സഹസൈക ആജഗാമ മേനകാസന്നിധിം മുദാ
അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരാൾ സന്തോഷത്തോടെ മേനകയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തി.
കൃത്വാ വിഭൂതിഗാത്രോഽതിവൃദ്ധോഽതീവ ജരാതുരഃ
ശരീരത്തിൽ വിശുദ്ധഭസ്മം പുരട്ടിയ, വളരെയധികം വയസ്സായ, വൃദ്ധതയിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്ന ഒരാൾ,
ജഗൌ മമ ഗുണാഖ്യാനം കൃത്വാ നൃത്യം മനോഹരമ്
എൻ്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടിയും മനോഹരമായ നൃത്തം നടത്തി.
ആജഗ്മുര്നാഗരാ ബാലാ ബാലികാ ഹര്ഷവിഹ്വലാഃ
നഗരത്തിലെ ബാലികമാർ, സന്തോഷത്തിൽ ആവേശഭരിതരായി അവിടെ എത്തി.
ശ്രുത്വാ തു സുന്ദരം ഗീതം സുതാനസ്വരസംയുതമ്
സുന്ദരമായ, മധുരസ്വരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഗാനം കേട്ടപ്പോൾ,
മൂര്ഛാം സംപ്രാപ സാ ദുര്ഗാ ദദര്ശ ഹൃദി ശങ്കരമ്
ആ ദുർഗ്ഗയ്ക്ക് ബോധക്ഷയം സംഭവിച്ചു; അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ശങ്കരനെ കണ്ടു.
വിഭൂതിഭൂഷണം രമ്യമസ്ഥിമാലാം സുനിര്മലാമ്
വിശുദ്ധഭസ്മം അണിഞ്ഞ്, മനോഹരവും നിർമ്മലവുമായ അസ്ഥിമാല ധരിച്ച,
മാലാഹസ്തം പംചവക്ത്രം നാഗയജ്ഞോപവീതകമ്
കൈയിൽ മാലയുമായി, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടെ, പാമ്പ് യജ്ഞോപവീതമായി ധരിച്ച,
ഹൃദയസ്ഥം ഹരം ദൃഷ്ട്വാ മനസാ തം നനാമ സാ 4.40.
ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഹരനെ കണ്ടു, അവളവനെ മനസ്സിൽ നമസ്കരിച്ചു.
ഏവം ദത്ത്വാ ശിവസ്തസ്യ ചാന്തര്ധാനം ചകാര സഃ
അങ്ങനെ അനുഗ്രഹം നൽകി ശിവൻ അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
ദദര്ശ ചക്ഷുരുന്മീല്യ ഭിക്ഷുകം ഗായകം പുരഃ
കണ്ണുകൾ തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ, അവൻ മുന്നിൽ ഒരു പാട്ടുപാടുന്ന ഭിക്ഷുക്കളെ കണ്ടു.
ദാതും യയൌ സാ രത്നാനി സ്വര്ണപാത്രസ്ഥിതാനി ച
അവളെ, അവന് രത്നങ്ങളും പൊൻപാത്രത്തിൽ വെച്ചവയും കൊടുക്കാൻ പോയി.
പുനശ്ച നര്തനം കര്തുമുദ്യതഃ കൌതുകേന ച
വീണ്ടും, കൗതുകത്താൽ അവൻ നൃത്തം ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി.
ഭിക്ഷുകം ഭര്ത്സയാമാസ ബഹിഃ കര്തുമുവാച തമ്
അവൻ ഭിക്ഷുക്കളെ ശാസിച്ചു, പുറത്തേക്ക് പോകാൻ പറഞ്ഞു.
യാഞ്ചാമിമാം പ്രകുര്വന്തം ദൂരം കുരു സുഭാഷിണമ്
ഈ നല്ല ഭാഷയിൽ അപേക്ഷിക്കുന്നവനെ ദൂരേക്ക് മാറ്റൂ.
ദദര്ശ പുരതോ ഭിക്ഷും പ്രാങ്ഗണസ്ഥം മനോഹരമ്
അവൻ മുന്നിൽ പ്രാകാരത്തിൽ മനോഹരനായ ഭിക്ഷുക്കളെ കണ്ടു.
തന്മൂര്തിധ്യാനവിശ്ലേഷശോകാദുദ്വിഗ്നമാനസഃ
അവ രൂപധ്യാനത്തിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ മനസ്സ് അതിയായി അലമുറയിട്ടു.
ആജ്ഞാം ചകാര സ്വചരം ബഹിഃ കര്തും ച ഭിക്ഷുകമ്
അവൻ തന്റെ അനുചരനോട് ഭിക്ഷുക്കളെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ കല്പിച്ചു.
ന ശശാക ബഹിഃ കര്തും സമീപം ഗന്തുമക്ഷമഃ 4.40.
അവനെ പുറത്താക്കാൻ കഴിയില്ല; സമീപിക്കാനും അവനാൽ കഴിയില്ല.
കിരീടിനം കുണ്ഡലിനം പീതാമ്ബരധരം പരമ്
അവൻ കിരീടവും കുണ്ഡലവും ധരിച്ച, പീതാംബരം ധരിച്ച, പരമമായ ഒരാളെ കണ്ടു.
ചന്ദനോക്ഷിതസര്വാങ്ഗം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരമ്
ചന്ദനത്തിൽ മുഴുവനും പുരട്ടിയ, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെയും കണ്ടു.
ഗാത്രേ ശിരസി തത്സര്വം ഭിക്ഷുകസ്യ ദദര്ശ ഹ
അവൻ ഭിക്ഷുക്കളുടെ ശരീരത്തിലും തലയിൽ എല്ലാം അതു കണ്ടു.
ദദര്ശ ശൈലസ്തത്സര്വം ഭിക്ഷുകസ്യ പുരഃ സ്ഥിതമ്
പർവ്വതം ഭിക്ഷുക്കളുടെ മുന്നിൽ അതെല്ലാം നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
ഗോപവേഷം കിശോരം ച സസ്മിതം ശ്യാമസുന്ദരമ്
അവൻ ഒരു ഗോപകുമാരനെയും, പുഞ്ചിരിയോടെ കറുത്ത മനോഹരനെയും കണ്ടു.
ചന്ദനോക്ഷിതസര്വാങ്ഗം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
ചന്ദനത്തിൽ മുഴുവനും പുരട്ടിയ, വനമാല അണിഞ്ഞവനെയും കണ്ടു.
ത്രിശൂലപട്ടിശകരം വ്യാഘ്രചര്മാമ്ബരം പരമ്
അവൻ ത്രിശൂലവും കുന്തവും കൈവശം വച്ച, വയല്പുലിയുടെ ചർമ്മം ധരിച്ച, പരമനായവനായിരുന്നു.
നാഗയജ്ഞോപവീതം ച തപ്തസ്വര്ണജടാധരമ്
അവൻ പാമ്പ് യജ്ഞോപവീതമായി ധരിച്ചും പൊൻ നിറമുള്ള ജടകളും ഉള്ളവനായിരുന്നു.
പ്രജപന്തം ഹരേര്നാമ ശ്വേതാബ്ജബീജമാലയാ
അവൻ ശ്വേതകുമുദബീജമാല ധരിച്ച് ഹരിയുടെ നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
സ്വതേജസാ പ്രജ്വലന്തം പഞ്ചവക്ത്രം ത്രിലോചനമ് 4.40.
സ്വന്തം തേജസ്സിൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട്, അയ്യൻ അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടും മൂന്നു കണ്ണുകളോടും കൂടി ദീപ്തിയായി നിലകൊണ്ടു.
തദാ ബഭൂവ ജ്ഞാനം ച മേനകാശൈലയോഃ പ്രിയേ 4.40.
അന്നേരം മേനകയും പർവ്വതവും തമ്മിൽ ജ്ഞാനം ഉദിച്ചുവന്നു, പ്രിയേ.