കുകര്മണശ്ചാപകീര്തിസ്തതോ ലജ്ജാ ഭവേദ്ധ്രുവമ് 4.35.
ദുഷ്കർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ദുഷ്പേരു വരുന്നു, അതിൽ നിന്ന് ലജ്ജ ഉറപ്പായും ഉണ്ടാകും.
കാലേന രജസാ ദേഹോ ബലം രൂപം ശുഭാശുഭമ്
കാലവും രാഗവും കൊണ്ട് ശരീരം, ബലം, സൗന്ദര്യം, നല്ലതും ചീത്തയും എല്ലാം മാറിപ്പോകുന്നു.
ഋണവ്രണാപവാദാശ്ച ജന്തൂനാം യാന്തി കാലതഃ
കടങ്ങൾ, മുറിവുകൾ, അപവാദങ്ങൾ എന്നിവ ജീവികൾക്ക് കാലംകഴിഞ്ഞ് അകന്ന് പോകുന്നു.
സദാഽപകീര്തിര്വസതി പരസ്ത്രീഷു ച വസ്തുഷു
ദുഷ്പേരു എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരിലും വസ്തുക്കളിലും വസിക്കുന്നു.
സ്മര മാമന്തരേ ബ്രാഹ്മേ മദീയം വിഷയം കുരു
നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടാകട്ടെ; എന്റെ ലോകം നീ ലക്ഷ്യമാക്കണം.
യോഷിദ്രൂപാ ച മേ മായാ സര്വേഷാം മോഹകാരിണീ
എന്റെ മായ സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ച് എല്ലാവർക്കും ഭ്രമം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
നാനാമുദ്രാശ്രയേ ദേശേ രാഗിണോ സംതതം രതിഃ
വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ ആസ്വാദനത്തിൽ ആസ്വാദനത്തിൽ ആകൃഷ്ടരായവർ എപ്പോഴും ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
ശ്രോണിവക്ത്രസ്തനം താസാം കാമദേവാലയം സദാ
സ്ത്രീകളുടെ കമർ, മുഖം, മുലകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും കാമദേവന്റെ വാസസ്ഥലമാണ്.
കോ ധര്മഃ കിം യശസ്തേഷാം കാ പ്രതിഷ്ഠാ ച കിം തപഃ
അവർക്കു ധർമ്മം എന്ത്? യശസ്സും, മാനവും, തപസ്സും എന്താണ്?
ഇഹാപ്യപയശോ ദുഃഖം നരകേഷു പരത്ര ച
ഇവിടെ തന്നെ അപമാനവും ദു:ഖവും ഉണ്ടാകും; നരകത്തും മറ്റിടങ്ങളിലും അതുപോലെ.
ദുഃഖബീജം സുഖം മത്വാ മൂഢാശ്ച ദൈവദോഷതഃ 4.35.
ഭാഗ്യദോഷത്താൽ, മൂഢന്മാർ ദു:ഖത്തിന്റെ വിത്തിനെ സുഖം എന്നു തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു.
ഉത്തമാ മത്പദാമ്ഭോജം സത്കര്മ മധ്യമാഃ സദാ
ഉത്തമർ എന്റെ പാദപദ്മത്തിൽ മനസ്സു നിർത്തുന്നു; മധ്യസ്ഥർ എപ്പോഴും നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നു.
വിപത്തിഃ സംതതം തസ്യ പരവസ്തുഷു യന്മനഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തുക്കളിൽ മനസ്സിടുന്നവർക്കു എപ്പോഴും ദുർഭാഗ്യമാണ്.
ദൈവാത്പരസ്ത്രിയം ദൃഷ്ട്വാ വിരമേദ്യോ ഹരിം സ്മരന്
ഭാഗ്യത്താൽ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ കണ്ടാൽ, ഹരിയെ ഓർത്ത് മനസ്സു അടക്കണം.
സതതം നൈവ സംസക്താഃ സന്തഃ സ്വസ്ത്രീഷു കാമതഃ
സദാചാരികൾ അവരുടെ സ്വന്തം ഭാര്യമാരോട് എപ്പോഴും കാമവശം ആകുന്നില്ല.
തപസ്വിനസ്തപസ്യായാം ശാസ്ത്രചിന്താസു പണ്ഡിതാഃ
തപസ്സുകാർ തപസ്സിലും, പണ്ഡിതർ ശാസ്ത്രചിന്തയിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സാധ്യശ്ച പതിസേവാസു ഗൃഹസ്ഥാ ഗൃഹകര്മസു
ഗൃഹസ്ഥർ ഭർത്താവിനെ സേവിക്കാനും വീട്ടുവ işler ചെയ്യാനും നിപുണരാണ്.
ഏതേ നിയുക്താ ഏതേഷു സഭാസു ച പ്രശംസിതാഃ
ഇവർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കർത്തവ്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സഭകളിൽ ഇവരെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
സര്വേ നിത്യം പ്രശംസന്തി ശശ്വത്സന്മാര്ഗഗാമിനമ്
സദാ സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ നടക്കുന്നവനെ എല്ലാവരും എപ്പോഴും പ്രശംസിക്കുന്നു.
ഭവിതാ ന പരസ്ത്രീഷു പരവസ്തുഷു തേ മനഃ
നിന്റെ മനസ്സ് മറ്റുള്ളവരുടെ സ്ത്രീകളിലേക്കോ വസ്തുക്കളിലേക്കോ പോകില്ല.
മദീയവിഷയേ ബാഹ്യേ മയാ ദത്തം കുരു പ്രിയമ് 4.35.
എന്റെ ലോകത്തും പുറത്തും ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ എനിക്ക് പ്രിയമായത് ചെയ്യണം.
കന്യാ ഭവതു മേ ബ്രഹ്മന്കാമദേവസ്യ കാമിനീ
ബ്രഹ്മനേ, ഈ കന്യക കാമദേവന്റെ പ്രിയങ്കരിയായി മാറട്ടെ.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ബ്രഹ്മാണമാശ്വാസ്യ കമലാപതിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവു ബ്രഹ്മാവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
കഥം സ കുലടാശാപാദപൂജ്യഃ സംബഭൂവ ഹ
അവൻ എങ്ങനെ ആ സ്ത്രീയുടെ ശാപം മൂലം പൂജിക്കപ്പെടാൻ അർഹനല്ലാത്തവനായി?
കഥം തസ്യ ദര്പഭങ്ഗം ചകാര കമലാപതിഃ
ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ് അവന്റെ അഹങ്കാരം എങ്ങനെ തകർത്തു?
ശ്രീനാരായണ ഉവാച രാസേശ്വരീവചഃ ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ രസികേശ്വരഃ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: രാസലീലയുടെ രാജ്ഞിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രസികേശ്വരൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ബ്രഹ്മാ ചിരം തപസ്തപ്ത്വാ മത്തോ ലബ്ധ്വാ വരം വരമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവ് ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം എനിക്കിടയിൽ നിന്നു ഉത്തമമായൊരു വരം നേടി.
തപസാം ഫലദാതാ ച സര്വേഷാം ശാസ്തികൃത്പ്രഭുഃ
അവൻ എല്ലാ തപസ്സിനും ഫലം നൽകുന്നവനും, എല്ലാവർക്കും നിയമങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രഭുവുമാണ്.
ബ്രഹ്മാണ്ഡേഷു ച സര്വേഷു ഗര്വപര്യന്തമുന്നതിഃ
എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിലും അവന്റെ ഉയർച്ച അഹങ്കാരത്തിന്റെ അതിരുവരെ എത്തി.
യേഷാം യേഷാം ഭവേദ്ദര്പോ ബ്രഹ്മാണ്ഡേഷു പരാത്പരഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിൽ ആര്ക്ക് അഹങ്കാരം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, അവൻ അതിൽ പരമോന്നതനാണ്.