മയ്യുദ്ധതായാം കോപേന ഭസ്മസാത്കര്തുമീശ്വരഃ
ഞാൻ കോപത്തോടെ ഉണർന്നപ്പോൾ, കൃദ്ധനായി ഈശ്വരൻ എന്നെ ചാരമാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
കല്പേ കല്പേ തവ പതിഃ കൃഷ്ണോ ജന്മനി ജന്മനി
ഓരോ കാലത്തും, ഓരോ ജന്മത്തിലും കൃഷ്ണനാണ് നിന്റെ ഭർത്താവ്.
അഹോ ശ്രീദാമശാപേന ഭാരാവതരണേന ച
ശ്രീദാമന്റെ ശാപത്താൽ, ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി,
അയോനിസംഭവാ ത്വം ച ജന്മമൃത്യുജരാപഹാ
നീ ഗർഭമില്ലാതെ ജനിച്ചവളാണ്, ജനനം, മരണം, വൃദ്ധാവസ്ഥ എന്നിവ നീ നീക്കം ചെയ്യുന്നു.
ത്രിഷു മാസേഷ്വതീതേഷു മധുമാസേ മനോഹരേ
മൂന്ന് മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അതീവ മനോഹരമായ മധുമാസത്തിൽ,
സര്വാഭിര്ഗോപികാഭിശ്ച സാര്ധം വൃന്ദാവനേ വനേ
എല്ലാ ഗോപികമാരോടും കൂടെ, വൃന്ദാവനത്തിലെ കാടിൽ,
വിധാത്രാ ലിഖിതാ ക്രീഡാ കല്പേ കല്പേ മഹീതലേ
പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ കാലത്തും, സൃഷ്ടികർത്താവ് നിർണ്ണയിച്ച കളികൾ അവിടെ നടന്നു.
യഥാ സൌഭാഗ്യയുക്താഽഹം ഹരസ്യ ശ്രീഹരിപ്രിയേ 4.27.
ഹരിയുടെ പ്രിയേ, എനിക്ക് എങ്ങനെ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചുവോ, അതുപോലെ—
യഥാ ക്ഷീരേഷു ധാവല്യം യഥാ വഹ്നൌ ച ദാഹികാ
പാലിൽ വെളുപ്പും, അഗ്നിയിൽ ചൂടും എങ്ങനെയുണ്ടോ,
ദേവീ വാ മാനുഷീ വാഽപി ഗാന്ധര്വീ രാക്ഷസീ തഥാ
ദേവിയും, മനുഷ്യിയും, ഗാന്ധർവിയും, റാക്ഷസിയും ആയാലും,
പരാത്പരോ ഗുണാതീതോ ബ്രഹ്മാദീനാം ച വന്ദിതഃ
പരതിലും പരമായവൻ, ഗുണങ്ങളെ അതിജീവിച്ചവൻ, ബ്രഹ്മാദികൾ ആരാധിക്കുന്നവൻ,
ബ്രഹ്മാനന്തശിവാരാധ്യോ ഭവിതാ ത്വദ്വശഃ സതി
ബ്രഹ്മാവും അനന്തനും ശിവനും അവനെ ആരാധിക്കും; നീ ഇഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അവൻ നിന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴിലാകും.
ത്വം ച ഭാഗ്യവതീ രാധേ സ്ത്രീജാതിഷു ന തേ പരാ
രാധേ, നീ ഭാഗ്യശാലിയാണ്; സ്ത്രീകളിൽ നിന്നേക്കാൾ ഉയർന്നവൾ ആരുമില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ പാര്വതീ സദ്യസ്തത്രൈവാന്തര്ദധേ മുനേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പാർവതി അപ്പോൾ തന്നെ അവിടെ അപ്രത്യക്ഷയായി, മുനിയേ.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ കൃഷ്ണോ ജഗാമ രാധികാപുരഃ
അതിനിടയിൽ കൃഷ്ണൻ രാധികയുടെ മുമ്പിൽ എത്തി.
പീതവസ്ത്രപരീധാനം നാനാലംകാരഭൂഷിതമ്
പച്ചമഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, വിവിധ അലങ്കാരങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്,
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരമ്
ലഘു പുഞ്ചിരിയോടെ, ദയയും ഭക്തന്മാരോടുള്ള അനുകമ്പയും നിറഞ്ഞ മുഖം,
ശരത്പാര്വണചന്ദ്രാസ്യം സദ്രത്നമുകുടോജ്ജ്വലമ് 4.27.
ശരത്കാലത്തിലെ പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ മുഖം, രത്നമുകുടം വെളിച്ചം പകർന്നു നിന്നു.
വിനോദമുരലീഹസ്തന്യസ്തലീലാസരോരുഹമ്
വിനോദത്തിനായി മുരളിയും, കൈയിൽ കളിയോടുള്ള താമരപ്പൂവും പിടിച്ച്,
ഗുണാതീതം സ്തൂയമാനം ബ്രഹ്മാനന്തശിവാദിഭിഃ
ഗുണങ്ങളെ അതിജീവിച്ചവൻ, ബ്രഹ്മാവും അനന്തനും ശിവനും തുടങ്ങിയവർ സ്തുതിക്കുന്നവൻ,
അവ്യക്തമക്ഷരാവ്യക്തം ജ്യോതീരൂപം സനാതനമ്
അവ്യക്തനും, അക്ഷരനും, പ്രകടമായതിനെ അതിജീവിച്ചവനും, പ്രകാശസ്വരൂപനും, ശാശ്വതനും,
ദൃഷ്ട്വാ തദദ്ഭുതം രൂപം സംഭ്രമാത്പ്രണനാമ തമ്
ആ അത്ഭുതരൂപം കണ്ടപ്പോൾ, അവൾ ഭയഭക്തിയോടെ അവനോട് നമസ്കരിച്ചു.
ദര്ശംദര്ശം മുഖാമ്ഭോജം സസ്മിതാ വക്രലോചനാ
അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പുഷ്പംപോലെയുള്ള മുഖം, പുഞ്ചിരിയോടെ, വക്രമായ കണ്ണുകളോടെ കാണിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ ഹരിസ്താമുവാച പ്രസന്നവദനേക്ഷണഃ
അവളെ കണ്ടു ഹരി സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടും ദൃഷ്ടിയോടും കൂടി പറഞ്ഞു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച പ്രാണാധികേ രാധികേ ത്വം വരം വൃണു മനീഷിതമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: പ്രാണനിലവരുന്ന രാധികേ, നിനക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള വരം ചോദിക്കൂ.
കൃഷ്ണസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ വരം വവ്രേ ച രാധികാ
കൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാധികാ അവൾക്ക് ആവശ്യമുള്ള വരം ചോദിച്ചു.
രാധികോവാച പാതും ഭക്തിരസം പദ്മേ മധുപശ്ച യഥാ മധു
രാധികാ പറഞ്ഞു: പദ്മേ, തേനീച്ച തേൻ കുടിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ ഭക്തിരസം ആസ്വദിക്കട്ടെ.
മദീയ പ്രാണനാഥസ്ത്വം ഭവ ജന്മനി ജന്മനി 4.27.
എന്റെ പ്രാണനാഥനായ നീ ജന്മംതോറും എനിക്ക് ഉണ്ടാകണം.
തവ സ്മൃതൌ ഗുണേ ചിത്തം സ്വപ്നേ ജ്ഞാനേ ദിവാനിശമ്
ദിവസവും രാത്രിയും, സ്വപ്നത്തിലും ജാഗ്രതയിലും, എന്റെ മനസ്സ് നിന്റെ സ്മരണയിലും ഗുണങ്ങളിലും നിലനില്ക്കട്ടെ.
ഗോപാലികാ ഊചുഃ ഭവിഷ്യസി പ്രാണനാഥഃ പാസ്യസി പ്രതിജന്മനി
ഗോപികമാർ പറഞ്ഞു: നീ അവളുടെ പ്രാണനാഥനാകും, ഓരോ ജന്മത്തിലും നീ ആ രസം ആസ്വദിക്കും.