യദൃച്ഛയാ തം നൈവേദ്യം യോ ഭുങ്ക്തേ സാധുസംഗതഃ
ആ സന്മാർഗ്ഗികളോടൊപ്പം യാദൃശ്ചികമായി ആ നൈവേദ്യം കഴിക്കുന്നവൻ—
യോ നിവേദ്യ ഹരിം ഭുങ്ക്തേ ഭക്ത്യാ ഭക്തശ്ച നിത്യശഃ
ഹരിക്ക് സമർപ്പിച്ച് ഭക്തിയോടെ ആഹാരം കഴിക്കുന്നവനും, എപ്പോഴും ഭക്തനായി ഇരിക്കുന്നവനും—
ശ്രുതം പുരാ ത്വന്മുഖതഃ പുഷ്കരേ മുനിസംസദി
പുഷ്കരത്തിൽ മുനിസഭയിൽ നിന്നു നിന്നെക്കൊണ്ട് ഞാൻ ഇതു മുമ്പ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
സുചിരം ച തപസ്തപ്ത്വാ മയാ ലബ്ധസ്ത്വമീശ്വരഃ 4.37.
ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്തശേഷം ഞാൻ നിന്നെ, പ്രഭുവേ, പ്രാപിച്ചു.
യതോ ന ദത്തം നൈവദ്യം വിഷ്ണോര്മഹ്യം ത്വയാഽധുനാ
ഇപ്പോൾ നീ വിഷ്ണുവിനും എനിക്കുമുള്ള നൈവേദ്യം സമർപ്പിച്ചിട്ടില്ല.
അദ്യപ്രഭൃതി യേ ലോകാ നൈവേദ്യം ഭുഞ്ജതേ തവ
ഇന്നുമുതൽ, നിന്റെ നൈവേദ്യം കഴിക്കുന്നവർക്കു—
ഇത്യുക്ത്വാ പാര്വതീ മാതാ രുരോദ പുരതോ വിഭോഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പാർവതീ അമ്മൻ പ്രഭുവിന്റെ മുമ്പിൽ കരഞ്ഞു.
തദാ ശിവഃ ശിവാം ഭക്ത്യാ കൃത്വാ വക്ഷസി സാദരമ്
അപ്പോൾ ശിവൻ ഭക്തിയോടെ ആദരപൂർവം ശിവയെ തന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്തു.
കരേണ ചക്ഷുഷോര്നീരം സംമൃജ്യ ച പുനഃപുനഃ
തന്റെ കൈകൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുനീർ വീണ്ടും വീണ്ടും നന്നായി തുടച്ചു.
പരിതുഷ്ടാ ച സാ ദേവീ ഭര്താരം സമുവാച ഹ
അമ്മയാകുന്ന ദേവി സന്തോഷത്തോടെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.
ബിഭര്തി ദേഹം സതതം തവ സൌഭാഗ്യവര്ദ്ധനമ്
അവൾ എപ്പോഴും നിന്റെ ഭാഗ്യവർദ്ധകമായ ശരീരം ധരിക്കുന്നു.
അപൂര്വം തവ നൈവേദ്യം ജന്മമൃത്യുജരാഹരമ്
നിന്റെ നൈവേദ്യം അപൂർവമാണ്, ജനനം, മരണം, വയസ്സു എന്നിവയെ അകറ്റുന്നു.
ലിങ്ഗോപരി ച യദ്ദത്തം തദേവാഗ്രാഹ്യമീശ്വര
ലിംഗത്തിന്മേൽ സമർപ്പിക്കുന്നതെന്തും, പ്രഭുവേ, അതാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ സാ ദേവീ ദേഹം ത്യക്തും സമുദ്യതാ 4.37.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവി ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറായി.
ശംകര ഉവാച മമാപരാധമഖിലം ക്ഷന്തുമര്ഹസി സുന്ദരി
ശംകരൻ പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയേ, എന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീ ക്ഷമിക്കണം.
മാം ഭൃത്യം തപസാ ക്രീതം കൃപാം കുരു മമോപരി
നിന്റെ തപസ്സിലൂടെ നേടിയ ഭൃത്യനെന്നെ കരുണയോടെ കാണണം.
അഹോ ഗോലോകനാഥസ്ഥ ഗുണാതീതസ്യ നിര്ഗുണേ
അയ്യോ! ഗോലോകത്തിലെ നാഥൻ, എല്ലാ ഗുണങ്ങൾക്കും അതീതനായവൻ, സകല ഗുണങ്ങളെയും കടന്നുപോകുന്നവനാണ്.
സാകാരേ ച നിരാകാരേ നിത്യേ സ്വേച്ഛാമയേ പ്രിയേ
അവൻ രൂപമുള്ളവനും രൂപരഹിതനുമാണ്, ശാശ്വതനും തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നവനുമാണ്, പ്രിയേ.
സര്വബീജസ്വരൂപേ ച മഹാമായേ മനോഹരേ ൪൫ ഇച്ഛൈവ ശ്രീഹരേഃ സാക്ഷാന്നാഹം ദാതുമപി ക്ഷമഃ
സകലത്തിന്റെയും വിത്തായ രൂപത്തിൽ, മഹാമായയായും മനോഹരിയായും, ശ്രീഹരിയുടെ നേരിട്ടുള്ള ആഗ്രഹം പോലും ഞാൻ നൽകാൻ കഴിയില്ല.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ പുരതസ്തസ്ഥൌ ച ചന്ദ്രശേഖരഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ചന്ദ്രശേഖരൻ അവളുടെ മുന്നിൽ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ഇത്യേവം പാര്വതീസ്തോത്രം ശങ്കരേണ കൃതം പുരാ
ഇങ്ങനെ, പുരാതനകാലത്ത് ഈ പാർവതീസ്തോത്രം ശങ്കരൻ രചിച്ചതാണ്.
മിത്രഭേദോ ഭവേദ് ദൂരം തത്സംമ്പ്രീതിര്ഭവേത്പുരാ
സുഹൃത്തുക്കളിൽ വൈരം അകറ്റപ്പെടുകയും, പഴയപോലെ പരസ്പര സ്നേഹം വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്യും.
ശ്രുത്വാ പ്രതിജ്ഞാം നാഥസ്യ പരിതുഷ്ടാ ബഭൂവ സാ 4.37.
നാഥന്റെ വാഗ്ദാനം കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ പൂർണ്ണമായി സന്തോഷിച്ചു.
സ്നാത്വാ സംപൂജ്യ ഭക്ത്യാ ച സുരമിഷ്ടം ച നിര്ഗുണമ്
കുളിച്ച് ഭക്തിയോടെ പൂജ ചെയ്ത്, അവൾ ആഗ്രഹിച്ച ഗുണരഹിതനായ ദൈവത്തെ ആദരിച്ചു.
ശിവഃ സ്നാത്വാ ച സംപൂജ്യ ബ്രഹ്മജ്യോതിഃ സനാതനമ്
ശിവൻ കുളിച്ച് പൂജ ചെയ്ത്, ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മജ്യോതിയെ ആദരിച്ചു.
ഗത്വാ സര്വമഹം ഭുക്ത്വാ തസ്മൈ ദത്ത്വാഽഭിവാഞ്ഛിതമ്
എല്ലാ മഹാനവസരങ്ങളും അനുഭവിച്ച് അവൾക്ക് ആഗ്രഹിച്ചതു നൽകുകയും ചെയ്തു.
ഭുക്ത്വാഽവശേഷം സാ ദേവീ സഹ ഭര്ത്രാ മുദാഽന്വിതാ
ശേഷിച്ചതു അനുഭവിച്ചശേഷം, ആ ദേവി സന്തോഷത്തോടെ ഭർത്താവിനൊപ്പം ആയിരുന്നു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം ത്വയാ പൃഷ്ടം സുരേശ്വരി
ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ, നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഇതുവരെ പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച അധുനാ ശ്രൂയതാം മത്തോ ദുര്ഗാദര്പവിമോചനമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ദുർഗ്ഗയുടെ അഹങ്കാരം എങ്ങനെ നീങ്ങിയതെന്ന് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കു.
തേജസാ സര്വദേവാനാമാവിര്ഭൂയ ജഗത്പ്രസൂഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും തേജസ്സിൽ നിന്ന്, ലോകമാതാവായി അവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.