ദൃഷ്ട്വാ കാമം രതിസ്തം ച പ്രണനാമ മഹേശ്വരമ്
കാമനെയും രതിയെയും കണ്ടു, അവർ മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു.
പ്രണമ്യ ശംകരം കാമഃ സ്തുതിം കൃത്വാ യഥാഗമമ്
ശങ്കരനോട് നമസ്കരിച്ച്, കാമൻ ആചാരപ്രകാരം സ്തുതി അർപ്പിച്ചു.
കാമം സംഭാഷ്യ ദേവാശ്ച യുയുജുശ്ച തമാശിഷമ്
കാമനോട് സംസാരിച്ച്, ദേവന്മാർ അവനു അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.
അഥ ശൈലഃ സുരാന്സര്വാന്നാരായണപുരോഗമാന്
അപ്പോൾ പർവ്വതാധിപൻ, നാരായണൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരോടും കൂടെ,
അഥ ശംഭുര്വാസഗൃഹേ വാമേ സംസ്ഥാപ്യ പാര്വതീമ്
ശംഭു തന്റെ വാസഗൃഹത്തിൽ പാർവതിയെ ഇടതുവശത്ത് ഇരുത്തി.
ഭുക്തവംതം ശിവം തത്ര ദേവമാതാഽദിതിഃ സ്വയമ് 4.45.
അവിടെ ശിവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചപ്പോൾ, ദേവമാതാവായ അദിതി സ്വയം—
അദിതിരുവാച ദേഹി ശീഘ്രം മമ പ്രീത്യാ ദംപത്യോഃ പ്രീതിപൂര്വകമ്
അദിതി പറഞ്ഞു: ദമ്പതികൾ തമ്മിൽ സ്നേഹത്തോടെ, എന്റെ സന്തോഷത്തിനായി ദയവായി ഉടൻ നൽകൂ.
ശച്യുവാച യോ ബഭ്രാമ ഭുവം മോഹാത്കാലേന പ്രാപ താം സതീമ്
ശചി പറഞ്ഞു: ഭ്രമത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞവൻ, കാലക്രമേണ ആ സതീയെ നേടി.
അരുംധത്യുവാച വിവിധം ബോധയിത്വേമാം രതിം ച കര്തുമര്ഹസി
അരുന്ധതി പറഞ്ഞു: ഇവളെ പലവിധത്തിൽ ബോധിപ്പിച്ചശേഷം, നീ രതിയോടൊപ്പം ചേരേണ്ടതാണു.
അഹല്യോവാച തേന മേനാ തു മേനേ ത്വാം സുതാമര്പിതുമീശ്വര
അഹല്യ പറഞ്ഞു: അതുകൊണ്ടു മേനാ, ഭഗവനെ, തന്റെ മകളെ നിനക്കു സമർപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു.
തുലസ്യുവാച കഥം തദാ വസിഷ്ഠശ്ച പ്രഭോ പ്രസ്ഥാപിതോഽധുനാ
തുലസി പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ വസിഷ്ഠനെ, പ്രഭോ, എങ്ങനെ അയച്ചുവിട്ടു?
സ്വാഹോവാച വിവാഹേ വ്യവഹാരോഽസ്തി പുരസ്ത്രീണാം പ്രഗല്ഭതാ
സ്വാഹാ പറഞ്ഞു: വിവാഹത്തിൽ ഒരു ആചാരമുണ്ട്, പഴയ സ്ത്രീകൾക്ക് ധൈര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
രോഹിണ്യുവാച കുരു പാരം സ്വയം കാമീ കാമിനാം കാമസാഗരമ്
രോഹിണി പറഞ്ഞു: പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, ഇഷ്ടംകൊണ്ടു പ്രേമത്തിനുള്ള ആഗ്രഹത്തിന്റെ സമുദ്രം നീ തന്നെ കടന്ന് പോകണം.
വസുംധരോവാച യേന തുഷ്ടിര്ഭവേച്ഛംഭോ തത്കര്തുമുചിതം സ്ത്രിയാ
വസുന്ധര പറഞ്ഞു: ശംഭുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതെന്താണോ, സ്ത്രീക്ക് ചെയ്യേണ്ടത് അതാണ്.
സംജ്ഞോവാച ന ച സ്വസ്വാമിനം ശംഭോ സതീ ജാനാതി സംഗതമ്
സഞ്ജ്ഞ പറഞ്ഞു: ശംഭുവേ, സത്യവ്രതയുള്ള സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തം ഭർത്താവിനെക്കാൾ വേറെയാരുമായും ഐക്യം അറിയില്ല.
ശതരൂപോവാച രത്നപ്രദീപം താംബൂലം തല്പം നിര്മായ നിര്ജനേ ।। 4.45.
ശതരൂപ പറഞ്ഞു: രഹസ്യമായിടത്ത് രത്നദീപം, താംബൂലം, കിടക്ക എന്നിവ ഒരുക്കണം.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച നിര്വികാരീ ച ഭഗവാന്യോഗീംദ്രാണാം ഗുരോര്ഗുരുഃ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവാൻ മാറ്റമില്ലാത്തവനും യോഗിമാരുടെ ഗുരുക്കളുടെ ഗുരുവുമാണ്.
ശംകര ഉവാച ജഗതാം മാതരഃ സാധ്വ്യഃ പുത്രേ ചപലതാ കഥമ്
ശംഭു പറഞ്ഞു: ലോകങ്ങളുടെ മാതാക്കളായ സത്യവ്രതകളിലും മക്കളിലും എങ്ങനെ ചഞ്ചലത ഉണ്ടാകാം?
ശംകരസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ലജ്ജിതാഃ സുരയോഷിതഃ
ശംഭുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവീകൾക്ക് ലജ്ജ തോന്നി.
ഭുക്ത്വാ മിഷ്ടാനി ഭഗവാനാചമ്യ ച മുദാഽന്വിതഃ
രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, വെള്ളം കഴിച്ച്, ഭഗവാൻ ആനന്ദത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
രത്നസിംഹാസനേ ശംഭുര്മേനാദത്തേ മനോഹരേ ൪൫ രത്നപ്രദീപശതകൈര്ജ്വലദ്ഭി ര്ജ്വലിതം ശ്രിയാ
രത്നസിംഹാസനത്തിൽ മനോഹരനായ ശംഭു ഇരുന്നു; അനേകം രത്നദീപങ്ങൾ പ്രകാശിച്ച് ആ സിംഹാസനത്തെ ഭംഗിയാക്കി.
രത്നദര്പണശോഭാഢ്യം മംഡിതം ശ്വേതചാമരൈഃ
വെള്ളയുള്ള ചാമരികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, രത്നക്കണ്ണാടികൾ കൊണ്ട് തിളങ്ങുന്നതുമായിരുന്നു.
നാനാചിത്രവിചിത്രാഢയം നിര്മിതം വിശ്വകര്മണാ
വിശ്വകർമ നിർമിച്ച അതിൽ അനേകം അത്ഭുതകരമായ രൂപങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുത്രചിത്സുരനിര്മാണവൈകുംഠസുമനോഹരമ്
ചിലയിടങ്ങളിൽ അതു ദേവന്മാർ നിർമ്മിച്ച വൈകുണ്ഠപോലും മനോഹരമായിരുന്നു.
കൈലാസം ച കുത്രചന കുത്രചിദിംദ്രമംദിരമ് 4.45.
ചിലയിടങ്ങളിൽ അതു കൈലാസംപോലും, മറ്റിടങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രന്റെ മണ്ഡിരംപോലുമായിരുന്നു.
അഥ പ്രഭാതകാലശ്ച ബഭൂവ പ്രാണവല്ലഭേ
അപ്പോൾ, പ്രാണവല്ലഭേ, പ്രഭാതകാലം വന്നു.
സര്വേ സുരാഃ സമുത്തസ്ഥുഃ സജ്ജീഭൂതാഃ സസംഭ്രമാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഉണർന്നു, ഉല്ലാസത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയും എഴുന്നേറ്റു.
വാസഗേഹം സമാഗത്യ ധര്മോ നാരായണാജ്ഞയാ
വാസഗൃഹത്തിൽ ഒത്തുചേർന്ന്, നാരായണന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ധർമ്മൻ—
ധര്മ ഉവാച പാര്വത്യാ സഹ മാഹേംദ്രേ യാത്രാം കുരു ഹരിം സ്മരന്
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: പാർവതിയോടൊപ്പം മഹേന്ദ്രാ, ഹരിയെ സ്മരിച്ച് യാത്ര ആരംഭിക്കൂ.
ഇത്ഥം ധര്മവചഃ ശ്രുത്വാ പാര്വത്യാ സഹ ശംകരഃ
ഇങ്ങനെ ധർമ്മന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പാർവതിയോടൊപ്പം ശംഭു—