രത്നസിംഹാസനേ ശംഭുര്മേനാദത്തേ മനോഹരേ ൪൫ രത്നപ്രദീപശതകൈര്ജ്വലദ്ഭി ര്ജ്വലിതം ശ്രിയാ
രത്നസിംഹാസനത്തിൽ മനോഹരനായ ശംഭു ഇരുന്നു; അനേകം രത്നദീപങ്ങൾ പ്രകാശിച്ച് ആ സിംഹാസനത്തെ ഭംഗിയാക്കി.
രത്നദര്പണശോഭാഢ്യം മംഡിതം ശ്വേതചാമരൈഃ
വെള്ളയുള്ള ചാമരികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, രത്നക്കണ്ണാടികൾ കൊണ്ട് തിളങ്ങുന്നതുമായിരുന്നു.
നാനാചിത്രവിചിത്രാഢയം നിര്മിതം വിശ്വകര്മണാ
വിശ്വകർമ നിർമിച്ച അതിൽ അനേകം അത്ഭുതകരമായ രൂപങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുത്രചിത്സുരനിര്മാണവൈകുംഠസുമനോഹരമ്
ചിലയിടങ്ങളിൽ അതു ദേവന്മാർ നിർമ്മിച്ച വൈകുണ്ഠപോലും മനോഹരമായിരുന്നു.
കൈലാസം ച കുത്രചന കുത്രചിദിംദ്രമംദിരമ് 4.45.
ചിലയിടങ്ങളിൽ അതു കൈലാസംപോലും, മറ്റിടങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രന്റെ മണ്ഡിരംപോലുമായിരുന്നു.
അഥ പ്രഭാതകാലശ്ച ബഭൂവ പ്രാണവല്ലഭേ
അപ്പോൾ, പ്രാണവല്ലഭേ, പ്രഭാതകാലം വന്നു.
സര്വേ സുരാഃ സമുത്തസ്ഥുഃ സജ്ജീഭൂതാഃ സസംഭ്രമാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഉണർന്നു, ഉല്ലാസത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയും എഴുന്നേറ്റു.
വാസഗേഹം സമാഗത്യ ധര്മോ നാരായണാജ്ഞയാ
വാസഗൃഹത്തിൽ ഒത്തുചേർന്ന്, നാരായണന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ധർമ്മൻ—
ധര്മ ഉവാച പാര്വത്യാ സഹ മാഹേംദ്രേ യാത്രാം കുരു ഹരിം സ്മരന്
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: പാർവതിയോടൊപ്പം മഹേന്ദ്രാ, ഹരിയെ സ്മരിച്ച് യാത്ര ആരംഭിക്കൂ.
ഇത്ഥം ധര്മവചഃ ശ്രുത്വാ പാര്വത്യാ സഹ ശംകരഃ
ഇങ്ങനെ ധർമ്മന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പാർവതിയോടൊപ്പം ശംഭു—
യാത്രാം കുര്വതി ദേവേശേ പാര്വത്യാ സഹ ശംകരേ
ദേവന്മാരുടെ നായകനായ ശിവൻ പാർവതിയോടൊപ്പം യാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ,
മേനോവാച സഹസ്രദോഷാന്ഭഗവാനാശുതോഷഃ ക്ഷമിഷ്യസി
മേനാ പറഞ്ഞു: ഭഗവാനേ, നിങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവനാണ്, ആയിരം തെറ്റുകൾ വന്നാലും നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കും.
ത്വത്പദാംബുജഭക്തൈഷാ മദ്വത്സാ ജന്മ ജന്മനി
നിന്റെ പാദാരവിന്ദത്തിൽ ഭക്തിയുള്ള ഈ മകൾ ജന്മംതോറും എന്റെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെ ആയിരിക്കും.
ത്വദ്ഭക്തിശ്രുതിമാത്രേണ ഹര്ഷാശ്രുപുലകാന്വിതാ
നിന്റെ ഭക്തിയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവൾ സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീരോടെ, രോമാഞ്ചത്തോടെ നിറയുന്നു.
ഇത്യുക്താ മേനകാ ശീഘ്രം തത്രാഗത്യ ഹിമാലയഃ 4.45.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം മേനാ ഉടൻ അവിടെ എത്തി; ഹിമാലയനും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.
ക്വ യാസി വത്സേത്യുച്ചാര്യ ശൂന്യം കൃത്വാ ഹിമാലയമ്
എന്ത് വാത്സല്യത്തോടെ 'എവിടേയ്ക്ക് പോവുന്നു, മോളേ?' എന്ന് വിളിച്ച്, ഹിമാലയം ശൂന്യമാക്കി അവൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ശൈലേന്ദ്രഃ സമര്പ്യ ച ശിവാം ശിവേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പർവ്വതാധിപൻ ശിവയെ ശിവനിൽ സമർപ്പിച്ചു.
നാരായണശ്ച ഭഗവാനധ്യാത്മവിദ്യയാ സ്വയമ്
സ്വയം ആത്മവിദ്യയോടെ നാരായണൻ ഭഗവാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നനാമ പാര്വതീ ഭക്ത്യാ മാതരം പിതരം ഗുരുമ്
പാർവതി ഭക്തിയോടെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഗുരുവിനെയും വണങ്ങി.
പാര്വതീരോദനേനൈവ രുരുദുഃ സര്വയോഷിതഃ
പാർവതി കരയുന്നതു കണ്ടു എല്ലാ സ്ത്രീകളും കരയാൻ തുടങ്ങി.
ശീഘ്രം യയുസ്തേ കൈലാസം ദേവാ മാനസശായിനഃ
മനസ്സിൽ വസിക്കുന്ന ദേവന്മാർ ഉടൻ കൈലാസത്തിലേക്ക് പോയി.
ദൃഷ്ട്വാ ഗതം ദേവപത്ന്യോ മുനിപത്ന്യശ്ച സത്വരമ് ൬൭ വായുപത്നീ കുബേരസ്യ കാമിനീ ശുക്രകാമിനീ
അവൾ പോയതായി കണ്ട ദേവികളുടെ ഭാര്യമാരും മുനികളുടെ ഭാര്യമാരും ഉടൻ അവിടെ എത്തി—
അത്രിഭാര്യാനുസൂയാ ച ചംദ്രപത്ന്യസ്തഥൈവ ച
അത്രിയുടെ ഭാര്യയായ അനസൂയയും, ചന്ദ്രന്റെ ഭാര്യമാരും, മറ്റുള്ളവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അസംഖ്യകാമിനീസംഘഃ സംഖ്യാം കര്തും ച കഃ ക്ഷമഃ 4.45.
അവിടെ എണ്ണമറ്റ സ്നേഹഭരിതരായ സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു—ആരെങ്കിലും അവരെ എണ്ണാൻ കഴിയുമോ?
രത്നസിംഹാസനേ രമ്യേ വാസയാമാസുരീശ്വരീമ്
അവർ ദേവിയെ മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കാൻ ഇരുത്തി.
സതി സ്മരസ്യതോ ഗേഹാദ്യദ്ഗതാ താതമംദിരമ്
സതി തന്റെ അച്ഛന്റെ വീടിനെ ഓർത്ത്, സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ജാതിസ്മരാം സ്മാരയാമി നിത്യം സ്മരസി ചേദ്വദ
ജന്മം ഓർക്കുന്നവളെ ഞാൻ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു—നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടെങ്കിൽ പറയൂ.
സര്വം സ്മരാമി പ്രാണേശ മൌനീഭൂതോ ഭവേതി തമ്
എല്ലാം ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, പ്രാണനാഥാ; ഭവാ, നീ മൗനമായിരിക്കുക.
ഭോജയാമാസ ദേവാംശ്ച നാരായണപുരോഗമാന്
നാരായണനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ദേവന്മാരെ എല്ലാവരെയും ആഹ്വാനിച്ച് ഭക്ഷണം നൽകിച്ചു.
സസ്ത്രീകാ സഗണാഃ സര്വേ പ്രണമ്യ ചന്ദ്രശേഖരമ്
അവരൊക്കെയും ഭാര്യകളും അനുചിതരും കൂടെ ചേർന്ന് ചന്ദ്രശേഖരനെ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.