ആസുരിശ്ച പ്രചേതാശ്ച സ്വയം ശുക്രോ ബൃഹസ്പതിഃ 4.33.
ആസുരി, പ്രചേതസ്, ശുക്രൻ, ബൃഹസ്പതി—
സനകശ്ച സനന്ദശ്ച കര്ദമശ്ച സനാതനഃ
സനകൻ, സനന്ദൻ, കര്ദമൻ, സനാതനൻ—
ശാതാതപഃ പിപ്പലശ്ച ശംകുഃ ശുക്രഃ പരാശരഃ
ശാതാതപൻ, പിപ്പലൻ, ശങ്കു, ശുക്രൻ, പരാശരൻ—
ദുര്വാസാശ്ച ജരത്കാരുരാസ്തീകശ്ച വിഭാണ്ഡകഃ
ദുര്വാസസ്, ജരത്കാരു, ആസ്തീക, വിഭാണ്ഡകൻ—
ദൃഷ്ട്വൈതാംശ്ച തപോനിഷ്ഠാനാഗതാംശ്ച മുനീശ്വരാന്
ആ തപസ്സിൽ മുഴുകിയിരുന്ന സന്യാസികളും, അതിലൂന്നിയിരുന്ന മഹർഷികളും വന്നതിനെ കണ്ടു,
തത്രോവാസ ജഗദ്ധാതാ തദ്ധാമപാര്ശ്വതശ്ച സാ
അവിടെയായിരുന്നു ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ് താമസിച്ചിരുന്നത്, അവളുടെ വാസവും ആ ദിവ്യസ്ഥലത്തിന്റെ സമീപത്തായിരുന്നു.
ആശിഷം യുയുജേ ബ്രഹ്മാ വാസയാമാസ താന്വിഭുഃ
ബ്രഹ്മാവ് അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി, പ്രഭു അവരെ അവിടെയായി പാർപ്പിച്ചു.
പപ്രച്ഛുര്മുനയോ ദേവം കഥമേഷാ തവാന്തികേ
മഹർഷികൾ ദൈവത്തോട് ചോദിച്ചു: 'അവൾ എങ്ങിനെ നിന്റെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു?'
ശ്രുത്വാ മുനീനാം വചനമുവാച താന്പ്രജാപതിഃ
മഹർഷികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട പ്രജാപതി അവരോട് സംസാരിച്ചു.
അപൂര്വം നൃത്യഗീതം ച ചിരം കൃത്വാ ശുഭാവഹാ ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം ധാതാ ജഹാസ മുനി സംസദി
പുതുമയുള്ള നൃത്തവും ഗീതവും ദീർഘമായി നടത്തി, ശുഭം പകർന്ന ശേഷം, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹർഷികളുടെ സഭയിൽ ചിരിച്ചു.
ജഹസുര്മുനയഃ സര്വേ സര്വജ്ഞാസ്തത്ര രാധികേ 4.33.
അവിടെയുള്ള എല്ലാ മഹർഷികളും, എല്ലാം അറിയുന്നവർ, അവിടെ ചിരിച്ചു, രാധികേ.
സദ്യശ്ചുകോപ കുലടാ ഹാസ്യവ്യാജേന സംസദി
അവിടെ, കുലട്ടാ ഉടൻ കോപംകൊണ്ടു, ചിരിയുടെ ഭാവത്തിൽ സഭയിൽ പ്രതികരിച്ചു.
രക്തപങ്കജനേത്രാ ച കോപപ്രസ്ഫുരിതാധരാ സംബോധ്യോവാച ബ്രഹ്മാണം മൃത്യുകന്യാ യഥാ രുഷാ
ചുവന്ന താമരക്കണ്ണുകളും, കോപത്തിൽ വിറയുന്ന അധരങ്ങളും ഉള്ള അവൾ, മൃത്യുവിന്റെ മകൾ, ബ്രഹ്മാവിനോട് കോപഭാവത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
മോഹിന്യുവാച
മോഹിനി പറഞ്ഞു:
കിം വാ വേദപ്രണിഹിതം കര്മ കിം തദ്വിപര്യയമ്
വേദങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന കർമ്മം എന്താണ്? അതിന്റെ വിപരീതം എന്താണ്?
സ്വകന്യായാം യത്സ്പൃഹാ സ കഥം ഹസസി നര്തകീമ്
സ്വന്തം മകളോടുള്ള ആഗ്രഹം എങ്ങിനെ? നർത്തകിയെ കാണുമ്പോൾ നീ എന്തുകൊണ്ട് ചിരിക്കുന്നു?
സതാം കര്മ വിരുദ്ധം യത്തദത്യന്തവിഡമ്ബനമ്
സന്മാർഗ്ഗികളുടെ കർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമായത് അത്യന്തം പരിഹാസമാണ്.
യതോ ഹസസി ഗര്വേണ തതോഽപൂജ്യോ ഭവാചിരമ്
നീ അഭിമാനത്തോടെ ചിരിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ട് നീ ഉടൻ പൂജയ്ക്ക് അർഹനല്ലാതാകും.
നിബോധ വചനം ബ്രഹ്മന്വേശ്യായാശ്ച തു സാംപ്രതമ്
ബ്രഹ്മാ, ഈ സമയത്ത് കുലട്ടയെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ കേൾക്കു.
ഭവിതാ തസ്യ വിഘ്നശ്ച സ യാസ്യത്യുപഹാസ്യതാമ്
അവൾക്ക് തടസ്സങ്ങൾ വരും, അവൾ പരിഹാസത്തിന്റെ വസ്തുവാകും.
തവ മാഘ്യാം ച സംക്രാന്ത്യാം ന ഭവിഷ്യതി സാ പുനഃ 4.33.
നിന്റെ മാഘം സംക്രാന്തിയിൽ അവൾ വീണ്ടും വരില്ല.
പുനഃ പൂജാ ന ഭവിതാ യാ ഗതാ സാ ഗതൈവ ച
ഇനി പൂജയുണ്ടാകില്ല; പോയ അവൾ വീണ്ടും വരില്ല.
തേന സാര്ദ്ധം രതിം കൃത്വാ ബഭൂവ വിജ്വരാ പുനഃ
അവനോടൊപ്പം ചേർന്ന് സുഖം അനുഭവിച്ച ശേഷം, അവൾ വീണ്ടും പനി വിട്ടു.
അയം കഥം മയാ ശപ്തോ ജഗദ്വിധിരതിപ്രിയഃ
ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും പ്രേമത്തിന് അതിപ്രിയനുമായ അവനെ ഞാൻ എങ്ങനെ ശപിച്ചു?
സ്വയം വിധാതാ ജഗതാം ചകമ്പേ നതകന്ധരഃ
ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ സ്വയം, തല താഴ്ത്തി വിറച്ചു.
ശരണം വ്രജ വൈകുണ്ഠമിത്യുക്ത്വാ തേ ഗൃഹാന്യയുഃ
“വൈകുണ്ഠത്തിൽ അഭയം തേടു” എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവർ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ശാന്തം തം കമലാകാന്തം ശ്യാമം നാരായണാഭിധമ്
അവിടെ, കമലയുടെ പ്രിയനായ, ശാന്തനും കറുത്ത നിറമുള്ളവനും നാരായണനെന്നറിയപ്പെടുന്നവനും സാന്നിധ്യത്തിലായിരുന്നു.
തത്രോവാസ ജഗത്കര്താ നാതിദൂരേ സമീപതഃ
ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് അവിടെ, വളരെ അകലെ അല്ല, അടുത്ത് തന്നെ താമസിച്ചു.
ദീനബന്ധും ദയാസിന്ധും വിപത്താരണകാരണമ് സത്യം സാരം ഹിതം വാക്യം ജഗതാം ച സുഖാവഹമ്
അവൻ ദുഃഖിതരുടെ സുഹൃത്ത്, ദയയുടെ സമുദ്രം, ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവൻ, സത്യം, സാരമായതും, ഉപകാരപ്രദമായതും, ലോകങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നവനും ആണ്.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: