യാത്രാം കുര്വതി ദേവേശേ പാര്വത്യാ സഹ ശംകരേ
ദേവന്മാരുടെ നായകനായ ശിവൻ പാർവതിയോടൊപ്പം യാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ,
മേനോവാച സഹസ്രദോഷാന്ഭഗവാനാശുതോഷഃ ക്ഷമിഷ്യസി
മേനാ പറഞ്ഞു: ഭഗവാനേ, നിങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവനാണ്, ആയിരം തെറ്റുകൾ വന്നാലും നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കും.
ത്വത്പദാംബുജഭക്തൈഷാ മദ്വത്സാ ജന്മ ജന്മനി
നിന്റെ പാദാരവിന്ദത്തിൽ ഭക്തിയുള്ള ഈ മകൾ ജന്മംതോറും എന്റെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെ ആയിരിക്കും.
ത്വദ്ഭക്തിശ്രുതിമാത്രേണ ഹര്ഷാശ്രുപുലകാന്വിതാ
നിന്റെ ഭക്തിയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവൾ സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീരോടെ, രോമാഞ്ചത്തോടെ നിറയുന്നു.
ഇത്യുക്താ മേനകാ ശീഘ്രം തത്രാഗത്യ ഹിമാലയഃ 4.45.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം മേനാ ഉടൻ അവിടെ എത്തി; ഹിമാലയനും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.
ക്വ യാസി വത്സേത്യുച്ചാര്യ ശൂന്യം കൃത്വാ ഹിമാലയമ്
എന്ത് വാത്സല്യത്തോടെ 'എവിടേയ്ക്ക് പോവുന്നു, മോളേ?' എന്ന് വിളിച്ച്, ഹിമാലയം ശൂന്യമാക്കി അവൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ശൈലേന്ദ്രഃ സമര്പ്യ ച ശിവാം ശിവേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പർവ്വതാധിപൻ ശിവയെ ശിവനിൽ സമർപ്പിച്ചു.
നാരായണശ്ച ഭഗവാനധ്യാത്മവിദ്യയാ സ്വയമ്
സ്വയം ആത്മവിദ്യയോടെ നാരായണൻ ഭഗവാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നനാമ പാര്വതീ ഭക്ത്യാ മാതരം പിതരം ഗുരുമ്
പാർവതി ഭക്തിയോടെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഗുരുവിനെയും വണങ്ങി.
പാര്വതീരോദനേനൈവ രുരുദുഃ സര്വയോഷിതഃ
പാർവതി കരയുന്നതു കണ്ടു എല്ലാ സ്ത്രീകളും കരയാൻ തുടങ്ങി.
ശീഘ്രം യയുസ്തേ കൈലാസം ദേവാ മാനസശായിനഃ
മനസ്സിൽ വസിക്കുന്ന ദേവന്മാർ ഉടൻ കൈലാസത്തിലേക്ക് പോയി.
ദൃഷ്ട്വാ ഗതം ദേവപത്ന്യോ മുനിപത്ന്യശ്ച സത്വരമ് ൬൭ വായുപത്നീ കുബേരസ്യ കാമിനീ ശുക്രകാമിനീ
അവൾ പോയതായി കണ്ട ദേവികളുടെ ഭാര്യമാരും മുനികളുടെ ഭാര്യമാരും ഉടൻ അവിടെ എത്തി—
അത്രിഭാര്യാനുസൂയാ ച ചംദ്രപത്ന്യസ്തഥൈവ ച
അത്രിയുടെ ഭാര്യയായ അനസൂയയും, ചന്ദ്രന്റെ ഭാര്യമാരും, മറ്റുള്ളവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അസംഖ്യകാമിനീസംഘഃ സംഖ്യാം കര്തും ച കഃ ക്ഷമഃ 4.45.
അവിടെ എണ്ണമറ്റ സ്നേഹഭരിതരായ സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു—ആരെങ്കിലും അവരെ എണ്ണാൻ കഴിയുമോ?
രത്നസിംഹാസനേ രമ്യേ വാസയാമാസുരീശ്വരീമ്
അവർ ദേവിയെ മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കാൻ ഇരുത്തി.
സതി സ്മരസ്യതോ ഗേഹാദ്യദ്ഗതാ താതമംദിരമ്
സതി തന്റെ അച്ഛന്റെ വീടിനെ ഓർത്ത്, സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ജാതിസ്മരാം സ്മാരയാമി നിത്യം സ്മരസി ചേദ്വദ
ജന്മം ഓർക്കുന്നവളെ ഞാൻ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു—നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടെങ്കിൽ പറയൂ.
സര്വം സ്മരാമി പ്രാണേശ മൌനീഭൂതോ ഭവേതി തമ്
എല്ലാം ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, പ്രാണനാഥാ; ഭവാ, നീ മൗനമായിരിക്കുക.
ഭോജയാമാസ ദേവാംശ്ച നാരായണപുരോഗമാന്
നാരായണനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ദേവന്മാരെ എല്ലാവരെയും ആഹ്വാനിച്ച് ഭക്ഷണം നൽകിച്ചു.
സസ്ത്രീകാ സഗണാഃ സര്വേ പ്രണമ്യ ചന്ദ്രശേഖരമ്
അവരൊക്കെയും ഭാര്യകളും അനുചിതരും കൂടെ ചേർന്ന് ചന്ദ്രശേഖരനെ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
തൌ ച തം ച സമാശ്ലിഷ്യാശിഷം കൃത്വാ പ്രജഗ്മതുഃ
അവർ അവനെ അണക്കി ആശംസകൾ നൽകി പിന്നെ പിരിഞ്ഞുപോയി.
ശീഘ്രമാനയ ഭദ്രം തേ പാര്വതീം ശംകരം സുത
മകനേ, പാര്വതിയെയും ശങ്കരനെയും വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക; നിനക്കു എല്ലാ ഭദ്രവും ഉണ്ടാകട്ടെ.
ആജഗാമ സമാനീയ പാര്വതീപരമേശ്വരൌ
അവൻ പോയി പാര്വതിയെയും പരമേശ്വരനെയും കൂട്ടി കൊണ്ടുവന്നു.
വൃദ്ധാ യുവത്യോ യാ യാശ്ച ശൈലാശ്ച ദുദ്രുവുര്മുദാ 4.45.
വയസ്സായ സ്ത്രീകളും യുവതികളും മലനിരകളിലെ പെൺകുട്ടികളും സന്തോഷത്തോടെ ഓടി വന്നു.
ഹിമാലയശ്ച മുദിതോ ദുദ്രാവാനുവ്രജന്സുതാമ്
ഹിമാലയം സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മകളെ പിന്തുടർന്ന് ഓടി.
പ്രണനാമ പ്രമുദിതാ നിമഗ്നാഽഽനന്ദസാഗരേ
അവർ ആനന്ദസാഗരത്തിൽ മുഴുകി, ഹർഷത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
ഹിമാലയശ്ച മുദിതോ ഗതാഃ പ്രാണാ ഇവാഗതാഃ
ഹിമാലയം സന്തോഷത്തോടെ, ജീവൻ തന്നെ തിരികെ ലഭിച്ചെന്നതുപോലെ അനുഭവിച്ചു.
ശൂലഭൃതേ ഗണേഭ്യശ്ച മധുപര്കാദികം മുദാ
ശൂലധാരിയെയും ഗണങ്ങളെയും സന്തോഷത്തോടെ മധുപർകാദി ഉപഹാരങ്ങൾ നൽകി ആദരിച്ചു.
നിത്യം ഷോഡശോപചാരൈഃ പൂജിതഃ സഹ ഭാര്യയാ ശോകജം ഹര്ഷജനകം കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
അവൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം എപ്പോഴും പദിനാറു വിധത്തിലുള്ള പൂജകൾക്കു അർഹനായി. ദുഃഖം അകറ്റി സന്തോഷം നൽകുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കു പിന്നെ എന്ത് കൂടി കേൾക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
രാധികോവാച രതിഃ പുനഃ പ്രിയം പ്രാപ്യ കിം ചകാര മുദാഽന്വിതാ
രാധിക ചോദിച്ചു: രതി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ വീണ്ടും ലഭിച്ചപ്പോൾ, ആനന്ദത്തോടെ എന്ത് ചെയ്തു?