ദുഃഖബീജം സുഖം മത്വാ മൂഢാശ്ച ദൈവദോഷതഃ 4.35.
ഭാഗ്യദോഷത്താൽ, മൂഢന്മാർ ദു:ഖത്തിന്റെ വിത്തിനെ സുഖം എന്നു തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു.
ഉത്തമാ മത്പദാമ്ഭോജം സത്കര്മ മധ്യമാഃ സദാ
ഉത്തമർ എന്റെ പാദപദ്മത്തിൽ മനസ്സു നിർത്തുന്നു; മധ്യസ്ഥർ എപ്പോഴും നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നു.
വിപത്തിഃ സംതതം തസ്യ പരവസ്തുഷു യന്മനഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തുക്കളിൽ മനസ്സിടുന്നവർക്കു എപ്പോഴും ദുർഭാഗ്യമാണ്.
ദൈവാത്പരസ്ത്രിയം ദൃഷ്ട്വാ വിരമേദ്യോ ഹരിം സ്മരന്
ഭാഗ്യത്താൽ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ കണ്ടാൽ, ഹരിയെ ഓർത്ത് മനസ്സു അടക്കണം.
സതതം നൈവ സംസക്താഃ സന്തഃ സ്വസ്ത്രീഷു കാമതഃ
സദാചാരികൾ അവരുടെ സ്വന്തം ഭാര്യമാരോട് എപ്പോഴും കാമവശം ആകുന്നില്ല.
തപസ്വിനസ്തപസ്യായാം ശാസ്ത്രചിന്താസു പണ്ഡിതാഃ
തപസ്സുകാർ തപസ്സിലും, പണ്ഡിതർ ശാസ്ത്രചിന്തയിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സാധ്യശ്ച പതിസേവാസു ഗൃഹസ്ഥാ ഗൃഹകര്മസു
ഗൃഹസ്ഥർ ഭർത്താവിനെ സേവിക്കാനും വീട്ടുവ işler ചെയ്യാനും നിപുണരാണ്.
ഏതേ നിയുക്താ ഏതേഷു സഭാസു ച പ്രശംസിതാഃ
ഇവർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കർത്തവ്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സഭകളിൽ ഇവരെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
സര്വേ നിത്യം പ്രശംസന്തി ശശ്വത്സന്മാര്ഗഗാമിനമ്
സദാ സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ നടക്കുന്നവനെ എല്ലാവരും എപ്പോഴും പ്രശംസിക്കുന്നു.
ഭവിതാ ന പരസ്ത്രീഷു പരവസ്തുഷു തേ മനഃ
നിന്റെ മനസ്സ് മറ്റുള്ളവരുടെ സ്ത്രീകളിലേക്കോ വസ്തുക്കളിലേക്കോ പോകില്ല.
മദീയവിഷയേ ബാഹ്യേ മയാ ദത്തം കുരു പ്രിയമ് 4.35.
എന്റെ ലോകത്തും പുറത്തും ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ എനിക്ക് പ്രിയമായത് ചെയ്യണം.
കന്യാ ഭവതു മേ ബ്രഹ്മന്കാമദേവസ്യ കാമിനീ
ബ്രഹ്മനേ, ഈ കന്യക കാമദേവന്റെ പ്രിയങ്കരിയായി മാറട്ടെ.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ബ്രഹ്മാണമാശ്വാസ്യ കമലാപതിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവു ബ്രഹ്മാവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
കഥം സ കുലടാശാപാദപൂജ്യഃ സംബഭൂവ ഹ
അവൻ എങ്ങനെ ആ സ്ത്രീയുടെ ശാപം മൂലം പൂജിക്കപ്പെടാൻ അർഹനല്ലാത്തവനായി?
കഥം തസ്യ ദര്പഭങ്ഗം ചകാര കമലാപതിഃ
ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ് അവന്റെ അഹങ്കാരം എങ്ങനെ തകർത്തു?
ശ്രീനാരായണ ഉവാച രാസേശ്വരീവചഃ ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ രസികേശ്വരഃ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: രാസലീലയുടെ രാജ്ഞിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രസികേശ്വരൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ബ്രഹ്മാ ചിരം തപസ്തപ്ത്വാ മത്തോ ലബ്ധ്വാ വരം വരമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവ് ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം എനിക്കിടയിൽ നിന്നു ഉത്തമമായൊരു വരം നേടി.
തപസാം ഫലദാതാ ച സര്വേഷാം ശാസ്തികൃത്പ്രഭുഃ
അവൻ എല്ലാ തപസ്സിനും ഫലം നൽകുന്നവനും, എല്ലാവർക്കും നിയമങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രഭുവുമാണ്.
ബ്രഹ്മാണ്ഡേഷു ച സര്വേഷു ഗര്വപര്യന്തമുന്നതിഃ
എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിലും അവന്റെ ഉയർച്ച അഹങ്കാരത്തിന്റെ അതിരുവരെ എത്തി.
യേഷാം യേഷാം ഭവേദ്ദര്പോ ബ്രഹ്മാണ്ഡേഷു പരാത്പരഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിൽ ആര്ക്ക് അഹങ്കാരം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, അവൻ അതിൽ പരമോന്നതനാണ്.
പ്രഥമേ ബ്രഹ്മണോ ഗര്വോ മയാ ചൂര്ണീകൃതഃ ശ്രുതഃ
ആദ്യമായി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അഹങ്കാരം ഞാൻ തകർത്തു എന്നത് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
വഹ്നേര്ദുര്വാസസശ്ചൈവ തഥാ ധന്വന്തരേഃ പ്രിയേ
അഗ്നിയുടെതും, ദുർവാസസിന്റെതും, ധന്വന്തരിയുടെതും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്, പ്രിയേ.
ക്ഷുദ്രാണാം മഹതാം ചൈവ യേഷാം ഗര്വോ ഭവേത്പ്രിയേ 4.36.
പ്രിയേ, ചെറുതായാലും വലിയവരായാലും, ആര്ക്ക് അഹങ്കാരം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും—
പപ്രച്ഛ രാധാ യത്നേന സംത്രസ്താ ഭയവിഹ്വലാ
രാധാ ഭയത്താൽ വിറങ്ങലിച്ച്, വലിയ ശ്രമത്തോടെ അവനോടു ചോദിച്ചു.
ത്വയാ കേന പ്രഭാവേണ തസ്യ ഭങ്ഗഃ കൃതഃ പുരാ
നിന്റെ ഏത് ശക്തിയാൽ അവന്റെ അഹങ്കാരം നീ തകർത്തു?
കഥയസ്വ പ്രാണനാഥ സര്വേഷാം ദര്പഭഞ്ജന
എന്റെ പ്രാണനാഥാ, എല്ലാവരുടെയും അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവനേ, ദയവായി പറയൂ.
അന്യേഷാം ശ്രൂയതാം രാധേ വ്യാസേന കഥയാമി തേ
രാധേ, മറ്റു ചിലരുടേയും കഥ ഞാൻ വ്യാസൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നിന്നോട് പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.
സ്വയം ശിവോ മദംശശ്ച സംഹര്താ ജഗതാം ച യഃ
സ്വയം ശിവൻ, മദത്തിന്റെ അംശവും ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്—
ധ്യായന്തി യോഗിനോ യം സ യോഗീന്ദ്രാണാം ഗുരോര്ഗുരുഃ
യോഗികൾ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നവനും, യോഗികളിൽ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവുമാണ് അവൻ.
യുഗഷഷ്ടിസഹസ്രാണി തപസ്തപ്ത്വാ ദിവാനിശമ്
അവൻ അറുപതിനായിരം യുഗങ്ങൾ പകലും രാത്രിയും തപസ്സ് ചെയ്തു.