വാസഗേഹം സംപ്രവിശ്യ ദദൃശുഃ കാമിനീഗണാഃ
അവരുടെ വാസഗൃഹത്തിൽ കടന്നപ്പോൾ, പ്രേമഭരിതരായ സ്ത്രീകൾ അവനെ കണ്ടു.
ചന്ദനാഗുരുകസ്തൂരീകുംകുമാംചിതവിഗ്രഹമ്
ചന്ദനം, അഗുരു, കസ്തൂരി, കുങ്കുമം എന്നിവ കൊണ്ട് അവന്റെ രൂപം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
അപൂര്വസൂക്ഷ്മവേഷാഢ്യം സിംദൂരബിംദുഭൂഷിതമ്
പുതുമയും സുഖവും നിറഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചു, സിന്ദൂരപ്പൂവ് ചാർത്തിയിരുന്നു.
നവീനയൌവനസ്ഥം ച മുനീന്ദ്രചിത്തമോഹനമ്
പുതിയ യുവാവായും, മഹാമുനികളുടെ മനസ്സും ആകർഷിക്കുന്നവനായി അവൻ നിലകൊണ്ടു.
അദിതിം ച ശചീം ചൈവ ലോപാമുദ്രാമരുംധതീമ്
അവിടെ അദിതി, ശചി, ലോപാമുദ്ര, അരുന്ധതി—
ശതരൂപാം ച സംജ്ഞാം ച സതീസ്ത്രീണാം ച ഷോഡശ 4.45.
ശതരൂപ, സംജ്ഞ, പിന്നെ പതിവ് പുലർത്തുന്ന പതിനാറ് സ്ത്രീകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
യാ യാഃ സ്ഥിതാസ്തത്ര താസാം സംഖ്യാം കര്തും ച കഃ ക്ഷമഃ തമൂചുഃ ക്രമശോ ദേവ്യോ മധുരോക്തിം സുധാമിവ
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരെ എണ്ണാൻ ആര്ക്ക് കഴിയും? ദേവികൾ ഓരോരുത്തരായി അമൃതംപോലുള്ള മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
സരസ്വത്യുവാച ദൃഷ്ട്വാ പ്രിയാസ്യം ചംദ്രാഭം സംതാപം ത്യജ കാമുക
സരസ്വതി പറഞ്ഞു: 'അവന്റെ പ്രിയമായ, ചന്ദ്രനുപോലുള്ള മുഖം കണ്ടാൽ, പ്രിയനേ, ദുഃഖം വിട്ടുകളയണം.'
കാലം ഗമയ കാലേശ സദാ സംശ്ലേഷപൂര്വകമ്
'കാലേശാ, നീ എപ്പോഴും അവളോടൊപ്പം ഐക്യത്തോടെ സമയം ചെലവിടണം.'
ലക്ഷ്മീരുവാച തിഷ്ഠ സംപ്രതി കാ ലജ്ജാ പ്രാണാ യാംതി യയാ വിനാ
ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ നിന്നു പോ, എന്ത് ലജ്ജ? അവളില്ലാതെ ജീവൻ പോലും പോകും.'
സാവിത്ര്യുവാച തദാചമ്യ സകര്പൂരം താംബൂലം ദേഹി ഭക്തിതഃ
സാവിത്രി പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ വായ് കഴുകി, കർപ്പൂരവും താമ്പൂലവും ഭക്തിയോടെ അവളെ കൊടുക്കണം.'
ജാഹ്നവ്യുവാച കാമിന്യാഃ സ്വാമിസൌഭാഗ്യം സുഖം നാതഃ പരം ഭവേത്
ജാഹ്നവി പറഞ്ഞു: 'ഒരു പ്രേമഭരിത സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവിന്റെ സൗഭാഗ്യത്തിൽക്കാൾ വലിയ സന്തോഷം ഇല്ല.'
രതിരുവാച കഥം മമ പ്രാണനാഥോ നിഃസ്വാര്ഥ ഭസ്മസാത്കൃതഃ
രതി പറഞ്ഞു: 'എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ പ്രിയഭർത്താവ്, സ്വാർത്ഥമില്ലാതെ, ചാരമായത്?'
ജീവയസി വിഭോ കാമം കാമവ്യാപാരമാത്മനി
'പ്രഭോ, നീ തന്നിൽ തന്നെ കാമദേവനും കാമാനുഭവങ്ങളും വീണ്ടും ഉണർത്തുന്നു.'
ദമ്പതീവിരഹക്ലേശം സര്വം ജ്ഞാത്വാ ദയാനിധേ
ഭർത്താവിനെയും ഭാര്യയെയും വേർപെടുത്തുന്ന ദു:ഖം മുഴുവൻ മനസ്സിലാക്കി, കരുണയുടെ സമുദ്രമായവനേ,
ഇത്യുക്ത്വാ കാമഭസ്മാഥ ദദൌ സാ ഗ്രന്ഥിബംധിതമ് 4.45.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൾ കാമന്റെ ചാരുകൾ ഒരു കുരുക്കിൽ കെട്ടി നൽകി.
ഹരിസ്തദ്രോദനം ശ്രുത്വാ കരുണാമയസാഗരഃ
അവളുടെ വിലാപം കേട്ടു, കരുണയുടെ സമുദ്രമായ ഹരി,
ദൃഷ്ട്വാ നാരായണം ധര്മം ബ്രഹ്മാണം ച സുരാനപി
നാരായണനെയും ധർമ്മനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും മറ്റുള്ള ദേവന്മാരെയും കണ്ടു.
ശംകരസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ തമുവാച ഹരിഃ സ്വയമ്
ശങ്കരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഹരി തന്നെ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഊചുര്ദേവ്യോ ബഹുതരം വാക്യം വിനയപൂര്വകമ്
ദേവികൾ വളരെ വിനയത്തോടെ പല വാക്കുകളും പറഞ്ഞു.
ദൃഷ്ട്വാ കാമം രതിസ്തം ച പ്രണനാമ മഹേശ്വരമ്
കാമനെയും രതിയെയും കണ്ടു, അവർ മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു.
പ്രണമ്യ ശംകരം കാമഃ സ്തുതിം കൃത്വാ യഥാഗമമ്
ശങ്കരനോട് നമസ്കരിച്ച്, കാമൻ ആചാരപ്രകാരം സ്തുതി അർപ്പിച്ചു.
കാമം സംഭാഷ്യ ദേവാശ്ച യുയുജുശ്ച തമാശിഷമ്
കാമനോട് സംസാരിച്ച്, ദേവന്മാർ അവനു അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.
അഥ ശൈലഃ സുരാന്സര്വാന്നാരായണപുരോഗമാന്
അപ്പോൾ പർവ്വതാധിപൻ, നാരായണൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരോടും കൂടെ,
അഥ ശംഭുര്വാസഗൃഹേ വാമേ സംസ്ഥാപ്യ പാര്വതീമ്
ശംഭു തന്റെ വാസഗൃഹത്തിൽ പാർവതിയെ ഇടതുവശത്ത് ഇരുത്തി.
ഭുക്തവംതം ശിവം തത്ര ദേവമാതാഽദിതിഃ സ്വയമ് 4.45.
അവിടെ ശിവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചപ്പോൾ, ദേവമാതാവായ അദിതി സ്വയം—
അദിതിരുവാച ദേഹി ശീഘ്രം മമ പ്രീത്യാ ദംപത്യോഃ പ്രീതിപൂര്വകമ്
അദിതി പറഞ്ഞു: ദമ്പതികൾ തമ്മിൽ സ്നേഹത്തോടെ, എന്റെ സന്തോഷത്തിനായി ദയവായി ഉടൻ നൽകൂ.
ശച്യുവാച യോ ബഭ്രാമ ഭുവം മോഹാത്കാലേന പ്രാപ താം സതീമ്
ശചി പറഞ്ഞു: ഭ്രമത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞവൻ, കാലക്രമേണ ആ സതീയെ നേടി.
അരുംധത്യുവാച വിവിധം ബോധയിത്വേമാം രതിം ച കര്തുമര്ഹസി
അരുന്ധതി പറഞ്ഞു: ഇവളെ പലവിധത്തിൽ ബോധിപ്പിച്ചശേഷം, നീ രതിയോടൊപ്പം ചേരേണ്ടതാണു.
അഹല്യോവാച തേന മേനാ തു മേനേ ത്വാം സുതാമര്പിതുമീശ്വര
അഹല്യ പറഞ്ഞു: അതുകൊണ്ടു മേനാ, ഭഗവനെ, തന്റെ മകളെ നിനക്കു സമർപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു.