദാമ്
അതിനുശേഷം, എല്ലാസമ്പത്തും നൽകുന്നവനായ ശിവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
ആജാമിലം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠം വൃഷല്യാ സഹ സംയുതമ്
ആജാമിലൻ എന്ന ഉത്തമദ്വിജൻ ഒരു താഴ്ന്ന ജാതിയിലെ സ്ത്രീയോടൊപ്പം ചേർന്നു.
നിഷ്പന്നേ കര്മഭോഗേ ച സ മദ്ഭക്തോ മുമോച ഹ
കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം, ആ ഭക്തൻ മോക്ഷം പ്രാപിച്ചു.
സര്വം നിഷേകസാധ്യം ച നിഷേകോ ബലവാന്വിധേ
എല്ലാം വിത്തിനാൽ സാധ്യമാണ്; വിത്തിന് വലിയ ശക്തിയുണ്ട്, ജ്ഞാനിയേ.
ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം ച ശംഭോഃ സംഭോഗകര്മകൃത്
ദൈവികമായ ആയിരം വർഷം ശംഭുവിനൊപ്പം സുഖഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.
പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ ച ഗത്വാ തത്ര മഹേശ്വരഃ
ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ അവിടെ എത്തി.
തത്ര വീര്യേ ച ഭവിതാ സ്കന്ദകോ ഭക്തതാരകഃ
അവിടെ ആ വിത്തിൽ നിന്ന് താരകാസുരനാശകനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്ന സ്കന്ദൻ ജനിക്കും.
അധുനാ ത്വം ഗൃഹം ഗച്ഛ ഭഗവാന്സ്വഗണൈഃ സഹ ।। 4.46.
ഇപ്പോൾ നീ വീട്ടിലേക്ക് പോവുക, ഭഗവാൻ തന്റെ അനുചിതരോടൊപ്പം.
ഇത്യുക്ത്വാ കമലാകാന്തഃ ശീഘ്രം സ്വാന്തഃപുരം യയൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനായവൻ വേഗത്തിൽ അന്തഃപുരത്തിലേക്ക് പോയി.
നാരായണ ഉവാച ജഗാമ ചന്ദനവനം നിര്ജനേ ച തയാ സഹ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: അവൻ അവളോടൊപ്പം ഏകാന്തമായ ചന്ദനവനത്തിലേക്ക് പോയി.
അതീവ നിര്ജനം രമ്യം വായുനാ സുരഭീകൃതമ്
അത് വളരെ ഒറ്റപ്പെട്ടതും മനോഹരവും ആയിരുന്നു, കാറ്റ് സുഗന്ധം പകർന്നതുപോലെ.
പുഷ്പതല്പസമാകീര്ണേ പരപുഷ്ടരുതശ്രുതേ
പൂക്കളുടെ കിടക്കകളാൽ നിറഞ്ഞതും, മറ്റു പക്ഷികളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാവുന്നതുമായ സ്ഥലമായിരുന്നു.
കൃഷ്ണസംഭോഗമാത്രേണ സുഖസംമൂര്ച്ഛിതാ ച സാ
കൃഷ്ണനോടൊപ്പം സുഖം അനുഭവിച്ചപ്പോൾ അവൾ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകി മറഞ്ഞുപോയി.
തസ്ഥതുസ്തത്ര സംയുക്തൌ രാധാരാസേശ്വരൌ മുനേ
അവിടെ, മഹർഷേ, രാസലീലയുടെ നാഥന്മാരായ രാധയും കൃഷ്ണനും ഒരുമിച്ച് നിന്നു.
ഇത്യേവം മങ്ഗലം കര്മ യഃ ശൃണോതി സമാഹിതഃ
ഈ മംഗളകരമായ പ്രവർത്തി ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
മഹാശോകാര്ണവേ മഗ്നോ ഭേദേ പുത്രകലത്രയോഃ
മക്കളെയും ഭാര്യയെയും വിട്ട് വേദനയുടെ വലിയ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്നാലും,
സൂത ഉവാച പുനഃ സംപ്രഷ്ടുമാരേഭേ ദേവര്ഷിഃ കൌതുകാന്വിതഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: വീണ്ടും, ദേവർഷി ആവേശത്തോടെ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നാരദ ഉവാച കാം കഥാം കഥയാമാസ കഥ്യതാം കരുണാനിധേ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അവൻ ഏത് കഥ പറഞ്ഞു? കരുണാസാഗരാ, ദയവായി അത് പറയൂ.
ഉവാസ മലയദ്രോണീം വടമൂലേ മനോഹരേ
അവൻ മനോഹരമായ മലയപർവ്വതത്തിലെ താഴ്വരയിൽ, വടവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ താമസിച്ചു.
രാധാ തം പരിപപ്രച്ഛ സസ്മിതം സുമനോഹരമ്
സുന്ദരിയായ രാധാ, സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ച് അവനോട് ചോദിച്ചു.
ശ്രുതം യശഃ ശൂലഭൃതോ ദര്പഭങ്ഗശ്ച ദൈവതഃ
ശൂലധാരിയുടെ മഹത്വവും ദേവന്റെ അഹങ്കാരം തകർത്തതുമെല്ലാം ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി ദര്പഭങ്ഗം ഹരേര്ഹരേ
ഇപ്പോൾ ഹരേ, ഹരിയുടെ അഹങ്കാരം തകർത്ത കഥ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച കര്ണപീയൂഷമതുലം സുന്ദരം ശൃണു സുന്ദരി
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയേ, ചെവിക്ക് അമൃതംപോലെയും അപാരമായും ഈ കഥ കേൾക്കൂ.
പുരാ ശതമഖോ ദര്പാത്കൃത്വാ ശതമഖാന്മുദാ
പണ്ടൊരു കാലത്ത്, ഇന്ദ്രൻ അഹങ്കാരത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ നൂറു യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
ദിനേദിനേ തദൈശ്വര്യം വര്ദ്ധതേ തപസാം ഫലാത്
ദിവസം ദിവസമവന്റെ ഐശ്വര്യം തപസ്സിന്റെ ഫലമായി വർദ്ധിച്ചു.
സ ജജാപ മഹാമന്ത്രം പുഷ്കരേ ശതവത്സരമ്
അവൻ പൂഷ്കരത്തിൽ നൂറു വർഷം മഹാമന്ത്രം ജപിച്ചു.
ബ്രഹ്മസ്വരൂപാം പ്രകൃതിം സംപന്മൂഢോ ന മന്യതേ ।।4.47.
ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായ പ്രകൃതിയെ അവൻ ഭ്രമത്തിൽ തിരിച്ചറിയാതെ പോയി.
ഏകദാ പ്രകൃതേഃ ശാപാദ്ധതബുദ്ധിഃ സ്വസംസദി
ഒരു ദിവസം പ്രകൃതിയുടെ ശാപം മൂലം, ബുദ്ധി നഷ്ടപ്പെട്ട്, തന്റെ സഭയിൽ തന്നെയാണ് അവൻ.
ബൃഹസ്പതിസ്തതഃ കോപാന്നോവാസ ഗൃഹമായയൌ
അപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി കോപത്തോടെ അവിടം വിട്ടു വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഉവാച മനസാ ദീനോ യാതു സംപദ്ധരേരിതി
അവൻ മനസ്സിൽ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു: ആ സമ്പത്ത് ഹരിയിലേക്ക് പോകട്ടെ.