ദുഃശീലാ പുംശ്ചലീ നിന്ദ്യാ സുശീലാ ച പതിവ്രതാ
ദുഷ്ശീലമുള്ള സ്ത്രീയും പരപുരുഷനുമായി ബന്ധമുള്ളവളും നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നു; നല്ല ശീലമുള്ള സ്ത്രീ ഭർത്താവിനോട് ഭക്തിയുള്ളവളാണ്.
താസാമേവംവിധാ നാസ്തി സ്വയം യാതി പരപ്രിയമ്
ഇത്തരത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളിൽ, ആരും സ്വയം മറ്റൊരാളുടെ പ്രിയനോട് പോകുന്നില്ല.
ഭവേ രത്യൈ സ്വയം ദൃഷ്ട്വാ വേഷം കൃത്വാ പ്രയാതി തമ്
ഭാവിയിൽ സന്തോഷം നേടാൻ, അവൾ തന്നെ അവനെ കണ്ടു അലങ്കരിച്ച് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നു.
വൈകുല്യാന്നഹി തത്സാധ്യം സാമാന്യമേവ കേവലമ് വക്തും സമുദ്യതാ സാ ച കോപപ്രസ്ഫുരിതാധരാ
ഭ്രമം കാരണം അതിന് സാധിക്കാറില്ല; സാധാരണമായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ് നടക്കുന്നത്. അവൾ കോപത്തിൽ അധരം വിറച്ച് സംസാരിക്കാൻ തയ്യാറായി.
മോഹിന്യുവാച
മോഹിനി പറഞ്ഞു:
ത്വയാ നിബോധിതാ നീതിര്മനോ മേ ന സ്ഥിരം ഭവേത്
നീ എന്നെ ഉപദേശിച്ചിട്ടും, എന്റെ മനസ്സ് സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്നില്ല.
ത്വദ്വക്ത്രദൃഷ്ടിമാത്രേണ സര്വേ ജാരാശ്ച വിസ്മൃതാഃ
നിന്റെ മുഖം കണ്ടതുമാത്രം, എല്ലാ മറ്റ് പ്രേമികരെയും ഞാൻ മറന്നു.
നിഷിഷേധ ച മാം രമ്ഭാ പ്രദദൌ മന്ത്രമീദൃശമ്
രഭാ എന്നെ നിരോധിക്കുകയും ഈ മന്ത്രം നൽകുകയും ചെയ്തു.
സമധുസ്തവ ശാപേന സ ജഗാമ ഹതോദ്യമഃ 4.32.
നിന്റെ ശാപം കാരണം സമധു തന്റെ എല്ലാ ശക്തിയും ഉത്സാഹവും നഷ്ടപ്പെട്ടു.
സര്വാങ്ഗേഷ്വേവ മേ ജാഡ്യം ബഭൂവ സാംപ്രതം വിഭോ
പ്രഭോ, ഇപ്പോൾ എന്റെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും മന്ദതയുണ്ട്.
തവാശ്ലേഷണമാത്രേണ വിജ്വരാഽഹം സുനിശ്ചിതമ്
നിനക്ക് അണചേരുന്നതുമാത്രം, ഞാൻ ഉറപ്പായും എല്ലാ പീഡയിലും നിന്ന് മോചിതയാകുന്നു.
സന്തോ ഗര്വം ന കുര്വന്തി കര്മസാധ്യാശ്ച ജീവിനഃ
സദാചാരമുള്ളവർ അഭിമാനം കാണിക്കാറില്ല; ജീവികൾക്ക് പ്രവർത്തികളാൽ ബന്ധനമുണ്ട്.
കരം ഗൃഹ്ണാതി നൃപതിഃ കര്മണാ ദദതി പ്രജാഃ
രാജാവ് വിവാഹത്തിൽ കൈ പിടിക്കുകയും, പ്രവർത്തിയാൽ ജനങ്ങളെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
കര്മണാ വാഹകാഃ കേചിത്കേചിദ്വാഹനപാലകാഃ
ചിലർ പ്രവർത്തിയാൽ ഭാരവാഹികളാകുന്നു, ചിലർ വാഹനങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.
കശ്ചിച്ഛച്യാശ്ച ജഠരം തവ പുത്രാശ്ച കേചന
ചിലർ ശചിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു, ചിലർ നിന്റെ പുത്രന്മാരാണ്.
കേചിദ്ഭവന്തി കൃമയോ വിഷ്ഠായാം ദൈവദോഷതഃ
ചിലർ വിധിയുടെ ദോഷം കൊണ്ട് മലയിൽ പുഴുക്കളായി ജനിക്കുന്നു.
കേചിത്പ്രയാന്തി നരകം വിണ്മൂത്രേ തത്ര പച്യതേ
ചിലർ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അവിടെ വിണ്ണിലും മൂത്രത്തിലും പാകപ്പെടുന്നു.
കേചിത്സുരാ നരാഃ കേചിത്കേചിച്ച ക്ഷുദ്രജന്തവഃ
ചിലർ ദേവന്മാരാകുന്നു, ചിലർ മനുഷ്യരാകുന്നു, ചിലർ താഴ്ന്ന ജീവികളാകുന്നു.
കേചിദ്ഭൂപാ വൈശ്യശൂദ്രാഃ കേചിച്ച മ്ലേച്ഛജാതയഃ 4.32.
ചിലർ രാജാക്കന്മാരോ വൈശ്യന്മാരോ ശൂദ്രന്മാരോ ആണ്, ചിലർ മ്ലേച്ഛജാതികളിൽ ജനിക്കുന്നു.
കേചിന്മൂര്ഖാഃ കേചിദന്ധാഃ സ്വാങ്ഗഹീനാശ്ച കേചന
ചിലർ മണ്ടന്മാരാണ്, ചിലർ കാഴ്ചയില്ലാത്തവരാണ്, ചിലർ അവയവങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ജനിക്കുന്നു.
കേചിത്പഠന്തി സര്വാര്ഥം ജാനന്തി ഗുരുവക്ത്രതഃ
ചിലർ ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുകയും, ഗുരുവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് അതിന്റെ അർത്ഥങ്ങൾ മുഴുവൻ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തപസ്വീ നവഘാതീ ച ത്വം ച ബ്രഹ്മാ ച കര്മണാ
തപസ്സുകാരനും, ഒമ്പതു പ്രാവശ്യം ഉപവാസം ചെയ്യുന്നവനും, നീയും, ബ്രഹ്മാവും — ഇവർ പ്രവൃത്തിയാൽ...
കാചിദ്വേശ്യാ തദാഹാരം ഭുങ്ക്തേ കൃത്വാഽങ്ഗ വിക്രയമ്
ഒരു വേശ്യ അവളുടെ ശരീരം വിറ്റ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.
യേഷാമാലിങ്ഗനേനൈവ കര്മണാം ഖണ്ഡനം ഭവേത്
അവരുടെ അളിംഗനം മാത്രം കൊണ്ട് തന്നെ കർമ്മങ്ങൾ നശിക്കുന്നു.
തത്കര്മഫലബീജം ച സര്വേഷാം ജനകോ ഹരിഃ
എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലത്തിന്റെ വിത്തിന് ഹരിയാണ് പിതാവ്.
സര്വേഭ്യോ ബലവാന്നിത്യം കര്മരൂപീ ജനാര്ദനഃ
എല്ലാവരിലും ശക്തിയേറിയവനായി ജനാർദ്ദനൻ എപ്പോഴും പ്രവൃത്തിരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ജഗത്സ്രഷ്ടുരീശ്വരസ്യ പാദാബ്ജം ദ്രഷ്ടുമാഗതാ
ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ ഈശ്വരന്റെ താമരപ്പാദങ്ങൾ കാണാൻ അവൾ വന്നു.
തമീശ്വരം പതിം കര്തുമിച്ഛയാ സ്വയമാഗതാ
അവളത് ഈശ്വരനെ ഭർത്താവാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് സ്വയം വന്നു.
കസ്യചിത്പാദരജസാ യശസാ ഭാന്തി യോഷിതഃ 4.32.
ഏതോ ഒരാളുടെ പാദധൂളിയിലും യശസ്സിലും സ്ത്രീകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.
സ്വയം വിധാതാ ജഗതാം ചകമ്പേ കുലടാഭയാത്
ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും വേശ്യയുടെ ഭയത്തിൽ വിറച്ചു.