പാര്ഷദപ്രവരൈര്യുക്തം ശ്രീകൃഷ്ണസദൃശൈര്വരൈഃ 4.30.
അത് ശ്രീകൃഷ്ണനോട് സമാനമായ ഉന്നത ഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
അവരുഹ്യ രഥാത്തൂര്ണം പാര്ഷദപ്രവരാ ഹരേഃ ।। സര്വേ സമാനരൂപാസ്തേ പ്രണമ്യ രാധികേശ്വരൌ
ഹരിയുടെ പ്രധാന ഗണങ്ങൾ അതിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, എല്ലാവരും ഒരേ രൂപത്തിൽ, രാധയും കൃഷ്ണനും മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ചു.
ധൃതവന്തം സൂക്ഷ്മദേഹം പ്രണമയ്യ മുനീശ്വരമ്
അവർ സൂക്ഷ്മശരീരത്തിൽ ആയിരുന്ന മഹർഷിയെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
ഗതേ മുനീന്ദ്രേ ഗോലോകം വൃന്ദാവനവിനോദിനീ
മഹർഷി ഗോളോകത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ വൃന്ദാവനത്തിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീരാധികോവാച അതിഖര്വജനാകാരസ്തേജീയാനതികുത്സിതഃ
ശ്രീരാധിക പറഞ്ഞു: അവന്റെ രൂപം വളരെ ചെറുതായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന്റെ പ്രകാശം അത്യന്തം വലിയതായിരുന്നു. അവനെ അവഹേളിക്കേണ്ടതില്ലായിരുന്നു.
കഥം വാ നിര്ഗതം ഭസ്മ ദേഹാദസ്യ കിമദ്ഭുതമ്
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ചാരു പുറത്ത് വന്നു? ഇതിൽ അത്ഭുതം എന്താണ്?
രഥസ്ഥഃ പുണ്യവാന്സദ്യോ ഗോലകം ച ജഗാമ ഹ
രഥത്തിൽ ഇരുന്ന്, ആ ധർമ്മശീലൻ ഉടൻ ഗോലോകത്തെത്തിച്ചു.
ത്വയാ കൃതം ച സത്കാരമശ്രുപൂര്ണേന ചക്ഷുഷാ
നിന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ണീരിൽ നിറഞ്ഞുകൊണ്ട് നീ അവനെ ആദരിച്ചു.
രാധികാവചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ മധുസൂദനഃ കഥാം കഥിതുമാരേഭേ യുഗാന്തരഗതാമപി
രാധികയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, മധുസൂദനൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റൊരു യുഗത്തിലെ കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച പശ്ചാച്ഛ്രോഷ്യസി കാലേന പ്രസങ്ഗേ വിദുഷാം മുഖാത്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: പിന്നീട്, യോജിച്ച സമയത്ത്, പണ്ഡിതന്മാരുടെ വായിൽ നിന്ന് നീ ഇത് കേൾക്കും.
അഷ്ടാവക്രോ മുനീന്ദ്രോഽപി വിഖ്യാതോ ഭുവനത്രയേ 4.30.
അഷ്ടാവക്രൻ എന്ന മഹർഷിയും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനാണ്.
കൃഷ്ണസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ വിമനസ്കാ ഹരിപ്രിയാ
കൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഹരിയുടെ പ്രിയങ്കരി വിഷാദം അനുഭവിച്ചു.
രാധികോവാച സ വിതൃപ്തോ ഭവതി കിം ഗോഷ്പദോദകപാനതഃ
രാധിക പറഞ്ഞു: പശുവിന്റെ കുരുവിനുള്ളിലെ വെള്ളം കുടിച്ചാൽ മാത്രം അവൻ തൃപ്തനാകുമോ?
വേദാനാം വേദവക്തൄണാം വിധാതുര്ജനകസ്യ ച
വേദങ്ങൾക്കും അവയെ ഉച്ചരിക്കുന്നവർക്കും സൃഷ്ടാവിന്റെ പിതാവിനും,
രാധികാവചനം ശ്രുത്വാ തുഷ്ടഃ കൃഷ്ണോ ബഭൂവ ഹ
രാധികയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ സന്തോഷിച്ചു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ശ്രവണാത്കഥനാദ്യസ്യ സര്വം പാപം പ്രണശ്യതി
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: അവന്റെ കഥ കേൾക്കുന്നതും പറയുന്നതും സകല പാപവും നശിപ്പിക്കും.
മഹാവിഷ്ണോര്നാഭിപദ്മാദ്ബഭൂവ ജഗതാം വിധിഃ
മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നുള്ള താമരയിൽ നിന്ന് ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് ജനിച്ചു.
പുത്രാ ബഭൂവുശ്ചത്വാരോ ബ്രഹ്മണോ മാനസാത്പുരാ
പഴയകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് നാല് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
ശിശവഃ പഞ്ചവര്ഷീയാ നഗ്നാ അജ്ഞാനിനോ യഥാ
അവർ അഞ്ചുവയസ്സുള്ള കുട്ടികൾ ആയിരുന്നു; നഗ്നരും, കുട്ടികൾ പോലെ അജ്ഞാനികളും.
സനകശ്ച സനന്ദശ്ച തൃതീയശ്ച സനാതനഃ
സനകനും, സനന്ദനും, മൂന്നാമനായ സനാതനനും,
താനുവാച ജഗദ്ധാതാ സൃഷ്ടിം കുരുത പുത്രകാഃ 4.30.
ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ് അവരോട് പറഞ്ഞു: കുട്ടികളേ, സൃഷ്ടി നടത്തൂ.
വിധാതാ വിമനസ്കശ്ച തനയേഷു ഗതേഷു ച
പുത്രന്മാർ പോയപ്പോൾ സ്രഷ്ടാവ് വിഷാദം അനുഭവിച്ചു.
ജ്ഞാനേന നിര്മമേ പുത്രാന്സ്വാങ്ഗേഷു ച തപോധനാന്
ജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, തന്റെ തന്നെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്ന്, തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ പുത്രന്മാരെ അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.
അത്രിഃ പുലസ്ത്യഃ പുലഹോ മരീചിര്ഭൃഗുരങ്ഗിരാഃ
അത്രി, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, മരീചി, ഭൃഗു, അംഗിരാസ്—
ശങ്കുഃ ശങ്ഖഃ പഞ്ചശിഖഃ പ്രചേതാസ്തേ തപോധനാഃ
ശങ്കു, ശംഖൻ, അഞ്ചശിഖൻ, പ്രചേതാസ്—ഇവരൊക്കെയും തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായിരുന്ന സന്യാസികൾ ആയിരുന്നു.
കലത്രവന്തസ്തേ സര്വേ സംസാരം കര്തുമു ന്മുഖാഃ
അവരൊക്കെയും ഭാര്യകളോടുകൂടി, ലോകജീവിതത്തിലേക്ക് മനസ്സോടുകൂടി പ്രവേശിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
തദസ്തു ച കഥാ ബഹ്വീ മുനിവംശാനുകീര്തനീ
ഇനി, മുനിവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ദീർഘമായ കഥയാണ് പറയുന്നത്.
പ്രചേതസഃ സുതഃ ശ്രീമാനസിതോ മുനിപുങ്ഗവഃ
പ്രചേതാസിന്റെ മകൻ, മഹത്വം നിറഞ്ഞ അസിതൻ, മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.
ന ബഭൂവ സുതസ്തസ്യ പ്രാണാംസ്ത്യക്തും സമുദ്യതഃ
അവനു ഒരു മകനുമുണ്ടായിരുന്നില്ല; ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവൻ സന്നദ്ധനായിരുന്നു.
മന്ത്രാധിഷ്ഠാതൃദേവീം തേ സദ്യഃ സാക്ഷാദ്ഭവിഷ്യതി 4.30.
മന്ത്രങ്ങൾക്ക് അദ്ധ്യക്ഷയായ ദേവി അവർക്കു നേരിട്ട് ഉടൻ പ്രത്യക്ഷമാകും.