ധ്യായമാനം തത്പദാബ്ജം ദൃഷ്ട്വാ ത്രസ്തോ മഹേശ്വരഃ
അവൻ ആ പാദപദ്മത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്യുന്ന 모습을 കണ്ടപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ ഭയപ്പെട്ടു.
അതീവ രോദനാത്തസ്യ ധ്യാനഭങ്ഗോ ബഭൂവ ഹ 4.36.
അവന്റെ അതിയായ കരച്ചിലാൽ ധ്യാനം തകർന്ന് പോയി.
യന്മായയാ വരം വവ്രേ ദൈത്യേന്ദ്രോ ഭക്തിപൂര്വകമ്
തന്റെ മായയാൽ, ഭക്തിപൂർവ്വം അസുരാധിപൻ വരം ചോദിച്ചു.
ഓമിത്യുക്ത്വാ പ്രയാന്തം തം ദുദ്രാവ ദൈത്യപുംഗവഃ
'ഓം' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അത്ഭുതശക്തിയുള്ള അസുരൻ അവനെ പിന്തുടർന്നു.
പപാത ഡമരുസ്തസ്യ വ്യാഘ്രചര്മ മനോഹരമ്
അവന്റെ ഡമരു വീണു, മനോഹരമായ വ്യാഘ്രചർമ്മവും വീണു.
ന ഹന്തി തം ച കൃപയാ ഭക്തം ച ഭക്തവത്സലഃ
ഭക്തജനങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ, തന്റെ ഭക്തനാണെന്ന കാരണത്താൽ അവനെ ദയയാൽ ഹാനി ചെയ്യില്ല.
സാധവോ ഘ്നന്തി ഘ്നന്തം ച ഭൃത്യം പുത്രം പ്രിയാം വിനാ
സദാചാരികൾ, തങ്ങളെ ആക്രമിച്ചാലും ഭൃത്യനെയും പുത്രനെയും പ്രിയപ്പെട്ടവളെയും മുറിവേൽപ്പിക്കില്ല.
ശിവഃ സ്വമൃത്യും മത്വാ ച ഭീതശ്ച നിരഹംകൃതഃ
ശിവൻ, താൻ മരിക്കുമെന്ന് കരുതി ഭയപ്പെട്ടു; അഹങ്കാരം വിട്ട് നിൽക്കുകയും ചെയ്തു.
ദൃഷ്ട്വാ സ്വാശ്രമമായാന്തം ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകമ്
അവന് തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോള്, അവന്റെ കഴുത്തും അധരങ്ങളും വായ്ക്കൂരും ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
സംസ്ഥാപ്യ തത്സമീപേ ച സ ദൈത്യോ ബോധിതോ മയാ
അവന്റെ അടുത്ത് അവനെ ഇരുത്തി, ഞാന് ആ ദാനവനെ ഉണര്ത്തി.
തദാ മമാജ്ഞയാ തൂര്ണം വഞ്ചിതോ മായയാഽസുരഃ
അപ്പോള് എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആ അസുരന് വേഗത്തില് മായയാല് വഞ്ചിതനായി.
തദാ സിദ്ധാഃ സുരേന്ദ്രാശ്ച മുനീന്ദ്രാ മനവോ മുദാ 4.36.
അന്നേരം സിദ്ധന്മാരും ദേവേന്ദ്രന്മാരും മഹാമുനിമാരും മനുമാരും സന്തോഷിച്ചു.
ബഭൂവ ചൂര്ണസ്തദ്ഗര്വോ ജഗാമ ബോധിതോ മയാ
എന്റെ ഉപദേശത്തോടെ ആ ദാനവന്റെ അഹങ്കാരം പൊടിയായി.
അഥ ഗര്വാന്വിതോ രുദ്രോ ഹന്തും ത്രിപുരമുല്ബണമ്
ശേഷം അഹങ്കാരത്തോടെ രുദ്രന് ഭയങ്കരമായ ത്രിപുരനെ നശിപ്പിക്കാനായി പുറപ്പെട്ടു.
കോഽയം പതങ്ഗവദ്ദൈത്യ ഇതി മത്വാ യയൌ രണമ്
'ഈ ദാനവന് ആരാണ്, ഒരു ചിറകുള്ള പുഴുവുപോലെയല്ലേ?' എന്നു വിചാരിച്ച്, അവന് യുദ്ധത്തിലേക്ക് പോയി.
ചിരം ബഭൂവ സമരം വര്ഷമേകം ദിവാനിശമ്
ആ യുദ്ധം വളരെ നാളുകള് നീണ്ടു—ഒരു വര്ഷം പകല് രാത്രിയും.
പൃഥിവ്യാം ചരണം കൃത്വാ ദൈത്യേന്ദ്രോ മായയാ പ്രിയേ
പ്രിയേ, ദാനവാധിപന് മായയാല് ഭൂമിയില് കാലിട്ടു.
ഉത്തസ്ഥൌ ശംകരസ്തൂര്ണം ഹന്തും ദൈത്യം ജഗത്പ്രഭുഃ
അപ്പോള് ലോകനാഥനായ ശങ്കരന് ദാനവനെ വധിക്കാനായി വേഗത്തില് എഴുന്നേറ്റു.
അസ്ത്രാണി ചാപം ചിച്ഛേദ ശങ്കരസ്യാസുരോ ബലീ
ശക്തനായ ദാനവന് ശങ്കരന്റെ ആയുധങ്ങളും വില്ലും വെട്ടി തകര്ത്തു.
ജഘാന മുഷ്ടിനാ രുദ്രോ ദാനവേന്ദ്രം പ്രകോപതഃ
കോപത്തോടെ രുദ്രന് തന്റെ മുഷ്ടിയാല് ദാനവാധിപനെ അടിച്ചു.
ക്ഷണേന ചേതനാം പ്രാപ്യ കോപാദ്ദാനവപുംഗവഃ
ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ദാനവശ്രേഷ്ഠന് ക്രോധത്തോടെ
സരഥേ പാതിതേ രുദ്രേ ദേവാ ദേവര്ഷയോ ഭിയാ 4.36.
രുദ്രന് രഥത്തില് നിന്ന് വീണപ്പോള് ദേവന്മാരും ദൈവമുനിമാരും ഭയപ്പെട്ടു.
ഹരഃ സസ്മാര മാമേവ നിര്ഭയോ ഭയകാരണമ്
ഹരന് ഭയത്തിന്റെ ഇടയിലും ഭയമില്ലാതെ എന്നെ മാത്രം ഓര്മ്മിച്ചു.
തദാഽഹം കലയാ ശീഘ്രം വൃഷരൂപം വിധായ ച
അപ്പോള് ഞാന് എന്റെ അംശത്താല് വേഗത്തില് കാളയുടെ രൂപം ധരിച്ചു.
ദദൌ തസ്മൈ സ്വകവചം സ്വശൂലമരിമര്ദനമ്
ഞാന് അവന് തന്റെ കാവചവും ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന എന്റെ ത്രിശൂലവും നല്കി.
മയാ ദത്തേന ശൂലേന ജഘാന ത്രിപുരം ഹരഃ
എന്റെ ത്രിശൂലത്തില് ഹരന് ത്രിപുരനെ സംഹരിച്ചു.
സദ്യഃ പപാത ദൈത്യേന്ദ്രശ്ചൂര്ണീഭൂതശ്ച ഭൂതലേ
ഉടൻ തന്നെ ദൈത്യരാജാവ് നിലത്ത് വീണു പൊടിയായി ചിതറിപ്പോയി.
തത്യാജ ശങകരോ ദര്പം വിഘ്നബീജം തതോ വിഭുഃ
അതിനുശേഷം ശങ്കരൻ തന്റെ അഹങ്കാരവും തടസ്സങ്ങളുടെ വിത്തും ഉപേക്ഷിച്ചു.
തതോഽഹം വൃഷരൂപേണ വഹാമി തേന തം പ്രിയമ്
അതിനുശേഷം ഞാൻ കാളയുടെ രൂപത്തിൽ ആ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ ചുമന്നു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
മനഃസ്വരൂപോ ബ്രഹ്മാ മേ ജ്ഞാനരൂപോ മഹേശ്വരഃ
എന്റെ മനസ്സിന്റെ രൂപം ബ്രഹ്മാവാണ്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപം മഹേശ്വരനാണ്.