സകാമാ സാ ച കുലടാ ബഭൂവ ഹതചേതനാ 4.31.
ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞ അവൾ, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു വീണുപോയ സ്ത്രീയായി മാറി.
സര്വം ജാരം വിസസ്മാര തത്യാജ ഹരിമീശ്വരീ
അവൾ എല്ലാ പ്രേമികരെയും മറന്നു, ഹരിയെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
തപ്തപാത്രേ യഥാ സസ്യം ഭ്രമത്യേവ തഥാ പഥി
ചൂടുള്ള പാത്രത്തിൽ വിത്ത് ചുറ്റി നടക്കുന്നതുപോലെ, അവൾ വഴിയിൽ അലഞ്ഞു.
ഗച്ഛന്തീ കാമലോകം സാ സകാമാ തേന വര്ത്മനാ അഭിപ്രായേണ ബുബുധേ പപ്രച്ഛ സസ്മിതാ തദാ
ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞ അവൾ ആ വഴിയിലൂടെ കാമലോകത്തേക്ക് പോയി; അവന്റെ മനസ്സിലുള്ള ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
വദ ശീഘ്രം മഹാഭാഗേ രമ്ഭാഽഹം ചേതനം കുരു
മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, വേഗം പറയൂ; ഞാൻ രംഭയാണു, എന്നെ ബോധമെടുക്കൂ.
കുലടാ സര്വസൌഭാഗ്യാ ന വയം കുലപാലികാഃ
നാം വീണുപോയ സ്ത്രീകൾക്ക് എല്ലാ ഭാഗ്യവും ഉണ്ട്; കുടുംബമാനത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരല്ല നാം.
യാന്തി പ്രാണാ യതഃ കാലേ കാ ലജ്ജാ തത്ര ജീവിനാമ്
ജീവൻ നിർണ്ണയിച്ച സമയത്ത് പോകുമ്പോൾ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കെന്ത് ലജ്ജയുണ്ട്?
കാന്തേഽപത്യേ സ്വബന്ധൌ ച സ്നേഹോ യഃ സ്വാത്മഹേതുകഃ
കാന്തനോടോ, മകനോടോ, ബന്ധുക്കളോടോ ഉള്ള സ്നേഹം എല്ലാം സ്വാർത്ഥതയിൽ നിന്നാണ് ഉളവാകുന്നത്.
യേഷു യന്മാനസം ശശ്വത്തേഷാം പ്രാണാസ്ത ഏവ ഹി
യാരിൽ മനസ്സ് എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു, അവരുടെ പ്രാണൻ അവരോടാണ്.
സഹ സഖ്യാ സമാലോക്യ മനസാ ഗച്ഛ തം പ്രിയമ് 4.31.
സുഹൃത്തിന്റെ കൂടെ കണ്ട ശേഷം, മനസ്സോടെ പ്രിയനോടു ചേർന്ന് പോകൂ.
മുനിമോഹനബീജം ച തം മോഹം കുരു മോഹിനി
മുനിക്ക് മോഹത്തിന്റെ വിത്ത് നട്ടു, ആ ഭ്രമം സൃഷ്ടിക്കൂ, മോഹിനി.
രക്ഷാത്മാനം പ്രഭാവം ച സ്ത്രീജാതീനാം ജഗത്ത്രയേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സ്ത്രീകളുടെ രക്ഷയും ശക്തിയും വെളിപ്പെടുത്തൂ.
സ്വാന്തം കാന്തം സ്വാനുരക്തമൃജ്വീം സഹചരീം വിനാ
സ്നേഹവും ഭക്തിയും നിറഞ്ഞ സുഖകരമായ കൂട്ടുകാരി ഇല്ലാതെ, ഒരാളുടെ മനസ്സ് ശാന്തമാകില്ല.
അന്യഥാ ചോപഹാസായ മരണായൈവ കല്പതേ ഹൃദ്യം ച കഥയാമാസ യദ്ധേതോസ്താദൃശീ ഗതിഃ
അല്ലാതെ, അത് പരിഹാസത്തിനും മരണത്തിനും മാത്രമേ നയിക്കൂ; അങ്ങനെ സംഭവിക്കാൻ കാരണമായത് അവൾ വിശദീകരിച്ചു.
മോഹിന്യുവാച
മോഹിനി പറഞ്ഞു:
താവന്മനോ മേഽതിദഗ്ധം ശശ്വന്മനസിജാനലൈഃ
എന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും കാമാഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോകുന്നു.
ജാനാമി നാഹമുദയം യാമിനീശദിനേശയോഃ
രാവും പകലും എപ്പോഴാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.
മമ പ്രാണാഃ പ്രതീക്ഷന്തേ തസ്യാലിങ്ഗനമേവ ച
എന്റെ ജീവൻ അവന്റെ അങ്കലാപ്പിനെയാണ് കാത്തിരിക്കുന്നത്.
കാമജ്വാലാകലാപൈശ്ച സ്വര്ണാകാരം കലേവരമ്
കാമത്തിന്റെ തിരമാലകളാൽ എന്റെ ശരീരം പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്നു.
ഗന്തും സ്ഥാതും ന ശക്താഽഹം ശയനം കര്തുമുദ്യതാ 4.31.
ഞാൻ പോകാനും നിൽക്കാനും കഴിയുന്നില്ല; കിടക്കാൻ മാത്രം മനസ്സുണ്ട്.
കമുപായം കരിഷ്യാമി വദ രമ്ഭേഽതിസാമ്പ്രതമ്
കാമസാധനങ്ങൾ ഞാൻ ചെയ്യാം; ഇപ്പോൾ പറയൂ, രംഭേ.
മോഹിനീവചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യാപ്സരസാം വരാ
മോഹിനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അപ്സരസുകളിൽ മികച്ചവൾ ചിരിച്ചു.
രമ്ഭോവാച സര്വം ത്വപനയിഷ്യാമി ശൃണൂപായം ഭയം ത്യജ
രംഭ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്റെ എല്ലാ കഷ്ടതകളും മാറ്റാം; മാർഗം പറയാം, ഭയം വിട്ടുകളയൂ.
കൃത്വാ വേഷമപൂര്വം ച പൂര്വമാരാധ്യ മന്മഥമ്
പുതിയ വേഷം ധരിച്ച് ആദ്യം മന്മഥനെ ആരാധിക്കൂ.
ജിതേന്ദ്രിയാണാം പ്രവരം സാക്ഷാന്നാരായണാത്മകമ്
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും, നാരായണസ്വരൂപനുമാണ് അവൻ.
ഭജ കാമം തപഃ കൃത്വാ പുഷ്കരേ വ്രജ മോഹിനി
കാമത്തിനായി തപസ് ചെയ്ത്, മോഹിനി, പുഷ്കരത്തിലേക്ക് പോവൂ.
ഇത്യുക്ത്വാ താമപ്സരസാം പ്രവരാ കാമമന്തികമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അപ്സരസുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായവൾ കാമദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
പുഷ്കരേ ച തപഃ കൃത്വാ കാമം സംപ്രാപ്യ മോഹിനീ
പുഷ്കരത്തിൽ തപസ് ചെയ്ത ശേഷം, മോഹിനി കാമദേവനെ പ്രാപിച്ചു.
ദദര്ശ നിര്ജനസ്ഥം ച മോഹിനീ കമലോദ്ഭവമ്
അവിടെ, ഒരാളും ഇല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത്, കമലത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച മോഹിനിയെ അവൻ കണ്ടു.
ക്ഷണം നനര്ത സുചിരം സുഗാനേന ക്ഷണം ജഗൌ 4.31.
ഒരു നിമിഷം അവൾ നൃത്തം ചെയ്തു, പിന്നെ ദീർഘകാലം മധുരമായി പാടുകയും ചെയ്തു.