ചകാര മാലാമസ്ഥ്നാം ച ഭസ്മനാ തനുലേപനമ്
അവൾ അസ്ഥികളാൽ ഒരു മാലയുണ്ടാക്കി, ചാരുകൊണ്ട് ശരീരം പുരട്ടിയിരുന്നു.
സുഷാവ മേനാ താം ദേവീമതീവ സുമനോഹരാമ്
മേനാ അത്യന്തം മനോഹരമായ ഒരു ദേവിയെ പ്രസവിച്ചു.
ഗുണപ്രസൂര്ഗുണാന്സര്വാന്സര്വരൂപാന്ബിഭര്ത്തി സാ
എല്ലാ ഗുണങ്ങൾക്കും ഉറവിടമായ അവൾ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും രൂപങ്ങളും സ്വന്തമാക്കി.
ബഭൂവ വര്ദ്ധമാനാ സാ ശുക്ലേ ചന്ദ്രകലാ യഥാ
അവൾ വളർന്നു, വെളിച്ചമുള്ള ചന്ദ്രക്കലപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ബഭൂവാകാശവാണീ ച താം സംബോധ്യ ജഗത്പ്രസൂമ്
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം, ലോകമാതാവായ അവളോട് വിളിച്ചു.
വിനേശ്വരം ന തപസാ പ്രാപ്താ ഹി ഗര്ഭസമ്ഭവമ്
വിനായകനെ കൂടാതെ, തപസ്സിലൂടെ അല്ല, ഗർഭജനനത്തിലൂടെ മാത്രമാണ് അവളെ ലഭിച്ചത്.
മമ ജന്മാന്തരീയം ച ഭസ്മാസ്ഥി ച ബിഭര്തി യഃ
എന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിലെ ചാരവും അസ്ഥിയും ആരെങ്കിലും ധരിച്ചാൽ—
യോ വിദഗ്ധശ്ച ബ്രഹ്മാണ്ഡം ബഭ്രാമ മമ ശോകതഃ 4.38.
എന്റെ ദുഃഖത്തിൽ വേദനിച്ചു, ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചവൻ—
ദക്ഷയജ്ഞം യോ ബഭഞ്ജ മമ ഹേതോഃ കൃപാനിധിഃ
എന്നെ കരുണകൊണ്ട് ദക്ഷയാഗം നശിപ്പിച്ചവൻ—
യാ യസ്യ പത്നീ യോ യസ്യാ ഭര്താ പ്രാക്തനതഃ പുരാ
ആർക്കാരാണ് ഭാര്യ, ആരാണ് ഭർത്താവ് എന്ന് പഴയ കാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് പോലെ—
സര്വരൂപഗുണാധാരം മത്വാ സ്വമതിമാനതഃ
സ്വന്തം മനസ്സുപോലെ, അവൻ എല്ലാ രൂപങ്ങൾക്കും ഗുണങ്ങൾക്കും ആധാരമാണെന്ന് കരുതി—
സുന്ദരീഷു ച സര്വാസു മത്തോ നാസ്ത്യേവ സുന്ദരീ
എല്ലാ സുന്ദരികളിലും എന്നേക്കാൾ സുന്ദരിയായൊരുത്തി ഇല്ല.
രൂപയൌവനവേഷാണാം പുമാന്ഗ്രാഹീ സ്വയോഷിതാമ്
സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും ആകർഷകമായ വേഷത്തിലും ഭർത്താവ് ആകർഷിതനാകുന്നു.
ഹൃദീതി മത്വാ ഗിരിജാ തസ്ഥൌ ഹിമഗിരേര്ഗൃഹേ
അവൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തന്നെയാണെന്ന് കരുതി ഗിരിജാ ഹിമഗിരിയുടെ വീട്ടിൽ തന്നെ തുടരുകയായിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തൂര്ണം ദൂതഃ ശൈലേന്ദ്രസംസദി
അവിടെ അതിനിടയിൽ വളരെ വേഗത്തിൽ ഒരു ദൂതൻ പർവതരാജാവിന്റെ സഭയിൽ എത്തി.
ദൂത ഉവാച ആജഗാമ മഹാദേവഃ സഗണോ വൃഷവാഹനഃ
ദൂതൻ പറഞ്ഞു: മഹാദേവൻ തന്റെ അനുചിതരോടൊപ്പം കാളയെ കയറി ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
സിദ്ധിസ്വരൂപം സിദ്ധേശം യോഗീന്ദ്രാണാം ഗുരോര്ഗുരുമ് 4.38.
അവൻ സിദ്ധികളുടെ സ്വരൂപവും സിദ്ധന്മാരുടെ നാഥനും യോഗിമാരുടെ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവുമാണ്.
പരമാത്മസ്വരൂപം ച സഗുണം നിര്ഗുണം വിഭുമ്
അവൻ പരമാത്മാവിന്റെ സ്വരൂപം, ഗുണങ്ങളോടെയും ഗുണങ്ങളില്ലാതെയും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൻ.
ശൈലോ ദൂതവചഃ ശ്രുത്വാ സമുത്തസ്ഥൌ മുദാഽന്വിതഃ
ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം പർവതൻ ആനന്ദത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
ദേവീ ദൂതവചഃ ശ്രുത്വാ പ്രസന്നവദനേക്ഷണാ
ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവി സന്തോഷഭരിതമായ മുഖത്തോടെ,
ചകാര വേഷമതുലം ദധാര വസ്ത്രമുത്തമമ്
തുല്യമായില്ലാത്ത വേഷവും അത്യുത്തമമായ വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചു.
പാരിജാതപ്രസൂനാനാം മാലാം ചന്ദനസംയുതാമ്
പാരിജാതപൂക്കളാൽ നിർമ്മിച്ച ചന്ദനസമേതമായ ഒരു മാല ധരിച്ചു.
രത്നസിംഹാസനസ്ഥാ സാ ദദര്ശ ദര്പണേ മുഖമ്
രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, ദർപ്പണത്തിൽ തന്റെ മുഖം നോക്കി.
ആരക്ത നേത്രയുഗലം നിര്മലാഞ്ജനസംയുതമ്
അവളുടെ കണ്ണുകൾ രണ്ടും അല്പം ചുവപ്പും നിർമ്മലമായ കാജലും ചേർന്നതായിരുന്നു.
സുകോമലൌഷ്ഠയുഗുലം താമ്ബൂലരാഗസംയുതമ്
അവളുടെ അധരങ്ങൾ ഇരട്ടയും മൃദുവും മനോഹരവുമായിരുന്നു, താമ്പൂലത്തിന്റെ ചുവപ്പോടെ.
രത്നകുംഡലദീപ്ത്യാ ച ഗംഡസ്ഥലവിരാജിതമ്
രത്നകുണ്ഡലങ്ങളുടെ പ്രകാശം കൊണ്ട് അവളുടെ കമലങ്ങൾ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
അത്യനിര്വചനീയം ച ദന്തപംക്തിമനോഹരമ് 4.38.
അവളുടെ പല്ലുകളുടെ നിര അത്യന്തം മനോഹരവും വിവരണാതീതവുമായിരുന്നു.
ഗജമുക്താസമായുക്തം സുചാരുനാസികോത്തമമ്
ഗജമുക്തയാൽ അലങ്കരിച്ച അതിമനോഹരമായ മൂക്കാണ് അവളുടേത്.
മാലതീമാല്യസംയുക്തകബരീഭാരസംയുതമ്
മല്ലികാമാലയാൽ അലങ്കരിച്ച കേശഭാരം അവളുടെ തലയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തപ്തകാഞ്ചന വര്ണാഭം ചാരുവക്ഷഃസ്ഥലോജ്ജ്വലമ്
തപ്തസ്വർണ്ണത്തിന്റെ നിറംപോലെയുള്ള അവളുടെ വക്ഷസ്ഥലം അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.