പ്രലയപ്രലയാദ്യൈകഭവപ്രലയകാരണ
ലോകപ്രളയത്തിന് കാരണം, പ്രളയത്തിന്റെ ആദി, സകലഭവപ്രളയത്തിന്റെ ഏകഹേതുവേ,
സംഹാരകാലേ ഘോരേ ച സൃഷ്ടിസംഹാരകാരണ
ഭയാനകമായ സംഹാരസമയത്ത്, സൃഷ്ടിക്കും സംഹാരത്തിനും കാരണമാകുന്നവനേ,
കാലസ്വരൂപ കാലേശ കാലേ ച ഫലദായക
കാലത്തിന്റെ സ്വരൂപനേ, കാലത്തിന്റെ നാഥനേ, സമയത്തിൽ ഫലം നൽകുന്നവനേ,
ശിവസ്വരൂപ ശിവദ ശിവബീജ ശിവാശ്രയ
ശിവസ്വരൂപനേ, ശുഭം നൽകുന്നവനേ, ശിവത്തിന്റെ വിത്തായവനേ, ശിവന്റെ ആശ്രയമായവനേ,
ഇത്യേവം സ്തവനം കൃത്വാ വിരരാമ ഹിമാലയഃ 4.44.
ഇങ്ങനെ സ്തോത്രം പാടിയ ശേഷം ഹിമാലയം നിശ്ശബ്ദനായി.
ഹിമാലയകൃതം സ്തോത്രം സംയതോ യഃ പഠേന്നരഃ
ഹിമാലയം രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ആത്മസംയമനത്തോടെ ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ—
അഥ വേദവിധാനേന സംസ്ഥാപ്യ വഹ്നിമീശ്വരഃ
അതിനുശേഷം, വേദനിർദ്ദേശപ്രകാരം, ഈശ്വരൻ ഹോമാഗ്നി സ്ഥാപിച്ചു.
നിവൃത്തേ വിധിവദ്യജ്ഞേ വിപ്രായ ദക്ഷിണാം ദദൌ
വിധിപരമായ യജ്ഞം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന് അവൻ ദക്ഷിണ നൽകി.
അഥ പ്രദീപമാനീയ ശൈലേംദ്രനഗരസ്ത്രിയഃ
അതിനുശേഷം, ദീപം കൊണ്ടുവന്ന്, ശൈലേന്ദ്രനഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾ—
കൃത്വാ ജയധ്വനിം പ്രീത്യാ ശുഭനിര്മഞ്ഛനാദികമ്
ആനന്ദത്തോടെ ജയധ്വനി മുഴക്കി, ശുഭമായ ശുദ്ധീകരണവിധികളും നടത്തി.
വാസഗേഹം സംപ്രവിശ്യ ദദൃശുഃ കാമിനീഗണാഃ
അവരുടെ വാസഗൃഹത്തിൽ കടന്നപ്പോൾ, പ്രേമഭരിതരായ സ്ത്രീകൾ അവനെ കണ്ടു.
ചന്ദനാഗുരുകസ്തൂരീകുംകുമാംചിതവിഗ്രഹമ്
ചന്ദനം, അഗുരു, കസ്തൂരി, കുങ്കുമം എന്നിവ കൊണ്ട് അവന്റെ രൂപം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
അപൂര്വസൂക്ഷ്മവേഷാഢ്യം സിംദൂരബിംദുഭൂഷിതമ്
പുതുമയും സുഖവും നിറഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചു, സിന്ദൂരപ്പൂവ് ചാർത്തിയിരുന്നു.
നവീനയൌവനസ്ഥം ച മുനീന്ദ്രചിത്തമോഹനമ്
പുതിയ യുവാവായും, മഹാമുനികളുടെ മനസ്സും ആകർഷിക്കുന്നവനായി അവൻ നിലകൊണ്ടു.
അദിതിം ച ശചീം ചൈവ ലോപാമുദ്രാമരുംധതീമ്
അവിടെ അദിതി, ശചി, ലോപാമുദ്ര, അരുന്ധതി—
ശതരൂപാം ച സംജ്ഞാം ച സതീസ്ത്രീണാം ച ഷോഡശ 4.45.
ശതരൂപ, സംജ്ഞ, പിന്നെ പതിവ് പുലർത്തുന്ന പതിനാറ് സ്ത്രീകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
യാ യാഃ സ്ഥിതാസ്തത്ര താസാം സംഖ്യാം കര്തും ച കഃ ക്ഷമഃ തമൂചുഃ ക്രമശോ ദേവ്യോ മധുരോക്തിം സുധാമിവ
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരെ എണ്ണാൻ ആര്ക്ക് കഴിയും? ദേവികൾ ഓരോരുത്തരായി അമൃതംപോലുള്ള മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
സരസ്വത്യുവാച ദൃഷ്ട്വാ പ്രിയാസ്യം ചംദ്രാഭം സംതാപം ത്യജ കാമുക
സരസ്വതി പറഞ്ഞു: 'അവന്റെ പ്രിയമായ, ചന്ദ്രനുപോലുള്ള മുഖം കണ്ടാൽ, പ്രിയനേ, ദുഃഖം വിട്ടുകളയണം.'
കാലം ഗമയ കാലേശ സദാ സംശ്ലേഷപൂര്വകമ്
'കാലേശാ, നീ എപ്പോഴും അവളോടൊപ്പം ഐക്യത്തോടെ സമയം ചെലവിടണം.'
ലക്ഷ്മീരുവാച തിഷ്ഠ സംപ്രതി കാ ലജ്ജാ പ്രാണാ യാംതി യയാ വിനാ
ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ നിന്നു പോ, എന്ത് ലജ്ജ? അവളില്ലാതെ ജീവൻ പോലും പോകും.'
സാവിത്ര്യുവാച തദാചമ്യ സകര്പൂരം താംബൂലം ദേഹി ഭക്തിതഃ
സാവിത്രി പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ വായ് കഴുകി, കർപ്പൂരവും താമ്പൂലവും ഭക്തിയോടെ അവളെ കൊടുക്കണം.'
ജാഹ്നവ്യുവാച കാമിന്യാഃ സ്വാമിസൌഭാഗ്യം സുഖം നാതഃ പരം ഭവേത്
ജാഹ്നവി പറഞ്ഞു: 'ഒരു പ്രേമഭരിത സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവിന്റെ സൗഭാഗ്യത്തിൽക്കാൾ വലിയ സന്തോഷം ഇല്ല.'
രതിരുവാച കഥം മമ പ്രാണനാഥോ നിഃസ്വാര്ഥ ഭസ്മസാത്കൃതഃ
രതി പറഞ്ഞു: 'എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ പ്രിയഭർത്താവ്, സ്വാർത്ഥമില്ലാതെ, ചാരമായത്?'
ജീവയസി വിഭോ കാമം കാമവ്യാപാരമാത്മനി
'പ്രഭോ, നീ തന്നിൽ തന്നെ കാമദേവനും കാമാനുഭവങ്ങളും വീണ്ടും ഉണർത്തുന്നു.'
ദമ്പതീവിരഹക്ലേശം സര്വം ജ്ഞാത്വാ ദയാനിധേ
ഭർത്താവിനെയും ഭാര്യയെയും വേർപെടുത്തുന്ന ദു:ഖം മുഴുവൻ മനസ്സിലാക്കി, കരുണയുടെ സമുദ്രമായവനേ,
ഇത്യുക്ത്വാ കാമഭസ്മാഥ ദദൌ സാ ഗ്രന്ഥിബംധിതമ് 4.45.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൾ കാമന്റെ ചാരുകൾ ഒരു കുരുക്കിൽ കെട്ടി നൽകി.
ഹരിസ്തദ്രോദനം ശ്രുത്വാ കരുണാമയസാഗരഃ
അവളുടെ വിലാപം കേട്ടു, കരുണയുടെ സമുദ്രമായ ഹരി,
ദൃഷ്ട്വാ നാരായണം ധര്മം ബ്രഹ്മാണം ച സുരാനപി
നാരായണനെയും ധർമ്മനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും മറ്റുള്ള ദേവന്മാരെയും കണ്ടു.
ശംകരസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ തമുവാച ഹരിഃ സ്വയമ്
ശങ്കരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഹരി തന്നെ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഊചുര്ദേവ്യോ ബഹുതരം വാക്യം വിനയപൂര്വകമ്
ദേവികൾ വളരെ വിനയത്തോടെ പല വാക്കുകളും പറഞ്ഞു.