സംസര്ഗസാധ്യോ ഽധ്യാസശ്ച സംസര്ഗഃ പുണ്യതോ ഭവേത്
സംഗം കൊണ്ടാണ് ഭ്രമം ഉണ്ടാകുന്നത്; നല്ല പ്രവൃത്തി കൊണ്ടാണ് സംഗം ഉണ്ടാകുന്നത്.
മനഃ ശംഭോ മമാംശശ്ച സര്വേംദ്രിയപുരഃസരമ്
ശംഭോ, മനസും എല്ലായിന്ദ്രിയങ്ങളും ചേർന്ന് എന്റെ ഭാഗമാണ്.
ബ്രഹ്രൈകം മൂര്തിഭേദസ്തു ഗുണഭേദേന സംതതമ്
ബ്രഹ്മം ഒന്നാണ്; ഗുണഭേദം കൊണ്ടാണ് രൂപഭേദം എല്ലായിടത്തും കാണുന്നത്.
മായാശ്രിതോ യഃ സഗുണോ മായാഽതീതശ്ച നിര്ഗുണഃ
മായയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ ഗുണങ്ങളോടെ, മായയെ അതിക്രമിക്കുന്നവൻ ഗുണരഹിതനാണ്.
ഇച്ഛാശക്തിശ്ച പ്രകൃതിര്നിത്യാ സര്വപ്രസൂഃ സദാ
ഇച്ഛാശക്തിയും പ്രകൃതിയും എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നവയും, എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നതും ആണു.
കേചിദ്വദന്തി ദ്വിവിധം ബ്രഹ്മ പ്രകൃതിപൂര്വകമ് 4.43.
ചിലർ പറയുന്നു ബ്രഹ്മം രണ്ടുവിധമാണെന്നും, അതിന് മുമ്പിൽ പ്രകൃതിയാണെന്നും.
തസ്മാദ്ഭവതി തൌ ദ്വൌ ച തദ്ബ്രഹ്മ സര്വകാരണമ്
അതിനാൽ ആ രണ്ടും ഉണ്ടാകുന്നു; ആ ബ്രഹ്മം എല്ലാറ്റിനും കാരണമാണ്.
ഇച്ഛാശക്തിശ്ച പ്രകൃതിഃ സര്വശക്തിപ്രസൂഃ .സദാ
ഇച്ഛാശക്തിയും പ്രകൃതിയും എപ്പോഴും എല്ലാ ശക്തികൾക്കും ഉറവിടമാണ്.
സര്വേശ്വരഃ സര്വസാക്ഷീ സര്വത്രാസ്തി ഫലപ്രദഃ
സകലത്തിന്റെയും നാഥനും സാക്ഷിയും എല്ലിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നവനും കര്മ്മഫലങ്ങള് നല്കുന്നവനും ആകുന്നു.
നിത്യം വിനാശരഹിതം നശ്വരം പ്രാകൃതം സദാ
അവന് ശാശ്വതനും നശിക്കാത്തവനും ആകുന്നു; നശ്വരമായത് എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകൃതിയിലുണ്ടാകുന്നതാണ്.
ആവയോരംശഭൂതാ യേ പ്രാകൃതാ നഷ്ടവിഗ്രഹാഃ
നമ്മുടെ ഭാഗങ്ങളായവര് പ്രകൃതിയില് നിന്നുള്ളവരും അവരുടെ രൂപങ്ങള് നശിക്കാവുന്നതുമാണ്.
മമാപ്യേവം ദ്വിധാ രൂപം ദ്വിഭുജം ച ചതുര്ഭുജമ്
എനിക്കു പോലും ഇങ്ങനെ രണ്ട് രൂപങ്ങളുണ്ട്: രണ്ട് കൈകളും നാല് കൈകളും ഉള്ളത്.
ഗോലോകേ ദ്വിഭുജോഽഹം ച ഗോപീഭിഃ സഹ രാധയാ
ഗോലോകത്തില് ഞാൻ രണ്ട് കൈകളോടെ ഗോപികളും രാധയുമൊത്ത് ഉണ്ടാകുന്നു.
പുരുഷശ്ച സദാ നിത്യോ നിത്യാ പ്രകൃതിരീശ്വരീ
പുരുഷന് എന്നും ശാശ്വതനാണ്, പ്രകൃതിയും ഈശ്വരിയായ് ശാശ്വതയാണ്.
സശരീരൌ നിഃശരീരൌ സ്വേച്ഛയാ സര്വരൂപിണൌ
ശരീരത്തോടോ ശരീരമില്ലാതെയോ, തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം എല്ലാവിധ രൂപങ്ങളും സ്വീകരിക്കുന്നു.
സതീമിച്ഛസി ചേച്ഛമ്ഭോ പ്രകൃതേഃ സ്തവനം കുരു 4.43.
ശംഭോ, നീ സതിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില് പ്രകൃതിയെ സ്തുതിച്ചുകൊള്ക.
തദ്ദിവ്യം കണ്വശാഖോക്തം ഭജ തേന ജഗത്പ്രസൂമ്
കണ്വശാഖയില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ ദിവ്യസ്തോത്രം കൊണ്ട് ലോകമാതാവായ അവളെ ആരാധിക്കൂ.
ദൂരം വിപ്ലവഹേതുശ്ച യാതു സ്ത്രീവിരഹജ്വരഃ
ഭാര്യയോടുള്ള വേര്പാടിന്റെ ദുഃഖം, കലഹത്തിന് കാരണമാകുന്നതും, ദൂരെയാകട്ടെ.
സ്തവനം കര്തുമാരേഭേ പ്രകൃതേശ്ച മഹേശ്വരഃ പുടാഞ്ജലിയുതോ ഭൂത്വാ പുലകാഞ്ചിതവിഗ്രഹഃ
പിന്നീട് മഹേശ്വരന് കയ്യൊപ്പമിട്ട്, ആനന്ദത്തില് വിറയുന്ന ശരീരത്തോടെ പ്രകൃതിയെ സ്തുതിക്കാന് തുടങ്ങി.
മഹേശ്വര ഉവാച ബ്രാഹ്മി ബ്രഹ്മസ്വരൂപേ ത്വം മാം പ്രസീദ സനാതനി
മഹേശ്വരന് പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മി, ബ്രഹ്മസ്വരൂപിണി, ശാശ്വതിയായവളേ, എന്നോട് ദയവായി നോക്കൂ.
ഭദ്രേ ഭദ്രപ്രദേ ദുര്ഗേ ദുര്ഗഘ്നേ ദുര്ഗനാശിനി
ഭദ്രേ, ഭദ്രം നല്കുന്നവളേ, ദുര്ഗ്ഗേ, കഷ്ടങ്ങള് നീക്കുന്നവളേ, ദുരിതങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നവളേ.
സര്വസ്വരൂപേ സര്വേശി സര്വബീജസ്വരൂപിണി
സകലരൂപങ്ങളിലുമുള്ളവളേ, സകലത്തിന്റെയും ഈശ്വരിയായവളേ, സകലത്തിന്റെയും വിത്തായവളേ.
സര്വമങ്ഗലരൂപേ ച സര്വമങ്ഗലദായിനി
സകലമംഗളത്തിന്റെ രൂപമായവളേ, സകലമംഗളം നല്കുന്നവളേ.
നിദ്രേ തന്ദ്രേ ക്ഷമേ ശ്രദ്ധേ തുഷ്ടിപുഷ്ടിസ്വരൂപിണി
നിദ്രേ, തന്ത്രേ, ക്ഷമേ, ശ്രദ്ദേ, തൃപ്തിയും പോഷണവും നിറഞ്ഞവളേ.
ദയേ ജയേ മഹാമായേ പ്രസീദ ജഗദമ്ബികേ 4.43.
ദയേ, ജയമേ, മഹാമായേ, ലോകമാതാവേ, ദയവായി നോക്കൂ.
ലക്ഷ്മീര്നാരായണക്രോഡേ സ്രഷ്ടുര്വക്ഷസി ഭാരതി
ലക്ഷ്മി നാരായണന്റെ മടിയില് ഇരിക്കുന്നു; ഭാരതി സ്രഷ്ടാവിന്റെ നെഞ്ചില് വസിക്കുന്നു.
കലാകാഷ്ഠാസ്വരൂപേ ച ദിവാരാത്രിസ്വരൂപിണി
കാലത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളായും, പകലും രാത്രിയും ആയ രൂപമേ,
കാരണേ സര്വശക്തീനാം കൃഷ്ണസ്യോരസി രാധികേ
എല്ലാ ശക്തികളുടെ ഉറവിടമായി കൃഷ്ണന്റെ നെഞ്ചിൽ വസിക്കുന്ന രാധേ,
യശഃസ്വരൂപേ യശസാം കാരണേ ച യശഃപ്രദേ
പ്രശസ്തിയുടെ സാരമായും, എല്ലാ മഹത്വത്തിന്റെയും കാരണമായും, മഹത്വം നൽകുന്നവളായും,
സമസ്തകാമിനീരൂപേ കലാംശേന പ്രസീദ മേ
സകല സ്ത്രീകളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവളായി, നിന്റെ കലയുടെ ഒരു ഭാഗംകൊണ്ട് എനിക്കു ദയചെയ്യേണമേ,