ബ്രഹ്മോവാച സംപദ്വിനാശരൂപാം ച വിപദോ ബീജരൂപിണീമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: സമ്പത്തിന്റെ നഷ്ടം എന്ന രൂപത്തിൽ വരുന്ന ദുരന്തം, കഷ്ടത്തിന്റെ വിത്താണ്.
ഭൂതേശം പ്രസ്ഥാപയത സ്വാത്മനിന്ദാം കരോതി സഃ
ഭൂതേശനെ അയക്കൂ; അവൻ സ്വയം കുറ്റബോധം ഉണ്ടാക്കും.
ബ്രഹ്മണോ വചനം ശ്രുത്വാ തം പ്രണമ്യ സുരാഃ പ്രിയേ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവന്മാർ, പ്രിയേ, അവനെ നമസ്കരിച്ചു.
സര്വേ നിവേദനം ചക്രുഃ ശംകരം കരുണാലയമ്
എല്ലാവരും കരുണയുടെ ആലയമായ ശങ്കരനോട് സമർപ്പണം നടത്തി.
ദേവാ മുമുദിരേ സര്വേ ശീഘ്രം ഗത്വാ സ്വമന്ദിരമ് 4.41.
എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി.
അഥ ശൈലഃ സഭാമധ്യേ സമുവാസ മുദാഽന്വിതഃ
അതിനുശേഷം, പർവ്വതൻ സന്തോഷത്തോടെ സഭയുടെ നടുവിൽ ഇരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വിപ്രരൂപീ ശിവഃ സ്വയമ്
അത് സമയത്ത്, ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ ശിവൻ സ്വയം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദണ്ഡീ ഛത്രീ ദീര്ഘവാസാ ബിഭ്രത്തിലകമുത്തമമ്
അവൻ ഒരു ദണ്ഡവും കുടയും കൈവശം വച്ചു, നീളമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ഉത്തമമായ തിലകം ധരിച്ചിരുന്നു.
തം ച ദൃഷ്ട്വാ സമുത്തസ്ഥൌ സഗണശ്ച ഹിമാലയഃ
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഹിമാലയം തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു.
നനാമ പാര്വതീ ഭക്ത്യാ പ്രാണേശം വിപ്രരൂപിണമ്
പാർവതി ഭക്തിയോടെ പ്രാണനാഥനായ ബ്രാഹ്മണരൂപിയായ അവനോട് നമസ്കരിച്ചു.
ശൈലദത്താസനേ ശീഘ്രമുവാസ ബ്രാഹ്മണഃ സ്വയമ്
പർവ്വതരാജാവ് നൽകിയ ആസനത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ ഉടൻ ഇരുന്നു.
പപ്രച്ഛ കുശലം ശൈലോ ബ്രാഹ്മണം കോ ഭവാനിതി
പർവ്വതരാജാവ് ബ്രാഹ്മണനോട് സുഖം ചോദിച്ചു, 'താങ്കൾ ആരാണ്?' എന്നു ചോദിച്ചു.
ഘാടികാം വൃത്തിമാശ്രിത്യ ഭ്രമാമി ധരണീതലേ
ഞാൻ ഭിക്ഷാടനജീവിതം സ്വീകരിച്ച് ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടക്കുന്നു.
മയാ ജ്ഞാതം ശംകരായ സുതാം ദാതും ത്വമിച്ഛസി
നീ മകളെ ശംകരനു നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.
നിരാശ്രയായാസങ്ഗയാരൂപായ നിര്ഗുണായ ച 4.41.
ആശ്രയമില്ലാത്തവനും, ബന്ധമില്ലാത്തവനും, രൂപമില്ലാത്തവനും, ഗുണമില്ലാത്തവനും ആയവനു.
ദിഗ്വാസസേഽഹിഗാത്രായ വിഭൂതിഭൂഷണായ ച
ദിശകളെ വസ്ത്രമാക്കി, പാമ്പുകളെ അംഗങ്ങളാക്കി, ഭസ്മം അലങ്കാരമായി ധരിച്ചവനു.
അജ്ഞാതമൃത്യവേഽജ്ഞായാനാഥായാബന്ധവേ ഭവേ
മരണവും ജനനവും അറിയപ്പെടാത്തവനും, യാതൊരു രക്ഷകനുമില്ലാത്തവനും, ബന്ധുക്കളില്ലാത്തവനും ആയവനു.
അജ്ഞാതവയസേഽതീവ വൃദ്ധായ ചാവികാരിണേ
പ്രായം അറിയപ്പെടാത്തവനും, അത്യന്തം വയോധികനും, മാറ്റമില്ലാത്തവനും ആയവനു.
നിബോധ ജ്ഞാനിനാം ശ്രേഷ്ഠം നാരായണം കുലോദ്ഭവമ്
ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, നിന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നുള്ളവനും ആയ നാരായണൻ പരമനാണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊൾക.
മഹാജനഃ സ്മേരമുഖഃ ശ്രുതിമാത്രാദ്ഭവിഷ്യതി
മഹാജനങ്ങൾ സന്തോഷഭാവത്തോടെ, കേൾക്കുന്നതു മാത്രം കൊണ്ട് അങ്ങനെ ആകും.
ബാന്ധവാന്മേനകാം പ്രശ്നം കുരു ശീഘ്രം പ്രയത്നതഃ
നിന്റെ ബന്ധുവായ മേനകയോട് ഈ ചോദ്യം ഉടൻ ശ്രദ്ധയോടെ ചോദിക്കൂ.
രോഗിണേ നൌഷധം ശശ്വത്കുപഥ്യം രോചതേ സദാ
രോഗികൾക്ക് ഔഷധം എപ്പോഴും രുചികരമല്ല, നല്ല വഴി പോലും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ജഗാമ സ്വാലയം ശാന്തോ വൃന്ദാവനവിനോദിനി ശോകേന സാശ്രുനയനാ ഹൃദയേന വിദൂയതാ
വൃന്ദാവനത്തിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തിയ അവൾ, ദുഃഖത്തിൽ കണ്ണീരോടെ, ഹൃദയത്തിൽ വേദനയോടെ, ശാന്തമായി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
പൃച്ഛ ശൈലവരാനസ്മൈ ന ദാസ്യാമി സുതാമഹമ് 4.41.
ഈ കാര്യത്തിൽ പർവ്വതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനോടു ചോദിക്കൂ; ഞാൻ മകളെ അവനു നൽകില്ല.
ഗലേ ബദ്ധ്വാഽമ്ബികാം പശ്യ യാസ്യാമി ഘോരകാനനമ്
അവൾ അംബികയെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി, 'ഞാൻ ഭയാനകമായ കാടിലേക്ക് പോകുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞു.
ത്യക്ത്വാഽഽഹാരം രുദന്തീ ച ചകാര ശയനം ഭുവി
ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ച് കരയുമ്പോൾ അവൾ നിലത്തിരുത്തി കിടന്നു.
ആജഗാമ പുനസ്തൈശ്ച യുക്താ പശ്ചാദരുന്ധതീ
പിന്നീട് അവരോടൊപ്പം അരുന്ധതി വീണ്ടും അവിടെ എത്തി.
ദത്ത്വാ ഷോഡശോപചാരാന്പൂജയാമാസ ഭക്തിതഃ
പതിനാറു വിധത്തിലുള്ള പൂജകൾ അർപ്പിച്ച്, ഭക്തിയോടെ അവളെ ആദരിച്ചു.
ജഗാമാരുന്ധതീ തൂര്ണം യത്ര മേനാ ച പാര്വതീ
അരുന്ധതി വേഗത്തിൽ മേനയും പാർവതിയും ഇരുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.
ഉവാച മധുരം സാധ്വീ സാവധാനാം ഹിതം വചഃ ഉത്തിഷ്ഠ മേനകേ സാധ്വി ത്വദ്ഗൃഹേഽഹമരുന്ധതീ
ആ സദ്വതിയായ അവൾ മധുരമായി, ശ്രദ്ധയോടെ, ഉപകാരപ്രദമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'മേനേ, ഉണരൂ സദ്വതിയേ, ഞാൻ അരുന്ധതി, നിന്റെ വീട്ടിലാണ്.'