മഹാദേവ ഉവാച കൃതാപരാധം ദീനം ച പാഹീമം ശരണാഗതമ് ।। 4.25.
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ഈ കുറ്റം ചെയ്തും ദു:ഖിതനായി നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നവനെ രക്ഷിക്കണം.
പാര്വത്യുവാച സര്വേഷാമീശ്വരസ്ത്വം ച രക്ഷ വിപ്രം കൃതാഗസമ്
പാർവതി പറഞ്ഞു: നീ എല്ലാവർക്കും ദൈവമാണ്; കുറ്റം ചെയ്ത ഈ ബ്രാഹ്മണനെ രക്ഷിക്കണം.
ധര്മ ഉവാച ശിശുഹേതോഃ ശിശും ഹന്തി പിതേത്യേവം കുതഃ പ്രഭോ
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: ഒരു കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി മറ്റൊരു കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലുന്നത് എങ്ങനെയാണ്, പ്രഭോ?
ഇംദ്ര ഉവാച അപരാധഫലം ഭൂതമധുനാ പാതുമര്ഹസി
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: സംഭവിച്ച കുറ്റത്തിന്റെ ഫലം നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.
രുദ്ര ഉവാച കൃതകുണ്ഠസ്യ മൂലസ്യ പാലനം കര്തുമര്ഹസി
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: മന്ദമായതിന്റെ മൂലത്തെ നീ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്.
ദിക്പാല ഉവാച അപരാധശമം കൃത്വാ സദാ പാതി സദീശ്വരഃ
ദിശാപാലകർ പറഞ്ഞു: കുറ്റം ക്ഷമിച്ചശേഷം ദൈവം എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ഗ്രഹാ ഊചുഃ പീഡാം കുര്മോ വയം ശശ്വത്പശ്ചാത്ത്വം പാതുമര്ഹസി
ഗ്രഹങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കും, പക്ഷേ അതിന് ശേഷം നീ സംരക്ഷിക്കണം.
മുനയ ഊചുഃ ദണ്ഡം വിധാതുമേകസ്യ ഭവേല്ലജ്ജാ സ്വജാതിഷു
മുനികൾ പറഞ്ഞു: സ്വന്തം വർഗ്ഗത്തിലെ ഒരാളെ ശിക്ഷിക്കുന്നത് കുടുംബത്തിൽ നാണക്കേടാകും.
അത്രിരുവാച ന കം ബിഭേതി ത്രൈലോക്യേ തേജസ്വീ തേജസാ തവ
അത്രി പറഞ്ഞു: മൂന്നു ലോകത്തും ആരും ആരെയും ഭയപ്പെടുന്നില്ല, ദീപ്തിയുള്ളവനേ, നിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ടാണ് അത്.
ലക്ഷ്മീരുവാച സ്തുവന്തി ദേവ വിപ്രാശ്ച ന വിപ്രം ഹന്തുമര്ഹസി
ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരും ബ്രാഹ്മണന്മാരും നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; നീ ബ്രാഹ്മണനെ ഹാനിക്കരുത്.
സരസ്വത്യുവാച ഭഗവന്സ്വാമീ സര്വേഷാം സര്വാംശ്ച പാതുമര്ഹസി ।। 4.25.
സരസ്വതി പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, എല്ലാവർക്കും സ്വാമിയായ നീ എല്ലാവരെയും സംരക്ഷിക്കണം.
പാര്ഷദാ ഊചുഃ ഭവേത്സര്വാപദോ യാന്തി പാഹീമം ശരണാഗതമ്
പാർഷദർ പറഞ്ഞു: എത്രയോ ദുരന്തങ്ങൾ വന്നാലും, അഭയം തേടിയിരിക്കുന്ന ഈവനെ നീ രക്ഷിക്കണം.
നര്തകാ ഊചുഃ ഭിക്ഷാം നഃ സാംപ്രതം ദേഹി പരിത്രാണം ദ്വിജസ്യ ച
നർത്തകികൾ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ഭിക്ഷ നൽകണം, ഈ ദ്വിജനെയും രക്ഷിക്കണം.
ഏതേഷാം സ്തവനം ശ്രുത്വാ പ്രഭുഃ ശരണവത്സലഃ
ഇവരുടെ സ്തുതികൾ കേട്ടു, അഭയം തേടുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്ന പ്രഭു—
ശ്രീഭഗവാനുവാച വിപ്രരക്ഷാം കരിഷ്യാമി യുഷ്മാകമാജ്ഞയാ ധ്രുവമ്
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാൻ ബ്രാഹ്മണനെ ഉറപ്പായും സംരക്ഷിക്കും.
കിം ത്വയം യാതു വൈകുണ്ഠാദമ്ബരീഷാലയം പുനഃ
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും അംബരീഷന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകട്ടെ.
വിപ്രസ്തസ്യാതിഥിര്ഭൂത്വാ നിര്ദോഷം ശപ്തുമുദ്യതഃ
അവൻ ബ്രാഹ്മണൻ അതിന്റെ അതിഥിയായി, കുറ്റമില്ലാത്തവനെയും ശപിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
പൂര്ണം വര്ഷമയം ഭീതോ ഭ്രമത്യേവ ഭുവം മുദാ
ഒരു മുഴുവൻ വർഷം, ഭയത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും അവൻ ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു.
തതോഽഹമുപവാസീ ച ഭക്തോപവാസകാരണാത്
അപ്പോൾ ഭക്തർ ഉപവാസം പാലിച്ചതിനാൽ ഞാനും ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ചു.
മമാശിഷാ മുനിശ്രേഷ്ഠഃ സദ്യോ ഭവതു വിജ്വരഃ
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, മഹർഷേ, നീ ഉടൻ രോഗമുക്തനാകട്ടെ.
അഹമേവാദ്യ നിശ്ചിന്തഃ സുഖം ഭോക്ഷ്യാമി നിശ്ചിതമ് 4.25.
ഇന്ന് ഞാൻ യാതൊരു ചിന്തയും ഇല്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും എന്ന് ഉറപ്പാണ്.
ലക്ഷ്മീദത്തം ച യദ്ദ്രവ്യം ന ചാഹം ഭോക്തുമീശ്വരഃ
ലക്ഷ്മി നൽകിയ സമ്പത്ത് എങ്കിലും, അതിൽ ഞാൻ ആസ്വദിക്കാൻ അർഹനല്ല.
ഹേ മുനീന്ദ്ര മഹാപ്രാജ്ഞ ഗച്ഛ വത്സ നൃപാലയമ്
മഹർഷി, മഹാപണ്ഡിതാ, ഇപ്പൊഴ് നീ രാജാവിന്റെ അരമനയിലേക്ക് പോവുക, മകനേ.
ഇത്യുക്ത്വാ ശ്രീഹരിസ്തൂര്ണം യയൌ സ്വാന്തഃപുരം മുദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശ്രീഹരി സന്തോഷത്തോടെ അതിവേഗം അകത്തുള്ള മന്ദിരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണശ്ച മനോയായീ ജഗാമ നൃപമന്ദിരമ്
ബ്രാഹ്മണനും മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചപോലെ രാജാവിന്റെ അരമനയിലേക്ക് പോയി.
ഉപോഷ്യ വത്സരം രാജാ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകഃ
ഒരു വർഷം ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച രാജാവിന്റെ തൊണ്ടയും അധരവും നാവും ഉണങ്ങിയിരുന്നു.
ഉത്ഥായ സംഭ്രമാത്സദ്യഃ പ്രണമ്യ സാദരം മുദാ
അവൻ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് ആവേശത്തോടെ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു.
ഭുക്ത്വാ തുഷ്ടോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠോ യുയുജേ പരമാശിഷമ്
ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം, ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ തൃപ്തനായി ഉത്തമമായ അനുഗ്രഹം നൽകി.
ഉവാച പഥി വിപ്രേന്ദ്രോ മനസാ വിസ്മയാകുലഃ
വഴിയിലോടേ, ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ സംസാരിച്ചു.
നാരദ ഉവാച പരാഭവോ മുനേശ്ചൈവ നൃപത്രാണം ഹരേരഹോ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അയ്യോ, മുനിയുടെ തോൽവി, ഹരിയുടെ കൃപയാൽ രാജാവിന് രക്ഷ ലഭിച്ചു!