പ്രഥമേ ബ്രഹ്മണോ ഗര്വോ മയാ ചൂര്ണീകൃതഃ ശ്രുതഃ
ആദ്യമായി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അഹങ്കാരം ഞാൻ തകർത്തു എന്നത് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
വഹ്നേര്ദുര്വാസസശ്ചൈവ തഥാ ധന്വന്തരേഃ പ്രിയേ
അഗ്നിയുടെതും, ദുർവാസസിന്റെതും, ധന്വന്തരിയുടെതും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്, പ്രിയേ.
ക്ഷുദ്രാണാം മഹതാം ചൈവ യേഷാം ഗര്വോ ഭവേത്പ്രിയേ 4.36.
പ്രിയേ, ചെറുതായാലും വലിയവരായാലും, ആര്ക്ക് അഹങ്കാരം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും—
പപ്രച്ഛ രാധാ യത്നേന സംത്രസ്താ ഭയവിഹ്വലാ
രാധാ ഭയത്താൽ വിറങ്ങലിച്ച്, വലിയ ശ്രമത്തോടെ അവനോടു ചോദിച്ചു.
ത്വയാ കേന പ്രഭാവേണ തസ്യ ഭങ്ഗഃ കൃതഃ പുരാ
നിന്റെ ഏത് ശക്തിയാൽ അവന്റെ അഹങ്കാരം നീ തകർത്തു?
കഥയസ്വ പ്രാണനാഥ സര്വേഷാം ദര്പഭഞ്ജന
എന്റെ പ്രാണനാഥാ, എല്ലാവരുടെയും അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവനേ, ദയവായി പറയൂ.
അന്യേഷാം ശ്രൂയതാം രാധേ വ്യാസേന കഥയാമി തേ
രാധേ, മറ്റു ചിലരുടേയും കഥ ഞാൻ വ്യാസൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നിന്നോട് പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.
സ്വയം ശിവോ മദംശശ്ച സംഹര്താ ജഗതാം ച യഃ
സ്വയം ശിവൻ, മദത്തിന്റെ അംശവും ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്—
ധ്യായന്തി യോഗിനോ യം സ യോഗീന്ദ്രാണാം ഗുരോര്ഗുരുഃ
യോഗികൾ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നവനും, യോഗികളിൽ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവുമാണ് അവൻ.
യുഗഷഷ്ടിസഹസ്രാണി തപസ്തപ്ത്വാ ദിവാനിശമ്
അവൻ അറുപതിനായിരം യുഗങ്ങൾ പകലും രാത്രിയും തപസ്സ് ചെയ്തു.
തപസാ തേജസാ ശശ്വത്തേജോരാശിര്ബഭൂവ ഹ
തപസ്സും പ്രകാശവും കൊണ്ട് അവൻ ശാശ്വതമായ വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു വലിയ രൂപമായി.
ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശം പഞ്ചവക്ത്രം ത്രിലോചനമ് 4.36.
അവൻ ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെയും, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടും മൂന്നു കണ്ണുകളോടും കൂടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ജപന്തം സ്വാത്മനാഽഽത്മാനം ശ്വേതാബ്ജബീജമാലയാ
വെളുത്ത താമരക്കൊമ്പിന്റെ മാലയുമായി ജപം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ സ്വയം തന്നെ ധ്യാനിച്ചു.
സ്വര്ണാകാരം ജടാഭാരം ദധതം ശിരസാ മുദാ
പൊന്നുപോലെയുള്ള ജടാമുടി സന്തോഷത്തോടെ തലയിൽ ധരിച്ചു.
അഥ സ്വമീശ്വരം മത്വാ പ്രദാതാ സര്വസംപദാമ്
അപ്പോൾ, തന്റെ തന്നെ പ്രഭുവായ സകല ഐശ്വര്യങ്ങളുടെ ദാതാവിനെ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
യോ യം വാഞ്ഛതി തം തസ്മൈ വരം ദത്ത്വാ വരേശ്വരഃ
ആശംസിക്കുന്നവർക്കു ഓരോരുത്തർക്കും അവരവരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ വരം നൽകുന്നു വരങ്ങളുടെ പ്രഭു.
ഏകദാ ച വൃകോ ദൈത്യസ്തപസ്തേപേ ശിവസ്യ ച
ഒരു സമയം വൃക എന്ന അസുരൻ ശിവനുവേണ്ടി തപസ്സ് നടത്തി.
നിത്യം യാതി തത്സമീപം കൃപയാ ച കൃപാനിധിഃ
ദയയുടെ സമുദ്രമായവൻ എപ്പോഴും അവന്റെ അടുത്തേക്ക് കരുണയാൽ എത്തി.
വര്ഷാന്തേ ശങ്കരഃ ശശ്വത്തസ്ഥൌ തത്പുരതഃ സ്വയമ്
ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ശങ്കരൻ സ്വയം അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സര്വൈശ്വര്യം സര്വസിദ്ധിം ഭുക്തിം മുക്തിം ഹരഃ പദമ്
ഹരൻ സകല ഐശ്വര്യവും സകല സിദ്ധികളും ഭോഗവും മോക്ഷവും തന്റെ സ്ഥാനം പോലും നൽകുന്നു.
ധ്യായമാനം തത്പദാബ്ജം ദൃഷ്ട്വാ ത്രസ്തോ മഹേശ്വരഃ
അവൻ ആ പാദപദ്മത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്യുന്ന 모습을 കണ്ടപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ ഭയപ്പെട്ടു.
അതീവ രോദനാത്തസ്യ ധ്യാനഭങ്ഗോ ബഭൂവ ഹ 4.36.
അവന്റെ അതിയായ കരച്ചിലാൽ ധ്യാനം തകർന്ന് പോയി.
യന്മായയാ വരം വവ്രേ ദൈത്യേന്ദ്രോ ഭക്തിപൂര്വകമ്
തന്റെ മായയാൽ, ഭക്തിപൂർവ്വം അസുരാധിപൻ വരം ചോദിച്ചു.
ഓമിത്യുക്ത്വാ പ്രയാന്തം തം ദുദ്രാവ ദൈത്യപുംഗവഃ
'ഓം' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അത്ഭുതശക്തിയുള്ള അസുരൻ അവനെ പിന്തുടർന്നു.
പപാത ഡമരുസ്തസ്യ വ്യാഘ്രചര്മ മനോഹരമ്
അവന്റെ ഡമരു വീണു, മനോഹരമായ വ്യാഘ്രചർമ്മവും വീണു.
ന ഹന്തി തം ച കൃപയാ ഭക്തം ച ഭക്തവത്സലഃ
ഭക്തജനങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ, തന്റെ ഭക്തനാണെന്ന കാരണത്താൽ അവനെ ദയയാൽ ഹാനി ചെയ്യില്ല.
സാധവോ ഘ്നന്തി ഘ്നന്തം ച ഭൃത്യം പുത്രം പ്രിയാം വിനാ
സദാചാരികൾ, തങ്ങളെ ആക്രമിച്ചാലും ഭൃത്യനെയും പുത്രനെയും പ്രിയപ്പെട്ടവളെയും മുറിവേൽപ്പിക്കില്ല.
ശിവഃ സ്വമൃത്യും മത്വാ ച ഭീതശ്ച നിരഹംകൃതഃ
ശിവൻ, താൻ മരിക്കുമെന്ന് കരുതി ഭയപ്പെട്ടു; അഹങ്കാരം വിട്ട് നിൽക്കുകയും ചെയ്തു.
ദൃഷ്ട്വാ സ്വാശ്രമമായാന്തം ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകമ്
അവന് തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോള്, അവന്റെ കഴുത്തും അധരങ്ങളും വായ്ക്കൂരും ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
സംസ്ഥാപ്യ തത്സമീപേ ച സ ദൈത്യോ ബോധിതോ മയാ
അവന്റെ അടുത്ത് അവനെ ഇരുത്തി, ഞാന് ആ ദാനവനെ ഉണര്ത്തി.