തത്രോവാസ തമാബോധ്യ ചാവരുഹ്യ വൃഷാച്ഛിവഃ
അവിടെ ഉണർന്നു, ശിവൻ കാളയിലിറങ്ങി അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
മുച്യതേ സര്വപാപേഭ്യോ ഭയേഭ്യശ്ച ഭവാര്ണവേ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും ഭവസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരാൾ മോചിതനാകുന്നു.
ഭാര്യാഹീനോ ലഭേദ്ഭാര്യാം സുശീലാം സുമനോഹരാമ്
ഭാര്യയില്ലാത്തവൻ നല്ല സ്വഭാവവും മനോഹാരിതയും ഉള്ള ഭാര്യയെ നേടുന്നു.
രാജ്യഭ്രഷ്ടോ ലഭേദ്രാജ്യം ശംകരസ്യ പ്രസാദതഃ
രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ ശങ്കരന്റെ കൃപയാൽ രാജ്യം വീണ്ടും ലഭിക്കുന്നു.
ഗഭീരേഽതിജലാകീര്ണേ ഭഗ്നപോതേ വിഷാദനേ
ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിൽ, വലിയ തിരകളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട്, തകർന്ന കപ്പലിൽ, നിരാശയിൽ—
സര്വതോ മുച്യതേ സ്തുത്വാ ശംകരസ്യ പ്രസാദതഃ
ശങ്കരനെ സ്തുതിച്ചാൽ, അവന്റെ കൃപയാൽ എല്ലായിടത്തുനിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
ഇതി സ്തുത്വാ ഹിമഗിരിര്വസതഃ ശങ്കരസ്യ ച
ഇങ്ങനെ ശങ്കരനോടൊപ്പം താമസിക്കുന്ന ഹിമവാനെ സ്തുതിച്ചു.
മധുപര്കാദികം തസ്മൈ പ്രദദൌ ഭക്തിപൂര്വകമ്
അവനോടു ഭക്തിപൂർവ്വം മധുപർകാദി ഭോജനങ്ങളും മറ്റു ഉപഹാരങ്ങളും സമർപ്പിച്ചു.
തദാ തത്ര സമാഗത്യ മേനകാ സ്ത്രീഗണൈഃ സഹ
അപ്പോൾ മേനകയും സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ അവിടെ എത്തി.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യം വസന്തം വ്യാഘ്രചര്മണി
അവൾ അവനെ, നേരിൽനിൽക്കുന്ന പുലിമേയിലിരുത്തി, നേരിൽനിൽക്കുന്ന സ്നേഹപൂർവ്വമായ സ്മിതം മുഖത്ത് തെളിയുന്നവനായി കണ്ടു.
യഥാഽഽകാശേ താരകാണാം ദ്വിജരാജം വിരാജിതമ്
ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ദ്വിജരാജാവ് എങ്ങനെ പ്രകാശിക്കുന്നുവോ,
വിഹായ വാര്ദ്ധകാവസ്ഥാം ദധതം നവയൌവനമ്
അങ്ങനെ അവൻ വയസ്സിന്റെ ഭാരം വിട്ട് പുതുവയസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.
കാമം കാമാതുരാണാം ച സതീനാം ച സുതം യഥാ
കാമത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ളവർക്കും സതികൾക്കുമുള്ള മകനുപോലെ ആഗ്രഹ്യനായിരുന്നു അവൻ.
ശക്തിസ്വരൂപം ശാക്താനാം സൌരാണാം സൂര്യരൂപിണമ്
ശാക്തന്മാർക്ക് അവൻ ശക്തിയുടെ രൂപമായും, സൗരന്മാർക്ക് സൂര്യന്റെ രൂപമായും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
കാലകാലസമം മൃത്യോര്മൃത്യുമൃത്യു ഭയാനകമ്
കാലത്തിനും മരണത്തിനും ഭയത്തിനും പോലും ഭയങ്കരനായവനായിരുന്നു അവൻ.
സര്പാഃ സുംദരമാല്യാനി കസ്തൂരീ യാ വിഷപ്രഭാ 4.39.
പാമ്പുകൾ മനോഹരമായ മാലകളും കസ്തൂരിയും വിഷത്തിന്റെ പ്രകാശവും അവനെ അലങ്കരിച്ചു.
സുചാര്വീ മാലതീമാലാ ഗംഗാധാരാ മനോഹരാ
സുന്ദരമായ മല്ലികാമാലയും മനോഹരമായ ഗംഗാനദിയും അവന്റെ അണിയറയായിരുന്നു.
ഏകീഭൂതം പംചവക്ത്രം നേത്രയുഗ്മാബ്ജശോഭിതമ്
അവൻ ഏകതയിൽ അഞ്ചു മുഖങ്ങളുമായി, കൺദമ്പതികൾ കമലപുഷ്പംപോലെ ദീപ്തമായിരുന്നു.
ബംധുജീവവിനിംദ്യൈകമോഷ്ഠാധരമനോഹരമ്
അവന്റെ താഴത്തെ ചുണ്ടു ബന്ദുജീവപൂവിനെക്കാൾ മനോഹരമായും ആകർഷകമായും തിളങ്ങി.
സദ്യോ വ്യതിക്രമം സര്വം മഹേശസ്യ മഹേശ്വരി
മഹേശ്വരി, അപ്പോൾ മഹേശൻ എല്ലാ പരിധികളും അതിക്രമിച്ചു.
കാശ്ചിന്നിമേഷരഹിതാഃ കാമേന പുലകാംചിതാഃ
ചിലർ കണ്ണു മടക്കാതെ, കാമത്തിൽ ആനന്ദംകൊണ്ട് ശരീരം പുളകിതരായി നിന്നു.
കാശ്ചിദ്വിനിംദ്യ കാംതാംശ്ച പ്രശശംസുര്മഹേശ്വരമ്
ചിലർ സ്വന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നിരസിച്ചു മഹേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
കാചിന്മാനസികം കാമാത്കുര്വന്തീ ചുമ്ബനം മുദാ
ചിലർ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ അവനെ ചുംബിക്കുന്നതുപോലെ ചിന്തിച്ചു.
അസ്മാകമേവ ഭര്താ ചേത്പരത്രൈവ യശോ ഭവേത്
അവൻ നമ്മുടെ ഭർത്താവായിരുന്നെങ്കിൽ, നമ്മുടെ കീര്ത്തി പരലോകത്തും നിലനിൽക്കും എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആഗ്രഹം.
സസ്മിതാ വക്രനയനാഃ പശ്യംത്യേവ പുനഃപുനഃ 4.39.
പുഞ്ചിരിയോടെ വക്രദൃഷ്ടിയോടെ അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി.
ശരത്സുധാംശുവദനം ദ്രക്ഷ്യാമോഽഹര്നിശം മുദാ
ശരത്കാല ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖം നാം രാവും പകലും സന്തോഷത്തോടെ കാണും.
ഭവിതാ നഃ ശിവഃ സ്വാമീത്യേവം ജല്പംതി കാശ്ചന
'ശിവൻ നമ്മുടെയാവും ഭർത്താവെന്ന്' ചിലർ പറഞ്ഞു.
യസ്യാ അയം ശിവഃ സ്വാമീത്യേവം ജല്പംതി കാശ്ചന
'ആർക്കാണ് ഈ ശിവൻ ഭർത്താവാവുന്നത്?' എന്നിങ്ങനെ ചിലർ ചോദിച്ചു.
ശിവം സംപൂജ്യ ശൈലേംദ്രഃ പ്രണമ്യ സ്വഗൃഹം യയൌ
ശിവനെ ആരാധിച്ച്, പർവതാധിപൻ വന്ദനം ചെയ്ത് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ദുര്ഗാം പ്രസ്ഥാപയാമാസ ശിവായ ശിവസന്നിധിമ്
അവൻ ദുർഗയെ ശിവന്റെ സന്നിധിയിലേക്ക് അയച്ചു.