അന്യേഷാം ച ഭവേജ്ജ്ഞാനം ശ്രുത്വാ ശാസ്ത്രം സതാം മുഖാത് 4.25.
സന്മാര്ഗ്ഗത്തിലുള്ളവരുടെ വായില് നിന്നു ശാസ്ത്രം കേള്ക്കുമ്പോള് മറ്റുള്ളവര്ക്കും ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.
കര്മ വേദവിരുദ്ധം ച സര്വേഷാമതിഗര്ഹിതമ്
വേദത്തിന് വിരുദ്ധമായ കര്മ്മം എല്ലാവരും അത്യന്തം നിന്ദിക്കുന്നതാണ്.
പുരാണേഷു ച വേദേഷു ചേതിഹാസേഷു ബ്രാഹ്മണ
പുരാണങ്ങളിലും വേദങ്ങളിലും ഇതിഹാസങ്ങളിലും, ബ്രാഹ്മണാ,
അഹം പ്രാണാ വൈഷ്ണവാനാം മമ പ്രാണാശ്ച വൈഷ്ണവാഃ
വൈഷ്ണവരുടെ ജീവൻ ഞാനാണ്, അവരും എന്റെ ജീവൻ തന്നെയാണ്.
പുത്രാന്പൌത്രാന്കലത്രാംശ്ച രാജ്യം ലക്ഷ്മീം വിഹായ ച
മക്കളെയും മക്കളുടെ മക്കളെയും ഭാര്യമാരെയും രാജ്യവും സമ്പത്തും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്,
പരാ ഭക്താന്ന മേ പ്രാണാ ന ച ലക്ഷ്മീര്ന ശങ്കരഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാരേക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയം ആരുമില്ല; ലക്ഷ്മിയെയും ശങ്കരനെയും പോലും.
ന ബ്രാഹ്മണാ ന വേദാശ്ച ന വേദജനനീ പരാ
ബ്രാഹ്മണന്മാരും വേദങ്ങളും വേദങ്ങളുടെ മാതാവും ഇവരെക്കാൾ ഉന്നതരല്ല.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം സത്യം സാരം ച വാസ്തവമ്
ഇങ്ങനെ സത്യവും സാരവും യാഥാർത്ഥ്യവും എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
മാം ദ്വിഷന്തി ച യേ മൂഢാ ജ്ഞാനഹീനാശ്ച വഞ്ചിതാഃ
എന്നെ ദ്വേഷിക്കുന്ന അജ്ഞാനികളും ഭ്രമിതരുമായ മൂഢന്മാർ,
യേ ദ്വിഷന്തി ച മദ്ഭക്താന്പ്രാണാനാമധികം പ്രിയാന്
എന്റെ ഭക്തന്മാരെ, ജീവനെക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയരായവരെ, ദ്വേഷിക്കുന്നവരും,
പ്രഭാവോഽഹം ച സര്വേഷാമീശ്വരഃ പരിപാലകഃ 4.25.
എല്ലാവർക്കും ശക്തിയും, യജമാനനും, രക്ഷകനും ഞാനാണ്.
ഗോലോകേ വാഽഥ വൈകുണ്ഠേ ദ്വിഭുജം ച ചതുര്ഭുജമ്
ഗോലോകത്തോ വൈകുണ്ഠത്തോ, ഇരുചെവിയും നാലുചെവിയും ഉള്ളവനായി,
യദുക്തം ഭക്തദത്തം ച ഭക്ഷണീയം ച തന്മമ
ഭക്തൻ അർപ്പിക്കുന്നതും ഭക്തനു നൽകുന്നതും എല്ലാം എന്റെതായാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.
അംബരീഷം നൃപശ്രേഷ്ഠം നിരീഹം തമഹിംസകമ്
അമ്ബരീഷൻ എന്ന രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, ആഗ്രഹമില്ലാത്തവനും അഹിംസകനുമാണ്.
ദയാം കുര്വംതി യേ സന്തഃ സതതം സര്വജന്തുഷു
എല്ലാ ജീവികളോടും എപ്പോഴും കരുണ കാണിക്കുന്നവരാണ് സന്മാർഗ്ഗികൾ.
ഭക്താനാം ഹിംസകം ശത്രുമഹം രക്ഷിതുമക്ഷമഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാരെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്ന ശത്രുവിനെ ഞാൻ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.
നാരായണ ഉവാച വിഷണ്ണമാനസസ്തസ്ഥൌ സ്മരന്കൃഷ്ണപദാമ്ബുജമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: വിഷണ്ണമായ മനസ്സോടെ, കൃഷ്ണന്റെ പാദപദ്മം ഓർത്തുകൊണ്ട് അവൻ നിന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ബ്രഹ്മാ ഭവാന്യാ സഹ ശംകരഃ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും ഭവാനിയുമൊപ്പമുള്ള ശങ്കരനും അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ,
പ്രണമ്യ തുഷ്ടുവുഃ സര്വേ പരമാത്മാനമീശ്വരമ്
അവരൊക്കെയും നമസ്കരിച്ചു, പരമാത്മാവായ ഈശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച ഭക്താപരാധജനകം രക്ഷ ബ്രാഹ്മണപുങ്ഗവമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഭക്തിപ്രേരിതമായ പിഴച്ച ഈ ബ്രാഹ്മണ ശ്രേഷ്ഠനെ രക്ഷിക്കണം.
മഹാദേവ ഉവാച കൃതാപരാധം ദീനം ച പാഹീമം ശരണാഗതമ് ।। 4.25.
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ഈ കുറ്റം ചെയ്തും ദു:ഖിതനായി നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നവനെ രക്ഷിക്കണം.
പാര്വത്യുവാച സര്വേഷാമീശ്വരസ്ത്വം ച രക്ഷ വിപ്രം കൃതാഗസമ്
പാർവതി പറഞ്ഞു: നീ എല്ലാവർക്കും ദൈവമാണ്; കുറ്റം ചെയ്ത ഈ ബ്രാഹ്മണനെ രക്ഷിക്കണം.
ധര്മ ഉവാച ശിശുഹേതോഃ ശിശും ഹന്തി പിതേത്യേവം കുതഃ പ്രഭോ
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: ഒരു കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി മറ്റൊരു കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലുന്നത് എങ്ങനെയാണ്, പ്രഭോ?
ഇംദ്ര ഉവാച അപരാധഫലം ഭൂതമധുനാ പാതുമര്ഹസി
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: സംഭവിച്ച കുറ്റത്തിന്റെ ഫലം നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.
രുദ്ര ഉവാച കൃതകുണ്ഠസ്യ മൂലസ്യ പാലനം കര്തുമര്ഹസി
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: മന്ദമായതിന്റെ മൂലത്തെ നീ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്.
ദിക്പാല ഉവാച അപരാധശമം കൃത്വാ സദാ പാതി സദീശ്വരഃ
ദിശാപാലകർ പറഞ്ഞു: കുറ്റം ക്ഷമിച്ചശേഷം ദൈവം എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ഗ്രഹാ ഊചുഃ പീഡാം കുര്മോ വയം ശശ്വത്പശ്ചാത്ത്വം പാതുമര്ഹസി
ഗ്രഹങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കും, പക്ഷേ അതിന് ശേഷം നീ സംരക്ഷിക്കണം.
മുനയ ഊചുഃ ദണ്ഡം വിധാതുമേകസ്യ ഭവേല്ലജ്ജാ സ്വജാതിഷു
മുനികൾ പറഞ്ഞു: സ്വന്തം വർഗ്ഗത്തിലെ ഒരാളെ ശിക്ഷിക്കുന്നത് കുടുംബത്തിൽ നാണക്കേടാകും.
അത്രിരുവാച ന കം ബിഭേതി ത്രൈലോക്യേ തേജസ്വീ തേജസാ തവ
അത്രി പറഞ്ഞു: മൂന്നു ലോകത്തും ആരും ആരെയും ഭയപ്പെടുന്നില്ല, ദീപ്തിയുള്ളവനേ, നിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ടാണ് അത്.
ലക്ഷ്മീരുവാച സ്തുവന്തി ദേവ വിപ്രാശ്ച ന വിപ്രം ഹന്തുമര്ഹസി
ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരും ബ്രാഹ്മണന്മാരും നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; നീ ബ്രാഹ്മണനെ ഹാനിക്കരുത്.