തദാ മമാജ്ഞയാ തൂര്ണം വഞ്ചിതോ മായയാഽസുരഃ
അപ്പോള് എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആ അസുരന് വേഗത്തില് മായയാല് വഞ്ചിതനായി.
തദാ സിദ്ധാഃ സുരേന്ദ്രാശ്ച മുനീന്ദ്രാ മനവോ മുദാ 4.36.
അന്നേരം സിദ്ധന്മാരും ദേവേന്ദ്രന്മാരും മഹാമുനിമാരും മനുമാരും സന്തോഷിച്ചു.
ബഭൂവ ചൂര്ണസ്തദ്ഗര്വോ ജഗാമ ബോധിതോ മയാ
എന്റെ ഉപദേശത്തോടെ ആ ദാനവന്റെ അഹങ്കാരം പൊടിയായി.
അഥ ഗര്വാന്വിതോ രുദ്രോ ഹന്തും ത്രിപുരമുല്ബണമ്
ശേഷം അഹങ്കാരത്തോടെ രുദ്രന് ഭയങ്കരമായ ത്രിപുരനെ നശിപ്പിക്കാനായി പുറപ്പെട്ടു.
കോഽയം പതങ്ഗവദ്ദൈത്യ ഇതി മത്വാ യയൌ രണമ്
'ഈ ദാനവന് ആരാണ്, ഒരു ചിറകുള്ള പുഴുവുപോലെയല്ലേ?' എന്നു വിചാരിച്ച്, അവന് യുദ്ധത്തിലേക്ക് പോയി.
ചിരം ബഭൂവ സമരം വര്ഷമേകം ദിവാനിശമ്
ആ യുദ്ധം വളരെ നാളുകള് നീണ്ടു—ഒരു വര്ഷം പകല് രാത്രിയും.
പൃഥിവ്യാം ചരണം കൃത്വാ ദൈത്യേന്ദ്രോ മായയാ പ്രിയേ
പ്രിയേ, ദാനവാധിപന് മായയാല് ഭൂമിയില് കാലിട്ടു.
ഉത്തസ്ഥൌ ശംകരസ്തൂര്ണം ഹന്തും ദൈത്യം ജഗത്പ്രഭുഃ
അപ്പോള് ലോകനാഥനായ ശങ്കരന് ദാനവനെ വധിക്കാനായി വേഗത്തില് എഴുന്നേറ്റു.
അസ്ത്രാണി ചാപം ചിച്ഛേദ ശങ്കരസ്യാസുരോ ബലീ
ശക്തനായ ദാനവന് ശങ്കരന്റെ ആയുധങ്ങളും വില്ലും വെട്ടി തകര്ത്തു.
ജഘാന മുഷ്ടിനാ രുദ്രോ ദാനവേന്ദ്രം പ്രകോപതഃ
കോപത്തോടെ രുദ്രന് തന്റെ മുഷ്ടിയാല് ദാനവാധിപനെ അടിച്ചു.
ക്ഷണേന ചേതനാം പ്രാപ്യ കോപാദ്ദാനവപുംഗവഃ
ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ദാനവശ്രേഷ്ഠന് ക്രോധത്തോടെ
സരഥേ പാതിതേ രുദ്രേ ദേവാ ദേവര്ഷയോ ഭിയാ 4.36.
രുദ്രന് രഥത്തില് നിന്ന് വീണപ്പോള് ദേവന്മാരും ദൈവമുനിമാരും ഭയപ്പെട്ടു.
ഹരഃ സസ്മാര മാമേവ നിര്ഭയോ ഭയകാരണമ്
ഹരന് ഭയത്തിന്റെ ഇടയിലും ഭയമില്ലാതെ എന്നെ മാത്രം ഓര്മ്മിച്ചു.
തദാഽഹം കലയാ ശീഘ്രം വൃഷരൂപം വിധായ ച
അപ്പോള് ഞാന് എന്റെ അംശത്താല് വേഗത്തില് കാളയുടെ രൂപം ധരിച്ചു.
ദദൌ തസ്മൈ സ്വകവചം സ്വശൂലമരിമര്ദനമ്
ഞാന് അവന് തന്റെ കാവചവും ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന എന്റെ ത്രിശൂലവും നല്കി.
മയാ ദത്തേന ശൂലേന ജഘാന ത്രിപുരം ഹരഃ
എന്റെ ത്രിശൂലത്തില് ഹരന് ത്രിപുരനെ സംഹരിച്ചു.
സദ്യഃ പപാത ദൈത്യേന്ദ്രശ്ചൂര്ണീഭൂതശ്ച ഭൂതലേ
ഉടൻ തന്നെ ദൈത്യരാജാവ് നിലത്ത് വീണു പൊടിയായി ചിതറിപ്പോയി.
തത്യാജ ശങകരോ ദര്പം വിഘ്നബീജം തതോ വിഭുഃ
അതിനുശേഷം ശങ്കരൻ തന്റെ അഹങ്കാരവും തടസ്സങ്ങളുടെ വിത്തും ഉപേക്ഷിച്ചു.
തതോഽഹം വൃഷരൂപേണ വഹാമി തേന തം പ്രിയമ്
അതിനുശേഷം ഞാൻ കാളയുടെ രൂപത്തിൽ ആ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ ചുമന്നു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
മനഃസ്വരൂപോ ബ്രഹ്മാ മേ ജ്ഞാനരൂപോ മഹേശ്വരഃ
എന്റെ മനസ്സിന്റെ രൂപം ബ്രഹ്മാവാണ്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപം മഹേശ്വരനാണ്.
നിദ്രാദയഃ ശക്തയോ യാസ്താഃ സര്വാഃ പ്രകൃതേഃ കലാഃ
നിദ്രയൊക്കെയും മറ്റ് ശക്തികളും എല്ലാം പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗങ്ങളാണ്.
മമ കല്യാണാധിദേവോ ഹര്ഷരൂപോ ഗണേശ്വരഃ 4.36.
എന്റെ മംഗളത്തിന്റെ അധിപതിയായ ഗണേശ്വരൻ ആനന്ദത്തിന്റെ സ്വരൂപനാണ്.
സര്വൈശ്വര്യാധിദേവീ മേ സര്വഗോലോകവാസിനഃ
എല്ലാ ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും അധിഷ്ഠാത്രി ദേവിയും, ഗോളോകവാസികളൊക്കെയും എനിക്ക് സ്വന്തം ആണു.
ഗോപാങ്ഗനാസ്തവ കലാ അത ഏവ മമ പ്രിയാഃ
ഗോപികമാർ നിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്, അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് അവർ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരിക്കുന്നത്.
തേജഃസ്വരൂപഃ സൂര്യശ്ച പ്രാണാ മേ വായവഃ സ്മൃതാഃ
സൂര്യൻ തേജസ്സിന്റെ സ്വരൂപനാണ്, വായുക്കൾ എന്റെ പ്രാണന്മാരായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
മമ ശൂന്യോ മഹാകാശോ മദനോ മാനസോദ്ഭവഃ
എന്റെ ശൂന്യതയാണ് മഹാകാശം, മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച മദനനും എനിക്ക് സ്വന്തം ആണു.
ഏതാനി സൃഷ്ടിബീജാനി മഹദാദീനി ചൈവ ഹി
ഇവയൊക്കെയും സൃഷ്ടിയുടെ വിത്തുകളാണ്, മഹത് മുതലായവയും അതിലുണ്ട്.
ജീവോ മേ പ്രതിബിമ്ബശ്ച കര്മഭോഗാധികാരകഃ
ജീവൻ എന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്, കര്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ അവൻ ഉത്തരവാദിയാണു.
ഭക്തധ്യാനാര്ഥദേഹോഽയം മമ സ്വേച്ഛാമയസ്യ ച
ഭക്തിയും ധ്യാനവും വേണ്ടി ഈ ശരീരം എന്റെ സ്വച്ഛാനുസൃതമായതാണ്.
ഇത്യേവം കഥിതം രാധേ ശിവദര്പവിമോചനമ്
ഇങ്ങനെ ശിവന്റെ അഹങ്കാരം അകറ്റിയ കഥ ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, രാധേ.