ചന്ദനോക്ഷിതസര്വാങ്ഗം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരമ്
ചന്ദനത്തിൽ മുഴുവനും പുരട്ടിയ, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെയും കണ്ടു.
ഗാത്രേ ശിരസി തത്സര്വം ഭിക്ഷുകസ്യ ദദര്ശ ഹ
അവൻ ഭിക്ഷുക്കളുടെ ശരീരത്തിലും തലയിൽ എല്ലാം അതു കണ്ടു.
ദദര്ശ ശൈലസ്തത്സര്വം ഭിക്ഷുകസ്യ പുരഃ സ്ഥിതമ്
പർവ്വതം ഭിക്ഷുക്കളുടെ മുന്നിൽ അതെല്ലാം നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
ഗോപവേഷം കിശോരം ച സസ്മിതം ശ്യാമസുന്ദരമ്
അവൻ ഒരു ഗോപകുമാരനെയും, പുഞ്ചിരിയോടെ കറുത്ത മനോഹരനെയും കണ്ടു.
ചന്ദനോക്ഷിതസര്വാങ്ഗം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
ചന്ദനത്തിൽ മുഴുവനും പുരട്ടിയ, വനമാല അണിഞ്ഞവനെയും കണ്ടു.
ത്രിശൂലപട്ടിശകരം വ്യാഘ്രചര്മാമ്ബരം പരമ്
അവൻ ത്രിശൂലവും കുന്തവും കൈവശം വച്ച, വയല്പുലിയുടെ ചർമ്മം ധരിച്ച, പരമനായവനായിരുന്നു.
നാഗയജ്ഞോപവീതം ച തപ്തസ്വര്ണജടാധരമ്
അവൻ പാമ്പ് യജ്ഞോപവീതമായി ധരിച്ചും പൊൻ നിറമുള്ള ജടകളും ഉള്ളവനായിരുന്നു.
പ്രജപന്തം ഹരേര്നാമ ശ്വേതാബ്ജബീജമാലയാ
അവൻ ശ്വേതകുമുദബീജമാല ധരിച്ച് ഹരിയുടെ നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
സ്വതേജസാ പ്രജ്വലന്തം പഞ്ചവക്ത്രം ത്രിലോചനമ് 4.40.
സ്വന്തം തേജസ്സിൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട്, അയ്യൻ അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടും മൂന്നു കണ്ണുകളോടും കൂടി ദീപ്തിയായി നിലകൊണ്ടു.
തദാ ബഭൂവ ജ്ഞാനം ച മേനകാശൈലയോഃ പ്രിയേ 4.40.
അന്നേരം മേനകയും പർവ്വതവും തമ്മിൽ ജ്ഞാനം ഉദിച്ചുവന്നു, പ്രിയേ.
ശഠായ സംധ്യാഹീനായ വാപ്യൈകഫലദാ സുതാ 4.40.
കപടനും സന്ധ്യാവന്ദനം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനും, ഒരു കുളത്തിൽ പോലും, മകൾക്ക് ഒറ്റ ഫലമേ നൽകും.
അനന്തരത്നാധാരം ച ത്വമേവ രക്ഷ ഭാരതേ 4.40.
ഭാരതാ, അനന്തമായ രത്നങ്ങളുടെ ആധാരമായതിനെ നീ മാത്രം കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
വിഷ്ണുഭക്തിപ്രദം ചൈവ പുരാണം ച ശ്രുതേഃ പരമ് 4.40.
ഇത് വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തി നൽകുന്നു; വേദങ്ങളെക്കാൾ ഉന്നതമായ പുരാണവുമാണിത്.
അനിച്ഛയാ സുതാം ദത്ത്വാ സുഖം തിഷ്ഠതു ഭാരതേ 4.40.
മകൾ ഇഷ്ടമില്ലാതെ നൽകിയിട്ടും, ഭാരതൻ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയട്ടെ.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം ദേവാ ഗച്ഛന്തു മന്ദിരമ്
ഇങ്ങനെ എല്ലാം പറഞ്ഞുതീർന്നു; ദേവന്മാർ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച സര്വേ നിവേദനം ചക്രുര്ബ്രഹ്മാണം ജഗതാം പതിമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാവരും ലോകങ്ങളുടെ അധിപനായ ബ്രഹ്മാവിന് സമർപ്പണം നടത്തി.
ദേവാ ഊചുഃ തവ സൃഷ്ടൌ ജഗത്സ്രഷ്ടാ രത്നാധാരോ ഹിമാലയഃ
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ഭഗവനെ, നിന്റെ സൃഷ്ടിയിൽ, ഹിമാലയം രത്നങ്ങളുടെ ആധാരമാണ്.
സുതാം ശൂലഭൃതേ ദത്ത്വാ ഭക്ത്യാ ശൈലേശ്വരഃ സ്വയമ്
പർവ്വതാധിപൻ ഭക്തിയോടെ തന്റെ മകളെ ത്രിശൂലധാരിക്ക് നൽകി.
ത്വം തസ്യ നിന്ദനം കൃത്വാ വിമതിം പ്രതിപാദയ
നീ അവനെ അപമാനിച്ച് അവന്റെ മനസ്സിൽ സംശയം ഉണർത്തണം.
ദേവാനാം വചനം ശ്രുത്വാ താനുവാച വിധിഃ സ്വയമ്
ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, സ്രഷ്ടാവ് അവരെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മോവാച സംപദ്വിനാശരൂപാം ച വിപദോ ബീജരൂപിണീമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: സമ്പത്തിന്റെ നഷ്ടം എന്ന രൂപത്തിൽ വരുന്ന ദുരന്തം, കഷ്ടത്തിന്റെ വിത്താണ്.
ഭൂതേശം പ്രസ്ഥാപയത സ്വാത്മനിന്ദാം കരോതി സഃ
ഭൂതേശനെ അയക്കൂ; അവൻ സ്വയം കുറ്റബോധം ഉണ്ടാക്കും.
ബ്രഹ്മണോ വചനം ശ്രുത്വാ തം പ്രണമ്യ സുരാഃ പ്രിയേ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവന്മാർ, പ്രിയേ, അവനെ നമസ്കരിച്ചു.
സര്വേ നിവേദനം ചക്രുഃ ശംകരം കരുണാലയമ്
എല്ലാവരും കരുണയുടെ ആലയമായ ശങ്കരനോട് സമർപ്പണം നടത്തി.
ദേവാ മുമുദിരേ സര്വേ ശീഘ്രം ഗത്വാ സ്വമന്ദിരമ് 4.41.
എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി.
അഥ ശൈലഃ സഭാമധ്യേ സമുവാസ മുദാഽന്വിതഃ
അതിനുശേഷം, പർവ്വതൻ സന്തോഷത്തോടെ സഭയുടെ നടുവിൽ ഇരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വിപ്രരൂപീ ശിവഃ സ്വയമ്
അത് സമയത്ത്, ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ ശിവൻ സ്വയം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദണ്ഡീ ഛത്രീ ദീര്ഘവാസാ ബിഭ്രത്തിലകമുത്തമമ്
അവൻ ഒരു ദണ്ഡവും കുടയും കൈവശം വച്ചു, നീളമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ഉത്തമമായ തിലകം ധരിച്ചിരുന്നു.
തം ച ദൃഷ്ട്വാ സമുത്തസ്ഥൌ സഗണശ്ച ഹിമാലയഃ
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഹിമാലയം തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു.
നനാമ പാര്വതീ ഭക്ത്യാ പ്രാണേശം വിപ്രരൂപിണമ്
പാർവതി ഭക്തിയോടെ പ്രാണനാഥനായ ബ്രാഹ്മണരൂപിയായ അവനോട് നമസ്കരിച്ചു.