ബിഭര്തി ദേഹം സതതം തവ സൌഭാഗ്യവര്ദ്ധനമ്
അവൾ എപ്പോഴും നിന്റെ ഭാഗ്യവർദ്ധകമായ ശരീരം ധരിക്കുന്നു.
അപൂര്വം തവ നൈവേദ്യം ജന്മമൃത്യുജരാഹരമ്
നിന്റെ നൈവേദ്യം അപൂർവമാണ്, ജനനം, മരണം, വയസ്സു എന്നിവയെ അകറ്റുന്നു.
ലിങ്ഗോപരി ച യദ്ദത്തം തദേവാഗ്രാഹ്യമീശ്വര
ലിംഗത്തിന്മേൽ സമർപ്പിക്കുന്നതെന്തും, പ്രഭുവേ, അതാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ സാ ദേവീ ദേഹം ത്യക്തും സമുദ്യതാ 4.37.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവി ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറായി.
ശംകര ഉവാച മമാപരാധമഖിലം ക്ഷന്തുമര്ഹസി സുന്ദരി
ശംകരൻ പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയേ, എന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീ ക്ഷമിക്കണം.
മാം ഭൃത്യം തപസാ ക്രീതം കൃപാം കുരു മമോപരി
നിന്റെ തപസ്സിലൂടെ നേടിയ ഭൃത്യനെന്നെ കരുണയോടെ കാണണം.
അഹോ ഗോലോകനാഥസ്ഥ ഗുണാതീതസ്യ നിര്ഗുണേ
അയ്യോ! ഗോലോകത്തിലെ നാഥൻ, എല്ലാ ഗുണങ്ങൾക്കും അതീതനായവൻ, സകല ഗുണങ്ങളെയും കടന്നുപോകുന്നവനാണ്.
സാകാരേ ച നിരാകാരേ നിത്യേ സ്വേച്ഛാമയേ പ്രിയേ
അവൻ രൂപമുള്ളവനും രൂപരഹിതനുമാണ്, ശാശ്വതനും തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നവനുമാണ്, പ്രിയേ.
സര്വബീജസ്വരൂപേ ച മഹാമായേ മനോഹരേ ൪൫ ഇച്ഛൈവ ശ്രീഹരേഃ സാക്ഷാന്നാഹം ദാതുമപി ക്ഷമഃ
സകലത്തിന്റെയും വിത്തായ രൂപത്തിൽ, മഹാമായയായും മനോഹരിയായും, ശ്രീഹരിയുടെ നേരിട്ടുള്ള ആഗ്രഹം പോലും ഞാൻ നൽകാൻ കഴിയില്ല.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ പുരതസ്തസ്ഥൌ ച ചന്ദ്രശേഖരഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ചന്ദ്രശേഖരൻ അവളുടെ മുന്നിൽ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ഇത്യേവം പാര്വതീസ്തോത്രം ശങ്കരേണ കൃതം പുരാ
ഇങ്ങനെ, പുരാതനകാലത്ത് ഈ പാർവതീസ്തോത്രം ശങ്കരൻ രചിച്ചതാണ്.
മിത്രഭേദോ ഭവേദ് ദൂരം തത്സംമ്പ്രീതിര്ഭവേത്പുരാ
സുഹൃത്തുക്കളിൽ വൈരം അകറ്റപ്പെടുകയും, പഴയപോലെ പരസ്പര സ്നേഹം വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്യും.
ശ്രുത്വാ പ്രതിജ്ഞാം നാഥസ്യ പരിതുഷ്ടാ ബഭൂവ സാ 4.37.
നാഥന്റെ വാഗ്ദാനം കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ പൂർണ്ണമായി സന്തോഷിച്ചു.
സ്നാത്വാ സംപൂജ്യ ഭക്ത്യാ ച സുരമിഷ്ടം ച നിര്ഗുണമ്
കുളിച്ച് ഭക്തിയോടെ പൂജ ചെയ്ത്, അവൾ ആഗ്രഹിച്ച ഗുണരഹിതനായ ദൈവത്തെ ആദരിച്ചു.
ശിവഃ സ്നാത്വാ ച സംപൂജ്യ ബ്രഹ്മജ്യോതിഃ സനാതനമ്
ശിവൻ കുളിച്ച് പൂജ ചെയ്ത്, ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മജ്യോതിയെ ആദരിച്ചു.
ഗത്വാ സര്വമഹം ഭുക്ത്വാ തസ്മൈ ദത്ത്വാഽഭിവാഞ്ഛിതമ്
എല്ലാ മഹാനവസരങ്ങളും അനുഭവിച്ച് അവൾക്ക് ആഗ്രഹിച്ചതു നൽകുകയും ചെയ്തു.
ഭുക്ത്വാഽവശേഷം സാ ദേവീ സഹ ഭര്ത്രാ മുദാഽന്വിതാ
ശേഷിച്ചതു അനുഭവിച്ചശേഷം, ആ ദേവി സന്തോഷത്തോടെ ഭർത്താവിനൊപ്പം ആയിരുന്നു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം ത്വയാ പൃഷ്ടം സുരേശ്വരി
ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ, നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഇതുവരെ പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച അധുനാ ശ്രൂയതാം മത്തോ ദുര്ഗാദര്പവിമോചനമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ദുർഗ്ഗയുടെ അഹങ്കാരം എങ്ങനെ നീങ്ങിയതെന്ന് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കു.
തേജസാ സര്വദേവാനാമാവിര്ഭൂയ ജഗത്പ്രസൂഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും തേജസ്സിൽ നിന്ന്, ലോകമാതാവായി അവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
നിഹത്യ ദാനവേന്ദ്രാംശ്ച രരക്ഷ ദേവതാകുലമ്
അവൾ അസുരരാജാക്കളെ സംഹരിച്ച്, ദേവഗണത്തെ രക്ഷിച്ചു.
പിനാകപാണിം ജഗ്രാഹ സാ ദേവീ സുരസാധനമ്
ആ ദേവി ദൈവായുധമായ പിനാകം എടുത്തു.
ദക്ഷേണ സാര്ദ്ധം ദേവേന ബഭൂവ ശിവശത്രുതാ
ദക്ഷനോടൊപ്പം ശിവനോടു വൈരം ഉണ്ടായി.
ദക്ഷശ്ചകാര യജ്ഞം ച തത ആഗത്യ കോപതഃ
ദക്ഷൻ യാഗം നടത്തി, പിന്നെ കോപത്തോടെ അവിടെ എത്തി...
സസ്ത്രീകാ ദേവതാഃ സര്വാ ആജഗ്മുര്ദക്ഷമന്ദിരമ്
എല്ലാ ദേവതകളും അവരുടെ ഭാര്യമാരുമൊത്ത് ദക്ഷന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തി.
സതീ പതിം ച മോഹേന ബോധയാമാസ യത്നതഃ
സതീ ഭ്രമത്തിൽ ആകി, ഭർത്താവിനെ മനസ്സിലാക്കാൻ ആവേശത്തോടെ ശ്രമിച്ചു.
ആജഗാമ പിതുര്ഗേഹം ദര്പാത്തസ്യ വിനാഽഽജ്ഞയാ
അഹങ്കാരത്താൽ, ഭർത്താവിന്റെ അനുമതി കൂടാതെ അവൾ അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ന ഹി സംഭാഷണം ചക്രേ വാങ്മാത്രേണ പിതാ ച താമ് 4.38.
അവളുടെ അച്ഛൻ ഒരു വാക്കും അവളോട് സംസാരിച്ചില്ല.
ഏവം പ്രിയേ നിഗദിതം സതീദര്പവിമോചനമ്
പ്രിയേ, ഇതാണ് സതിയുടെ അഹങ്കാരം എങ്ങനെ അവസാനിച്ചു എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.
ലേഭേ ജന്മ സതീ ശീഘ്രം ജഠരേ ശൈലയോഷിതഃ
സതീ പർവ്വതകന്യകയുടെ ഗർഭത്തിൽ വേഗത്തിൽ ജനിച്ചു.