തദപി ബ്രൂഹി ഹേ സൌതേ ശ്രോതും കൌതൂഹലം മമ 1.19.
അത് കൂടി പറയണം ശൗതി, അതു കേൾക്കാൻ എനിക്ക് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ട്.
സൌതിരുവാച തദേവ സ്തോത്രം ദത്തം ച മന്ത്രം ച കവചം ശൃണു
ശൗതി പറഞ്ഞു: അന്നേരം നൽകിയ ആ സ്തോത്രവും മന്ത്രവും കാവചവും ഇപ്പോൾ കേൾക്കു.
ഓം നമോ ഭഗവതേ രാസമണ്ഡലേശായ സ്വാഹാ
ഓം, രാസമണ്ഡലേശ്വരനായ ഭഗവാനെ നമസ്കാരം, സ്വാഹാ.
പുരാ ദത്തം കുമാരായ ബ്രഹ്മണാ പുഷ്കരേ ഹരേഃ
പണ്ടു ബ്രഹ്മാവ് പുഷ്കരത്തിൽ കുമാരനു ഹരിയെ കുറിച്ച് ഇത് നൽകിയിരുന്നു.
ധ്യാനം ച വിഷ്ണോര്വേദോക്തം ശാശ്വതം സര്വദുര്ലഭമ്
വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ ധ്യാനം ശാശ്വതവും വളരെ അപൂർവവുമാണ്.
അതീവ ഗുപ്തകവചം പിതുര്വക്ത്രാന്മയാ ശ്രുതമ്
അത്യന്തം രഹസ്യമായ കാവചം ഞാൻ എന്റെ അച്ഛന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടതാണ്.
ശൂലിനേ ബ്രഹ്മണേ ദത്തം ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
ഗോലോകത്തിൽ, രാസമണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ, ബ്രഹ്മാവ് ശൂലധാരിക്ക് അത് നൽകി.
ബ്രഹ്മോവാച ബ്രഹ്മാണ്ഡപാവനം നാമ കൃപയാ കഥയ പ്രഭോ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ദയവാൽ, പ്രഭോ, ബ്രഹ്മാണ്ഡപാവനമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന അതു പറയണം.
മാം മഹേശം ച ധര്മം ച ഭക്തം ച ഭക്തവത്സല
എന്നെയും മഹേശ്വരനെയും ധർമ്മത്തെയും ഭക്തനെയും, ഭക്തവത്സലനേ,
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച അഹം ദാസ്യാമി യുഷ്മഭ്യം ഗോപനീയം സുദുര്ലമമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു അത്യന്തം രഹസ്യവും അപൂർവവുമായത് നൽകാം.
യസ്മൈ കസ്മൈ ന ദാതവ്യം പ്രാണതുല്യം മമൈവ ഹി 1.19.
ഇത് ആര്ക്കും കൊടുക്കാൻ പാടില്ല; എനിക്ക് ജീവനെപ്പോലെയാണ് ഇത് പ്രിയം.
കുരു സൃഷ്ടിമിമം ധൃത്വാ ധാതാ ത്രിജഗതാം ഭവ
ഈ സൃഷ്ടി നിലനിർത്തി, നീ മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവാകണം.
ഹേ ധര്മ ത്വമിമം ധൃത്വാ ഭവ സാക്ഷീ ച കര്മണാമ്
ധർമ്മമേ, നീ ഇതിനെ കൈവശം വച്ച്, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും സാക്ഷിയായി നിലകൊള്ളണം.
ബ്രഹ്മാണ്ഡപാവനസ്യാസ്യ കവചസ്യ ഹരിഃ സ്വയമ്
ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തെയും ഈ കാവചമന്ത്രത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത് ഹരിയാണു് തന്നെ.
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷേഷു വിനിയോഗഃ പ്രകീര്തിതഃ
ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, ഇച്ഛ, മോക്ഷം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പ്രയോഗം പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
യോ ഭവേത്സിദ്ധകവചോ മമ തുല്യോ ഭവേച്ച സഃ
ആർക്കെങ്കിലും ഈ സിദ്ധമായ കാവചമന്ത്രം ലഭിച്ചാൽ, അവൻ എന്നെപ്പോലെയാകും.
പ്രണവോ മേ ശിരഃ പാതു നമോ രാമേശ്വരായ ച
'പ്രണവം' എന്ന അക്ഷരം എന്റെ തലയെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; രാമേശ്വരനോടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
കൃഷ്ണഃ പായാച്ഛ്രോത്രയുഗ്മം ഹേ ഹരേ പ്രാണമേവ ച
കൃഷ്ണൻ എന്റെ ഇരുകാതുകളും കാത്തിരിക്കട്ടെ; ഹരിയേ, എന്റെ പ്രാണനെയും കാത്തിരിക്കുക.
ശ്രീകൃഷ്ണായ സ്വാഹേതി ച കണ്ഠം പാതു ഷഡക്ഷരഃ
'ശ്രീകൃഷ്ണായ സ്വാഹ' എന്ന ആറക്ഷരമന്ത്രം എന്റെ കഴുത്തിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
നമോ ഗോപാങ്ഗനേശായ സ്കന്ധാവഷ്ടാക്ഷരോഽവതു
'നമോ ഗോപാംഗനേശായ' എന്ന എട്ടക്ഷരമന്ത്രം എന്റെ തോൾകളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം നമോ ഭഗവതേ രാസമണ്ഡലേശായ സ്വാഹാ 1.19.
ഓം, രാസമണ്ഡലേശ്വരനോടു് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു, സ്വാഹ.
ഐം കൃഷ്ണായ സ്വാഹേതി ച കര്ണയുഗ്മം സദാഽവതു
'ഐം കൃഷ്ണായ സ്വാഹ' എന്ന മന്ത്രം എപ്പോഴും എന്റെ ഇരുകാതുകളെയും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ഹരയേ നമ ഇതി പൃഷ്ഠം പാദം സദാ ഽവതു
'ഓം ഹരയേ നമഃ' എന്ന മന്ത്രം എപ്പോഴും എന്റെ പുറവും കാലുകളും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
പ്രാച്യാം മാം പാതു ശ്രീകൃഷ്ണ ആഗ്നേയ്യാം പാതു മാധവഃ
കിഴക്കോട്ട് ശ്രീകൃഷ്ണൻ എന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; അഗ്നിക്കിഴക്കോട്ട് മാധവനും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
വാരുണ്യാം പാതു ഗോവിന്ദോ വായവ്യാം രാധികേശ്വരഃ
പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഗോവിന്ദൻ എന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; വടക്കുപടിഞ്ഞാറോട്ട് രാധികേശ്വരനും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
സതതം സര്വതഃ പാതു പരോ നാരായണഃ സ്വയമ്
പരമനായ നാരായണൻ തന്നെ എപ്പോഴും എല്ലിടത്തും എന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
മമ ജീവനതുല്യം ച യുഷ്മഭ്യം ദത്തമേവ ച കലാം നാര്ഹന്തി താന്യേവ കവചസ്യൈവ ധാരണാത്
എന്റെ ജീവനെപ്പോലെയുള്ളതിനെ ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഈ കാവചം ധരിച്ചാൽ, അതിന്റെ ഒരു ഭാഗം പോലും അവർക്ക് അർഹതയില്ല.
ഗുരുമഭ്യര്ച്യ വിധിവദ്വസ്ത്രാലങ്കാരചന്ദനൈഃ
ഗുരുവിനെ വസ്ത്രം, ആഭരണങ്ങൾ, ചന്ദനം എന്നിവകൊണ്ട് യഥാവിധി പൂജിച്ചശേഷം,
കവചസ്യ പ്രസാദേന ജീവന്മുക്തോ ഭവേന്നരഃ
കാവചത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഒരാൾ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം നേടും.
സൌതിരുവാച വശിഷ്ഠേന ച യദ്ദത്തം ഗന്ധര്വായ ച യോ മനുഃ
സൗതി പറഞ്ഞു: വസിഷ്ഠൻ ഗന്ധർവനോടും, മറ്റേത് മനുവിനോടും നൽകിയ മന്ത്രം—