സരസ്വത്യുവാച ഭഗവന്സ്വാമീ സര്വേഷാം സര്വാംശ്ച പാതുമര്ഹസി ।। 4.25.
സരസ്വതി പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, എല്ലാവർക്കും സ്വാമിയായ നീ എല്ലാവരെയും സംരക്ഷിക്കണം.
പാര്ഷദാ ഊചുഃ ഭവേത്സര്വാപദോ യാന്തി പാഹീമം ശരണാഗതമ്
പാർഷദർ പറഞ്ഞു: എത്രയോ ദുരന്തങ്ങൾ വന്നാലും, അഭയം തേടിയിരിക്കുന്ന ഈവനെ നീ രക്ഷിക്കണം.
നര്തകാ ഊചുഃ ഭിക്ഷാം നഃ സാംപ്രതം ദേഹി പരിത്രാണം ദ്വിജസ്യ ച
നർത്തകികൾ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ഭിക്ഷ നൽകണം, ഈ ദ്വിജനെയും രക്ഷിക്കണം.
ഏതേഷാം സ്തവനം ശ്രുത്വാ പ്രഭുഃ ശരണവത്സലഃ
ഇവരുടെ സ്തുതികൾ കേട്ടു, അഭയം തേടുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്ന പ്രഭു—
ശ്രീഭഗവാനുവാച വിപ്രരക്ഷാം കരിഷ്യാമി യുഷ്മാകമാജ്ഞയാ ധ്രുവമ്
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാൻ ബ്രാഹ്മണനെ ഉറപ്പായും സംരക്ഷിക്കും.
കിം ത്വയം യാതു വൈകുണ്ഠാദമ്ബരീഷാലയം പുനഃ
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും അംബരീഷന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകട്ടെ.
വിപ്രസ്തസ്യാതിഥിര്ഭൂത്വാ നിര്ദോഷം ശപ്തുമുദ്യതഃ
അവൻ ബ്രാഹ്മണൻ അതിന്റെ അതിഥിയായി, കുറ്റമില്ലാത്തവനെയും ശപിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
പൂര്ണം വര്ഷമയം ഭീതോ ഭ്രമത്യേവ ഭുവം മുദാ
ഒരു മുഴുവൻ വർഷം, ഭയത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും അവൻ ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു.
തതോഽഹമുപവാസീ ച ഭക്തോപവാസകാരണാത്
അപ്പോൾ ഭക്തർ ഉപവാസം പാലിച്ചതിനാൽ ഞാനും ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ചു.
മമാശിഷാ മുനിശ്രേഷ്ഠഃ സദ്യോ ഭവതു വിജ്വരഃ
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, മഹർഷേ, നീ ഉടൻ രോഗമുക്തനാകട്ടെ.
അഹമേവാദ്യ നിശ്ചിന്തഃ സുഖം ഭോക്ഷ്യാമി നിശ്ചിതമ് 4.25.
ഇന്ന് ഞാൻ യാതൊരു ചിന്തയും ഇല്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും എന്ന് ഉറപ്പാണ്.
ലക്ഷ്മീദത്തം ച യദ്ദ്രവ്യം ന ചാഹം ഭോക്തുമീശ്വരഃ
ലക്ഷ്മി നൽകിയ സമ്പത്ത് എങ്കിലും, അതിൽ ഞാൻ ആസ്വദിക്കാൻ അർഹനല്ല.
ഹേ മുനീന്ദ്ര മഹാപ്രാജ്ഞ ഗച്ഛ വത്സ നൃപാലയമ്
മഹർഷി, മഹാപണ്ഡിതാ, ഇപ്പൊഴ് നീ രാജാവിന്റെ അരമനയിലേക്ക് പോവുക, മകനേ.
ഇത്യുക്ത്വാ ശ്രീഹരിസ്തൂര്ണം യയൌ സ്വാന്തഃപുരം മുദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശ്രീഹരി സന്തോഷത്തോടെ അതിവേഗം അകത്തുള്ള മന്ദിരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണശ്ച മനോയായീ ജഗാമ നൃപമന്ദിരമ്
ബ്രാഹ്മണനും മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചപോലെ രാജാവിന്റെ അരമനയിലേക്ക് പോയി.
ഉപോഷ്യ വത്സരം രാജാ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകഃ
ഒരു വർഷം ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച രാജാവിന്റെ തൊണ്ടയും അധരവും നാവും ഉണങ്ങിയിരുന്നു.
ഉത്ഥായ സംഭ്രമാത്സദ്യഃ പ്രണമ്യ സാദരം മുദാ
അവൻ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് ആവേശത്തോടെ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു.
ഭുക്ത്വാ തുഷ്ടോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠോ യുയുജേ പരമാശിഷമ്
ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം, ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ തൃപ്തനായി ഉത്തമമായ അനുഗ്രഹം നൽകി.
ഉവാച പഥി വിപ്രേന്ദ്രോ മനസാ വിസ്മയാകുലഃ
വഴിയിലോടേ, ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ സംസാരിച്ചു.
നാരദ ഉവാച പരാഭവോ മുനേശ്ചൈവ നൃപത്രാണം ഹരേരഹോ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അയ്യോ, മുനിയുടെ തോൽവി, ഹരിയുടെ കൃപയാൽ രാജാവിന് രക്ഷ ലഭിച്ചു!
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി സര്വേഷാമീപ്സിതം ച മേ
ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഏറ്റവും ആഗ്രഹമുള്ളതും എനിക്കും ഇഷ്ടമായതും ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അഹോ ശ്രുതൌ ശ്രുതം കിംചിന്മതഭേദാന്ന നിശ്ചിതമ്
ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ കുറെ കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അഭിപ്രായഭേദം കൊണ്ടു അതിൽ ഉറപ്പില്ല.
നാരായണ ഉവാച ശ്രീകൃഷ്ണപ്രീതിജനകം തപഃ ശ്രേഷ്ഠം തപസ്വിനാമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ശ്രീകൃഷ്ണനോടുള്ള പ്രേമം ഉണർത്തുന്ന തപസ്സാണ് തപസ്സുകാരിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതം.
ദേവാനാം ച യഥാ കൃഷ്ണോ ദേവീനാം പ്രകൃതിര്യഥാ
ദേവന്മാർക്ക് ശ്രീകൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ അതുപോലെ ദേവികൾക്ക് ദേവി സ്വഭാവമാണ്.
യഥാ ഗണേശഃ പൂജ്യാനാം യഥാ വാണീ വിപശ്ചിതാമ്
പൂജ്യന്മാരിൽ ഗണേശൻ എങ്ങനെ, ജ്ഞാനികളിൽ വാണി എങ്ങനെ,
തൈജസാനാം യഥാ സ്വര്ണം പ്രാണിനാം വൈഷ്ണവോ യഥാ
അഗ്നിയിൽ നിന്നുള്ള വസ്തുക്കളിൽ പൊന്നെങ്ങനെ, ജീവികളിൽ വൈഷ്ണവൻ അങ്ങനെ.
പ്രമഥാനാം യഥാ രുദ്രഃ ശ്രേയസാം ച യഥാ മതിഃ
പ്രമഥന്മാരിൽ രുദ്രൻ എങ്ങനെ ഉന്നതനാണോ, ഉത്തമന്മാരിൽ ബുദ്ധി എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ, അതുപോലെയാണ്.
ഗുരുസ്ത്രീണാം യഥാ മാതാ ബന്ധൂനാം ച യഥാ പതിഃ
സ്ത്രീകൾക്കു അമ്മ എങ്ങനെ ഗുരുവാണോ, ബന്ധുക്കൾക്കു ഭർത്താവ് എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ, അതുപോലെയാണ്.
സുശീലം ചൈവ മിത്രാണാം ശത്രൂണാം രുഗ്യഥാ മുനേ 4.26.
സുശീലനായ സുഹൃത്ത് കൂട്ടുകാരിൽ എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ, ശത്രുക്കൾക്കിടയിൽ രോഗം എങ്ങനെ ദോഷകരമാണോ, മഹർഷേ, അതുപോലെയാണ്.
യഥാ ഖലോ ഹിംസകാനാം ദുഷ്ടാനാം ചൈവ പുംശ്ചലീ
ക്രൂരന്മാരിൽ ദുഷ്ടൻ എങ്ങനെ ഭയങ്കരനാണോ, ദുഷ്പ്രവർത്തകരിൽ ദുർമ്മാർഗ്ഗ സ്ത്രീ എങ്ങനെ ദോഷകരമാണോ, അതുപോലെയാണ്.