ദേഹി ത്വം സ്വേച്ഛയാ കന്യാം ദേഹി ഭദ്ര ശിവായ ച 4.41.
നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം മകളെ നൽകുക; ഭദ്രൻ, ശിവനോട് അവളെ നൽകുക.
പ്രാക്തനാദ്യസ്യ യാ കാംതാ സാ തം പ്രാപ്നോതി വല്ലഭമ്
മുന്ജന്മത്തിൽ ആരെ പ്രിയയായി ലഭിച്ചുവോ, അവളെ തന്നെയാണ് ഇഹലോകത്തിൽ പ്രിയനായി പ്രാപിക്കുന്നത്.
വിവാഹേ നോത്സുകഃ ശംഭുഃ സ്വാത്മാരാമശ്ച തത്ത്വവിത്
ശംഭു വിവാഹത്തിൽ ആസക്തനല്ല; സ്വയം തൃപ്തനും സത്യത്തെ അറിയുന്നവനുമാണ്.
ദേവാനാം പീഡനം ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മണാ പ്രാര്ഥിതോ വിഭുഃ
ദേവന്മാരുടെ കഷ്ടം കണ്ടു ബ്രഹ്മാവു പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, പ്രഭു അവരെ അനുകമ്പിച്ചു.
കൃത്വാ പ്രതിജ്ഞാം യോഗീംദ്രോ ദൃഷ്ട്വാ ക്ലേശമസംഖ്യകമ്
അനവധി കഷ്ടങ്ങൾ കണ്ട യോഗികളുടെ നാഥൻ ഒരു വാഗ്ദാനം നടത്തി.
താമാശ്വാസ്യ വരം ദത്ത്വാ ജഗാമ നിജമംദിരമ്
അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് ഒരു വരം നൽകി, അവൻ തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
നാരായണശ്ച ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ ധര്മശ്ച സാംപ്രതമ്
ഇപ്പോൾ നാരായണൻ, ഭഗവാൻ, ബ്രഹ്മാവ്, ധർമ്മൻ എന്നിവരും അവിടെയുണ്ട്.
തത്ര സര്വേ മുദാ യുക്തൈഃ സമാലോചനകര്തൃഭിഃ
അവിടെ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ചേർന്ന് ആലോചനയിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
തവ പ്രബോധനേ പ്രീതിര്വര്ദ്ധതേ മഹതീ സദാ
നിന്റെ ഉണര്ച്ചയില് സന്തോഷം എപ്പോഴും വളരുന്നു.
ശിവാം ശിവായ ശൈലേംദ്ര സ്വേച്ഛയാ ചേന്ന ദാസ്യസി ।। । ഭവിതാ വാ വിവാഹശ്ച ഭവിതവ്യബലേന ച
പര്വ്വതാധിപനേ, നീ സ്വമനസ്സോടെ ശിവയെ ശിവന് നല്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കില് പോലും, വിധിയുടെ ശക്തിയാല് വിവാഹം നടക്കും.
ആഗമിഷ്യതി ദേവോ യോ നാരായണസഹായവാന് 4.41.
നാരായണനോടൊപ്പം വരുന്ന ദേവന് ഉടന് എത്തും.
യോഗീംദ്രാണാം വരേണ്യം തം ജ്ഞാനിനാം ച ഗുരോര്ഗുരുമ്
അവന് യോഗിമാരില് ശ്രേഷ്ഠനും, ജ്ഞാനികളുടെയും ഗുരുക്കന്മാരുടെയും ഗുരുവുമാണ്.
വരം ദദൌ ശിവായൈ സ ശിവശ്ച തപസഃ സ്ഥലേ
ശിവന് തപസ്സിന്റെ സ്ഥലത്ത് ശിവയക്ക് വരം നല്കി.
ബ്രഹ്മാദിസ്തംബപര്യതം സര്വം നശ്വരമസ്ഥിരമ്
ബ്രഹ്മാവില് നിന്ന് പുല്ല് വരെ എല്ലാം നശ്വരവും സ്ഥിരമല്ലാത്തതുമാണ്.
ഏകോ മഹേംദ്രഃ ശൈലാനാം പക്ഷാംശ്ചിച്ഛേദ ലീലയാ
പര്വ്വതങ്ങളുടെ മഹേന്ദ്രന് എളുപ്പത്തില് അവയുടെ ചിറകുകള് വെട്ടിമാറ്റി.
കേ വാ ശൈലേഷു യോദ്ധാരഃ സുരൈഃ സഹ ഹിമാലയ
ഹിമാലയ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാന് പര്വ്വതങ്ങളില് ആര്ക്കാണ് ശക്തി?
ഏകാര്ഥേ യദി ശൈലേന്ദ്ര സര്വസംപദ്വിനശ്യതി
പര്വ്വതാധിപനേ, ഒരു കാര്യത്തിനായി മുഴുവന് ഐശ്വര്യവും നഷ്ടപ്പെട്ടാല്—
ശരണാഗതരക്ഷാര്ഥം പ്രാണാംശ്ച ദാതുമര്ഹതി
ശരണം തേടിയവരെ രക്ഷിക്കാന് ജീവന് പോലും നല്കാന് തയ്യാറാകണം.
ദത്ത്വാ വിപ്രായ സ്വസുതാമനരണ്യോ നൃപേശ്വര
അനരണ്യ രാജാവ് തന്റെ മകളെ ബ്രാഹ്മണന് നല്കി—
തമാശു ബോധയാമാസുര്നീതിശാസ്ത്രവിദോ ജനാഃ
അപ്പോള് നയശാസ്ത്രം അറിയുന്നവര് ഉടന് അവനെ ഉപദേശിച്ചു.
ത്വമേവ ശൈലരാജേംദ്ര സുതാം ദത്ത്വാ ശിവായ ച 4.41.
പര്വ്വതരാജാവേ, നീ തന്നെയാണ് മകളെ ശിവന് നല്കിയത്—
വസിഷ്ഠസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ പര്വതേശ്വരഃ
വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട് പര്വ്വതാധിപന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
ഹിമാലയ ഉവാച സുതാം ദത്ത്വാ സ ച കഥമരക്ഷത്സര്വസംപദമ്
ഹിമാലയം ചോദിച്ചു: മകളെ നല്കിയശേഷം അവന് എങ്ങനെയാണ് മുഴുവന് ഐശ്വര്യവും സംരക്ഷിച്ചത്?
വസിഷ്ഠ ഉവാച ചിംരജീവീ ധര്മശീലോ വൈഷ്ണവോ വിജിതേംദ്രിയഃ
വസിഷ്ഠന് പറഞ്ഞു: അവന് ദീര്ഘായുസ്സും, ധാര്മികതയും, വിഷ്ണുഭക്തിയും, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹവും ഉള്ളവനായിരുന്നു.
സ്വായംഭുവോ മനുഃ പൂര്വം ബ്രഹ്മപുത്രോഽതിധാര്മികഃ
മുന്പ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായ സ്വായംഭുവമനു അത്യന്തം ധാര്മികനായിരുന്നു.
തതോ ജഗാമ വൈകുണ്ഠം സഹിതഃ ശതരൂപയാ
അതിനുശേഷം ശതരൂപയോടൊപ്പം അവന് വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോയി.
ഏകാദശോ മനുശ്രേഷ്ഠോ ധര്മസാവര്ണിരുച്യതേ 4.41.
പതിനൊന്നാമത്തെ മനു, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, ധർമ്മസാവർണി എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
അപുത്രകോ നൃപശ്രേഷ്ഠസ്തപസേ പുഷ്കരം ഗതഃ ।। 4.41.
മകനില്ലാത്ത രാജാവായവൻ, തപസ്സിനായി പുഷ്കരത്തിൽ പോയി.
തതഃ സുഭഗ്നചിത്തഃ സഞ്ചിന്തയന്ദാരസംഗ്രഹമ്
അപ്പോൾ, മനസ്സിൽ വലിയ വിഷമം നിറഞ്ഞ്, ഭാര്യകളെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.
ദദര്ശ പദ്മാം യുവതീ പദ്മാമിവ മനോരമാമ് 4.41.
അവൻ ഒരു യുവതിയെ കണ്ടു; പദ്മപുഷ്പംപോലെ മനോഹരിയും ആകർഷകവുമായവളായിരുന്നു.