സുപുണ്യൈര്ബ്രാഹ്മണൈശ്ചാപി മുനിഭിര്ബ്രഹ്മചാരിഭിഃ
ശ്രേഷ്ഠന്മാരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരും, മുനിമാരും, ബ്രഹ്മചാരികളും,
പുരോഹിതൈശ്ച സംയുക്തൈഃ കുര്വദ്ഭിര്മങ്ഗലധ്വനിമ് ।। സുചാരുമാലതീമാലാഹസ്തൈഃ ശസ്തൈഃ പ്രശംസിതൈഃ
പൂജാരിമാരും ചേർന്ന് മംഗളശബ്ദം മുഴക്കി, മനോഹരമായ മാലതിമാലകൾ കൈവശം പിടിച്ച്, പ്രശംസയാർഹരായി നിന്നു.
നാനാപ്രകാരവാദ്യൈശ്ച ശംഖധ്വനിസുനാദിതൈഃ
വിവിധ വാദ്യങ്ങളുടെയും ശംഖധ്വനിയുടെയും മുഴക്കത്തോടെ,
പ്രവിശ്യ നഗരം ദുര്ഗാ ദദര്ശ പിതരൌ പുരഃ
ദുർഗ്ഗാ നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു ചെന്നു, അവളുടെ മാതാപിതാക്കളെ നേരിൽ കണ്ടു.
പ്രസന്നവദനാ ദേവീ ചാലിഭിഃ പ്രണനാമ തൌ
ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ദേവി, കൂട്ടുകാരികളോടൊപ്പം ഇരുവരോടും നമസ്കരിച്ചു.
ഹേ വത്സേ വത്സേത്യുച്ചാര്യ രുദന്തൌ പ്രേമവിഹ്വലൌ
“എൻ്റെ മകളേ, എൻ്റെ മകളേ!” എന്ന് വിളിച്ചു, പ്രേമത്തിൽ മുഴുകി ഇരുവരും കരഞ്ഞു.
സ്ത്രിയോ നിര്മംച്ഛനം ചക്രുര്വിപ്രാ യുയുജുരാശിഷമ്
സ്ത്രീകൾ മംഗളകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി, ബ്രാഹ്മണന്മാർ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.
മങ്ഗലം കാരയാമാസ പാഠയാമാസ ഛാന്ദസമ്
അവർ മംഗള ചടങ്ങുകൾ ഒരുക്കി, വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു.
സുഖേന വസതൌ തൌ ഹി ഹര്ഷനിര്ഭരമാനസൌ 4.40.
അവരിരുവരും സന്തോഷത്തോടെ, മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞ ആനന്ദത്തോടെ ജീവിച്ചു.
മേനകാകന്യയാ സാര്ദ്ധമുവാസ പ്രാങ്ഗണേ മുദാ
മേനകയുടെ മകളോടൊപ്പം ആ അങ്കണത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ അവൾ താമസിച്ചു.
സഹസൈക ആജഗാമ മേനകാസന്നിധിം മുദാ
അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരാൾ സന്തോഷത്തോടെ മേനകയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തി.
കൃത്വാ വിഭൂതിഗാത്രോഽതിവൃദ്ധോഽതീവ ജരാതുരഃ
ശരീരത്തിൽ വിശുദ്ധഭസ്മം പുരട്ടിയ, വളരെയധികം വയസ്സായ, വൃദ്ധതയിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്ന ഒരാൾ,
ജഗൌ മമ ഗുണാഖ്യാനം കൃത്വാ നൃത്യം മനോഹരമ്
എൻ്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടിയും മനോഹരമായ നൃത്തം നടത്തി.
ആജഗ്മുര്നാഗരാ ബാലാ ബാലികാ ഹര്ഷവിഹ്വലാഃ
നഗരത്തിലെ ബാലികമാർ, സന്തോഷത്തിൽ ആവേശഭരിതരായി അവിടെ എത്തി.
ശ്രുത്വാ തു സുന്ദരം ഗീതം സുതാനസ്വരസംയുതമ്
സുന്ദരമായ, മധുരസ്വരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഗാനം കേട്ടപ്പോൾ,
മൂര്ഛാം സംപ്രാപ സാ ദുര്ഗാ ദദര്ശ ഹൃദി ശങ്കരമ്
ആ ദുർഗ്ഗയ്ക്ക് ബോധക്ഷയം സംഭവിച്ചു; അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ശങ്കരനെ കണ്ടു.
വിഭൂതിഭൂഷണം രമ്യമസ്ഥിമാലാം സുനിര്മലാമ്
വിശുദ്ധഭസ്മം അണിഞ്ഞ്, മനോഹരവും നിർമ്മലവുമായ അസ്ഥിമാല ധരിച്ച,
മാലാഹസ്തം പംചവക്ത്രം നാഗയജ്ഞോപവീതകമ്
കൈയിൽ മാലയുമായി, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടെ, പാമ്പ് യജ്ഞോപവീതമായി ധരിച്ച,
ഹൃദയസ്ഥം ഹരം ദൃഷ്ട്വാ മനസാ തം നനാമ സാ 4.40.
ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഹരനെ കണ്ടു, അവളവനെ മനസ്സിൽ നമസ്കരിച്ചു.
ഏവം ദത്ത്വാ ശിവസ്തസ്യ ചാന്തര്ധാനം ചകാര സഃ
അങ്ങനെ അനുഗ്രഹം നൽകി ശിവൻ അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
ദദര്ശ ചക്ഷുരുന്മീല്യ ഭിക്ഷുകം ഗായകം പുരഃ
കണ്ണുകൾ തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ, അവൻ മുന്നിൽ ഒരു പാട്ടുപാടുന്ന ഭിക്ഷുക്കളെ കണ്ടു.
ദാതും യയൌ സാ രത്നാനി സ്വര്ണപാത്രസ്ഥിതാനി ച
അവളെ, അവന് രത്നങ്ങളും പൊൻപാത്രത്തിൽ വെച്ചവയും കൊടുക്കാൻ പോയി.
പുനശ്ച നര്തനം കര്തുമുദ്യതഃ കൌതുകേന ച
വീണ്ടും, കൗതുകത്താൽ അവൻ നൃത്തം ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി.
ഭിക്ഷുകം ഭര്ത്സയാമാസ ബഹിഃ കര്തുമുവാച തമ്
അവൻ ഭിക്ഷുക്കളെ ശാസിച്ചു, പുറത്തേക്ക് പോകാൻ പറഞ്ഞു.
യാഞ്ചാമിമാം പ്രകുര്വന്തം ദൂരം കുരു സുഭാഷിണമ്
ഈ നല്ല ഭാഷയിൽ അപേക്ഷിക്കുന്നവനെ ദൂരേക്ക് മാറ്റൂ.
ദദര്ശ പുരതോ ഭിക്ഷും പ്രാങ്ഗണസ്ഥം മനോഹരമ്
അവൻ മുന്നിൽ പ്രാകാരത്തിൽ മനോഹരനായ ഭിക്ഷുക്കളെ കണ്ടു.
തന്മൂര്തിധ്യാനവിശ്ലേഷശോകാദുദ്വിഗ്നമാനസഃ
അവ രൂപധ്യാനത്തിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ മനസ്സ് അതിയായി അലമുറയിട്ടു.
ആജ്ഞാം ചകാര സ്വചരം ബഹിഃ കര്തും ച ഭിക്ഷുകമ്
അവൻ തന്റെ അനുചരനോട് ഭിക്ഷുക്കളെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ കല്പിച്ചു.
ന ശശാക ബഹിഃ കര്തും സമീപം ഗന്തുമക്ഷമഃ 4.40.
അവനെ പുറത്താക്കാൻ കഴിയില്ല; സമീപിക്കാനും അവനാൽ കഴിയില്ല.
കിരീടിനം കുണ്ഡലിനം പീതാമ്ബരധരം പരമ്
അവൻ കിരീടവും കുണ്ഡലവും ധരിച്ച, പീതാംബരം ധരിച്ച, പരമമായ ഒരാളെ കണ്ടു.