അഭാര്യോ ലഭതേ ഭാര്യാം സുശീലാം ച പതിവ്ര താമ്
ഭാര്യയില്ലാത്തവന് നല്ല സ്വഭാവവും ഭർത്താവിനോടുള്ള ഭക്തിയും ഉള്ള ഒരു ഭാര്യ ലഭിക്കും.
ഇദം സ്തോത്രം പുരാ ദത്തം ബ്രഹ്മണാ ച പ്രചേതസേ
ഈ സ്തോത്രം പുരാതനകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവ് പ്രചേതസിന് നൽകിയതാണു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ഉവാച ബ്രഹ്മണഃ പുത്രം സ്വഭക്തം ഭക്തവ ത്സലഃ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഭക്തനോടുള്ള സ്നേഹത്തോടെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായ തന്റെ ഭക്തനോടു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ശംകര ഉവാച പുത്രസ്തേ ഭവിതാ സത്യം മദംശേന ച മത്സമഃ
ശങ്കരൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ മകൻ തീർച്ചയായും ജനിക്കും; എന്റെ ഭാഗം ഉൾക്കൊണ്ടവനായി, അവൻ എനിക്ക് സമാനനാവും.
ദാസ്യാമി മന്ത്രമതുലം സര്വേഷാം ച സുദുര്ലഭമ്
എല്ലാവർക്കും വളരെ അപൂർവമായതും അതുല്യമായതുമായ ഒരു മന്ത്രം ഞാൻ നിനക്ക് നൽകും.
സ്തോത്രം പൂജാവിധാനം ച കവചം പരമാദ്ഭുതമ്
ഒരു സ്തോത്രവും, പൂജാവിധിയും, അത്ഭുതകരമായ ഒരു കാവചവും ഞാൻ നൽകും.
വരം ദാതുമിഷ്ടദേവീ പ്രത്യക്ഷാ ഭവിതേതി ച
നിനക്ക് ഇഷ്ടമായ ദേവി നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷമായി വരം നൽകും.
ജജാപ പരമം മന്ത്രം സോഽസിതഃ ശതവത്സരമ്
അസിതൻ ആ പരമമായ മന്ത്രം നൂറുവർഷം ജപിച്ചു.
പുത്രസ്തേ ഭവിതാ സത്യം മഹാജ്ഞാനീ സുതേതി ച
നിന്റെ മകൻ തീർച്ചയായും ജനിക്കും; അവൻ മഹത്തായ ജ്ഞാനിയാകും, മകനേ.
കാലേന ച സുതസ്തസ്യ ശിവാംശേന ബഭൂവ ഹ 4.30.
സമയത്തിന് ശേഷം, ശിവന്റെ ഭാഗം ഉൾക്കൊണ്ടവനായി അവന്റെ മകൻ ജനിച്ചു.
സുയജ്ഞനൃപതേഃ കന്യാം രത്നമാലാവതീം മുദാ
സുയജ്ഞൻ എന്ന രാജാവിന്റെ മകളായ രത്നമാലാവതിയെ സന്തോഷത്തോടെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
സ്ഥാനേ സ്ഥാനേ ച രഹസി ശതവര്ഷം തയാ സഹ
വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലും രഹസ്യമായി അവളോടൊപ്പം നൂറുവർഷം അവൻ കഴിഞ്ഞു.
കാലാന്തരേ സ വിരതോ ബഭൂവ മുനിപുംഗവഃ
കുറെക്കാലത്തിന് ശേഷം, ആ മഹർഷി വൈരാഗ്യം പ്രാപിച്ചു.
ഉത്ഥായ രാത്രൌ ശയനാദ്വിരക്തശ്ച തപോധനഃ
രാത്രിയിൽ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, ആ തപസ്സുകാരൻ ആസക്തി വിട്ട് പുറപ്പെട്ടു.
നിദ്രാം ത്യക്ത്വാ ച തത്കാന്താ ന ദൃഷ്ട്വാ സ്വാമിനം സതീ
ഉറക്കം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭർത്താവിനെ കാണാതിരുന്ന സതീഭാര്യ—
ഉത്തിഷ്ഠന്തീ നിര്വിശന്തീ രുരോദോച്ചൈര്മുഹുര്മുഹുഃ
എഴുന്നേറ്റു തിരഞ്ഞു, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
ആഹാരം ച പരിത്യജ്യ പ്രാണാംസ്തത്യാജ സുന്ദരീ
ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ച് ആ സുന്ദരി ജീവൻ വിട്ടു.
തപശ്ചകാര സ മുനിര്ഗന്ധമാദനഗഹ്വരേ
ആ മഹർഷി ഗന്ധമാദനഗുഹയിൽ തപസ്സ് ചെയ്തു.
തം ദദര്ശ ഹ ദൈവേന രമ്ഭാ ശൃംഗാരലോലുപാ
വിധിയുടെ ഇച്ഛപ്രകാരം സ്നേഹത്തോടും ആസക്തിയോടും കൂടിയ രംഭാ അവനെ കണ്ടു.
സാ ച തം കഥയാമാസ നിര്ജനേ സമുപസ്ഥിതാ 4.30.
അവൾ അവനടുത്ത് ഒറ്റയ്ക്കെത്തി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
രമ്ഭോവാച ത്യക്ത്വാ കഠോരം രഹസി ഭജ മാം സുഖദായികാമ്
രംഭാ പറഞ്ഞു: രഹസ്യത്തിൽ ഈ കഠിനത്വം വിട്ട്, സന്തോഷം നൽകുന്ന എന്നെ ആസ്വദിക്കൂ.
ത്വം വരേഷു വരഃ പൃഥ്വ്യാം വരാരോഹാ സ്വയംവരാ
ഭൂമിയിലെ എല്ലാവരിലും നീ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ; ഞാൻ സ്വയം വരനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഏറ്റവും സുന്ദരിയായവളാണ്.
യജ്ഞം കുര്വന്തി ഭൂപാലാ ഭാരതേ സ്വര്ഗഹേതുകമ്
ഭാരതത്തിൽ രാജാക്കന്മാർ സ്വർഗ്ഗം നേടാൻ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നു.
സ്തനയോര്യുഗ്മമൂര്വോര്മേ സുന്ദരം മുഖപംകജമ്
എന്റെ ഇരട്ട മുലകളും വീതിയുള്ള തോളുകളും മനോഹരമായ കമലമുഖവും—
സ്ത്രീരസഃ സുഖസാരശ്ച മുനീനാമഭിവാഞ്ഛിതഃ
സ്ത്രീയുടെ സാരവും ആനന്ദത്തിന്റെ സാരവും മुनികൾക്കുപോലും ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണ്.
ദേവോ വാ മാനവോ വാഽപി ഗന്ധര്വോ വാഽഥ രാക്ഷസഃ
ദേവൻ ആയാലും, മനുഷ്യൻ ആയാലും, ഗന്ധർവൻ ആയാലും, റാക്ഷസൻ ആയാലും—
രഹസ്യുപസ്ഥിതാം കാന്താം ന ഭജേദ്യോ ജിതേന്ദ്രിയഃ
സ്വയം ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവൻ രഹസ്യമായി സമീപിക്കുന്ന പ്രിയതരിയായ സ്ത്രീയെ ആസ്വദിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ—
സത്യം തസ്യാശ്ച വധഭാക്തച്ഛാപേന പ്രണശ്യതി
അവളുടെ ശാപം മൂലം അവൻ നിശ്ചയമായും നശിച്ചുപോകുന്നു; അവളെ നിരസിച്ചവന്റെ വിധി അവനെയും ബാധിക്കും.
യേന ത്യക്തോപസ്ഥിതാ തം യഥാ പശ്യതി പുംശ്ചലീ
ഒരു സ്ത്രീ സമീപിച്ചപ്പോൾ അവളെ നിരസിച്ചവനെ അവൾ എങ്ങനെയാണു നോക്കുന്നത് പോലെ—
പരം പ്രിയം ച സര്വേഷാം ജാരം ജാനാതി പുംശ്ചലീ 4.30.
അവളെല്ലാവരിലും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനായി തന്റെ പ്രേമികനെ ഒരു സ്ത്രീ എപ്പോഴും അറിയുന്നു.