പശ്ചാദ്ബഭൂവ സത്പുത്രാ തദ്ഭര്തുരധികാ ഗുണൈഃ
പിന്നീട് അവൾക്ക് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള ഒരു മകൻ ജനിച്ചു; ഭർത്താവിനെക്കാൾ ഗുണങ്ങളിൽ മികച്ചവൻ.
രക്ഷ സര്വബന്ധുവര്ഗാനാത്മനഃ സര്വസംപദമ് 4.42.
നിന്റെ എല്ലാ ബന്ധുക്കളെയും സമ്പത്തുകളെയും സംരക്ഷിക്കണം.
ലഗ്നാധിപേ ച ലഗ്നസ്ഥേ ചന്ദ്രേ സ്വതനയാന്വിതേ
ലഗ്നാധിപൻ ലഗ്നത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും, ചന്ദ്രൻ സ്വന്തം മക്കളോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കുമ്പോഴും,
മാര്ഗശീര്ഷേ ചന്ദ്രവാരേ സര്വദോഷവിവര്ജിതേ
മാർഗശീർഷ മാസത്തിൽ, തിങ്കളാഴ്ച, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ,
സദപത്യപ്രദേഽതീവ പതിസൌഭാഗ്യദായിനി
ഇത് നല്ല മക്കളെയും ഭർത്താവിന്റെ സൗഭാഗ്യവും വളരെ അധികം നൽകുന്നു.
അത്യന്തപ്രേമാവിച്ഛേദപ്രദായിനി പരാത്പരേ
പരമോന്നതമായ, ഒരിക്കലും മുറിയാത്ത പ്രേമം നൽകുന്നു, പരമേശ്വരാ.
ജഗദമ്ബാം ജഗത്പിത്രേ മൂലപ്രകൃതിമീശ്വരീമ്
ലോകത്തിന്റെ അമ്മയായവളെ, ലോകത്തിന്റെ പിതാവിനെയും, ആദിപ്രകൃതിയായവളെയും, ദൈവങ്ങളുടെ ദേവിയെയും,
ആവിര്ഭൂതാ പുരാ കല്പേ ദേവാനാം രക്ഷണായ ച
ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കാൻ പുരാതന കാലത്ത് അവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അസ്യാഃ സ്വതേജസാ ദൈത്യാഃ കേചിദ്ദഗ്ധാഃ പലായിതാഃ
അവളുടെ തേജസ്സുകൊണ്ട് ചില അസുരന്മാർ ചുട്ടുപൊള്ളിപ്പോയി, ചിലർ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ബിലം പ്രവിവിശുഃ കേചിന്മൂര്ച്ഛാം പ്രാപുശ്ച കേചന
ചിലർ കുഴികളിൽ കടന്നു, ചിലർ ബോധംകെട്ടുവീണു.
നിഃശത്രവോ ബഭൂവുസ്തേ സുരാ അസ്യാഃ പ്രസാദതഃ 4.42.
അവളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ദേവന്മാർക്ക് ശത്രുക്കൾ ഇല്ലാതായി.
ദക്ഷശ്ച വിധിവദ്ദേവീം പ്രദദൌ ശൂലപാണയേ
ദക്ഷൻ വിധിപരമായി ദേവിയെ ശൂലധാരിക്ക് നൽകി.
ബഭൂവ കലഹഃ ശൈല തേന ശൂലഭൃതാ മഹാന്
അത് കാരണം പർവതനും ശൂലധാരിയും തമ്മിൽ വലിയ കലഹം ഉണ്ടായി.
ദക്ഷശ്ച സഗണോ രുഷ്ടഃ പ്രയയൌ സ്വാലയം തദാ
അപ്പോൾ ദക്ഷൻ, തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം കോപത്തോടെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ന ദദൌ യജ്ഞഭാഗം ച മാത്സര്യാച്ഛൂലപാണയേ
അസൂയകൊണ്ട്, ശൂലധാരിക്ക് യജ്ഞത്തിൽ പങ്ക് നൽകാൻ ദക്ഷൻ തയ്യാറായില്ല.
നിര്ഭര്ത്സ്യ ച ബഹുതരം ഹൃദയേന വിദൂയതാ
വേദനയോടെ, ദക്ഷൻ പലതവണ കഠിനമായി അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
ഭവിഷ്യം കഥയാമാസ ത്രികാലജ്ഞാ പരാത്പരാ
മൂന്നു കാലങ്ങളെയും അറിയുന്ന പരമോന്നതിയായ അവൾ ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ തുടങ്ങി.
പലായനം ച ദേവാനാം യജ്ഞസ്ഥാനാദ്ഗിരീശ്വരമ്
ദേവതകൾ യജ്ഞസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയതും, ഗിരീശ്വരന്റെ കാര്യവും അവൾ പറഞ്ഞു.
ജയം ശംകരസൈന്യാനാം സ്വാത്മനോ മൃത്യുമേവ ച
ശംകരന്റെ സൈന്യങ്ങൾ വിജയിച്ചതും, താൻ തന്നെ മരണത്തെ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നതും അവൾ വെളിപ്പെടുത്തി.
നിര്മാണം നേത്രരസഃ പ്രബോധം ച ജനാര്ദനാത്
സൃഷ്ടിയുടെ രഹസ്യവും, കണ്ണിന്റെ സാരവും, ജനാർദ്ദനന്റെ ഉണർവുമെല്ലാം അവൾ വിശദീകരിച്ചു.
അപരം ഭവിതവ്യം ച സര്വമുക്ത്വാ ജഗാമ സാ 4.42.
ഇനിയും സംഭവിക്കേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞ് അവൾ അവിടം വിട്ടുപോയി.
ബഭൂവാദര്ശനാ യോഗാത്സര്വാസാം സിദ്ധിയോഗിനീ
യോഗശക്തിയാൽ സിദ്ധയോഗിനി എല്ലാവർക്കും അദൃശയായി.
സ്മൃത്വാ തച്ചരണാമ്ഭോജം ദേഹം തത്യാജ സുന്ദരീ
അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ പാദപദ്മങ്ങളെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ആ സുന്ദരി ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു.
സംജഹാര പുരാ യേന ദൈത്യാനാമഖിലം കുലമ്
പണ്ടു ദൈത്യകുലം മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ചതുപോലെ അവൾ പിന്നെയും അവിടം വിട്ടുപോയി.
ജഗ്മുഃ ശംകരസേനാശ്ച ദേശയജ്ഞം വിനശ്യ ച
ശംകരന്റെ സൈന്യങ്ങൾ അവിടം വിട്ടുപോയി, യജ്ഞഭൂമി നശിച്ചു.
സത്വരം സര്വവൃത്താന്തം കഥയാമാസുരീശ്വരമ് ജഗാമ സ്വര്ണദീതീരം യത്ര ദേവീകലേവരമ്
അവരൊക്കെ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ ഈശ്വരനോട് പറഞ്ഞ്, ദേവിയുടെ ശരീരം കിടന്നിരുന്ന സ്വർണനദീതീരത്തേക്ക് പോയി.
നാരായണ ഉവാച അമ്ലാനപദ്മവക്ത്രാം താം ശയാനാം ജാഹ്നവീതടേ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ജാഹ്നവീതീരത്ത് കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം ഉണങ്ങാത്ത താമരപൂവുപോലെയായിരുന്നു.
ദധതീമക്ഷമാലാം ച പ്രതപ്തകാഞ്ചനപ്രഭാമ്
അവൾ കൈയിൽ ജപമാലയും ഉരുകിയ പൊന്നിന്റെ പ്രകാശവും ധരിച്ചിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ സതീശരീരം ച പ്രദഗ്ധോ വിരഹാഗ്നിനാ
സതിയുടെ ശരീരം കണ്ടപ്പോൾ, വേർപാടിന്റെ അഗ്നിയിൽ അവൻ ദഹിക്കപ്പെട്ടു.
കലത്രശോകോ ബലവാന്സ്വാത്മാരാമം പരാത്പരമ്
ഭാര്യയുടെ ദുഃഖം അത്ര ശക്തമായിരുന്നു, സ്വാത്മാരാമനായ പരമോന്നതനു പോലും അതിനെ അതിജയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.