ഭയാന്മുച്യേത ഭീതസ്തു ധനം നഷ്ടധനോ ലഭേത് ദാവാഗ്നിദഗ്ധോ മുച്യേത നിമഗ്നശ്ച ജലാര്ണവേ
ഭയപ്പെട്ടവൻ ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും; ധനം നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ വീണ്ടും ധനം നേടും; കാട്ടുതീയിൽ കത്തിയവൻ രക്ഷപ്പെടും; സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയവനും രക്ഷപ്പെടും.
സൌതിരുവാച ചകാര വിവിധം വേശം സ്വാത്മനഃ സ്വാമിനഃ കൃതേ
സൗതി പറഞ്ഞു: അവൾ ഭർത്താവിനുവേണ്ടി താനൊന്നായി色色മായ വേഷങ്ങൾ ധരിച്ചു.
ഭര്തുശ്ചകാര ശുശ്രൂഷാം പൂജാം ച സമയോചിതാമ്
അവൾ ഭർത്താവിനെ സമയത്തിന് യോജിച്ച വിധത്തിൽ സേവിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്തു.
മഹാപുരുഷസ്തോത്രം ച പൂജാം ച കവചം മനുമ്
അവൾ മഹാപുരുഷന്റെ സ്തോത്രവും പൂജയും കാവചവും മന്ത്രവും നിർവഹിച്ചു.
പുരാ ദത്തം വസിഷ്ഠേന സ്തോത്രപൂജാദികം ഹരേഃ
പണ്ടു വസിഷ്ഠൻ ഹരിയുടെ സ്തുതി, പൂജാദികൾ നൽകിയിരുന്നു.
വിസ്മൃതം സ്തോത്രകവചം വസിഷ്ഠശ്ച കൃപാനിധിഃ
സ്തോത്രവും കാവചവും മറന്നുപോയെങ്കിലും, കരുണാനിധിയായ വസിഷ്ഠൻ
ഏവം ചകാര രാജ്യം ച കുബേരഭവനോപമേ
അവൻ കുബേരന്റെ ഭവനത്തിനെ സമാനമായ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
യഥാതഥാ ഗതാഭിശ്ച സ്ത്രീഭിരന്യാഭിരേവ ച
വിവിധ വഴികളിൽ വന്നുപോയ സ്ത്രീകളോടും മറ്റുള്ളവരോടും കൂടിയാണ് അവൻ ജീവിച്ചത്.
ശൌനക ഉവാച ദത്തോ വിശിഷ്ടസ്താഭ്യാം ച തം ഭവാന്വക്തുമര്ഹതി
ശൗനകൻ പറഞ്ഞു: അവരിരുവരും ദത്തന് പ്രത്യേകമായി എന്തോ നൽകിയിട്ടുണ്ട്; അതു നീ പറയേണ്ടതാണല്ലോ.
ദ്വാദശാക്ഷരമന്ത്രം ച ശൂലിനഃ കവചാദികമ്
പന്ത്രണ്ടക്ഷരമന്ത്രവും ത്രിശൂലധാരിയുടെ കാവചവും
തദപി ബ്രൂഹി ഹേ സൌതേ ശ്രോതും കൌതൂഹലം മമ 1.19.
അത് കൂടി പറയണം ശൗതി, അതു കേൾക്കാൻ എനിക്ക് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ട്.
സൌതിരുവാച തദേവ സ്തോത്രം ദത്തം ച മന്ത്രം ച കവചം ശൃണു
ശൗതി പറഞ്ഞു: അന്നേരം നൽകിയ ആ സ്തോത്രവും മന്ത്രവും കാവചവും ഇപ്പോൾ കേൾക്കു.
ഓം നമോ ഭഗവതേ രാസമണ്ഡലേശായ സ്വാഹാ
ഓം, രാസമണ്ഡലേശ്വരനായ ഭഗവാനെ നമസ്കാരം, സ്വാഹാ.
പുരാ ദത്തം കുമാരായ ബ്രഹ്മണാ പുഷ്കരേ ഹരേഃ
പണ്ടു ബ്രഹ്മാവ് പുഷ്കരത്തിൽ കുമാരനു ഹരിയെ കുറിച്ച് ഇത് നൽകിയിരുന്നു.
ധ്യാനം ച വിഷ്ണോര്വേദോക്തം ശാശ്വതം സര്വദുര്ലഭമ്
വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ ധ്യാനം ശാശ്വതവും വളരെ അപൂർവവുമാണ്.
അതീവ ഗുപ്തകവചം പിതുര്വക്ത്രാന്മയാ ശ്രുതമ്
അത്യന്തം രഹസ്യമായ കാവചം ഞാൻ എന്റെ അച്ഛന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടതാണ്.
ശൂലിനേ ബ്രഹ്മണേ ദത്തം ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
ഗോലോകത്തിൽ, രാസമണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ, ബ്രഹ്മാവ് ശൂലധാരിക്ക് അത് നൽകി.
ബ്രഹ്മോവാച ബ്രഹ്മാണ്ഡപാവനം നാമ കൃപയാ കഥയ പ്രഭോ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ദയവാൽ, പ്രഭോ, ബ്രഹ്മാണ്ഡപാവനമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന അതു പറയണം.
മാം മഹേശം ച ധര്മം ച ഭക്തം ച ഭക്തവത്സല
എന്നെയും മഹേശ്വരനെയും ധർമ്മത്തെയും ഭക്തനെയും, ഭക്തവത്സലനേ,
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച അഹം ദാസ്യാമി യുഷ്മഭ്യം ഗോപനീയം സുദുര്ലമമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു അത്യന്തം രഹസ്യവും അപൂർവവുമായത് നൽകാം.
യസ്മൈ കസ്മൈ ന ദാതവ്യം പ്രാണതുല്യം മമൈവ ഹി 1.19.
ഇത് ആര്ക്കും കൊടുക്കാൻ പാടില്ല; എനിക്ക് ജീവനെപ്പോലെയാണ് ഇത് പ്രിയം.
കുരു സൃഷ്ടിമിമം ധൃത്വാ ധാതാ ത്രിജഗതാം ഭവ
ഈ സൃഷ്ടി നിലനിർത്തി, നീ മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവാകണം.
ഹേ ധര്മ ത്വമിമം ധൃത്വാ ഭവ സാക്ഷീ ച കര്മണാമ്
ധർമ്മമേ, നീ ഇതിനെ കൈവശം വച്ച്, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും സാക്ഷിയായി നിലകൊള്ളണം.
ബ്രഹ്മാണ്ഡപാവനസ്യാസ്യ കവചസ്യ ഹരിഃ സ്വയമ്
ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തെയും ഈ കാവചമന്ത്രത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത് ഹരിയാണു് തന്നെ.
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷേഷു വിനിയോഗഃ പ്രകീര്തിതഃ
ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, ഇച്ഛ, മോക്ഷം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പ്രയോഗം പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
യോ ഭവേത്സിദ്ധകവചോ മമ തുല്യോ ഭവേച്ച സഃ
ആർക്കെങ്കിലും ഈ സിദ്ധമായ കാവചമന്ത്രം ലഭിച്ചാൽ, അവൻ എന്നെപ്പോലെയാകും.
പ്രണവോ മേ ശിരഃ പാതു നമോ രാമേശ്വരായ ച
'പ്രണവം' എന്ന അക്ഷരം എന്റെ തലയെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; രാമേശ്വരനോടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
കൃഷ്ണഃ പായാച്ഛ്രോത്രയുഗ്മം ഹേ ഹരേ പ്രാണമേവ ച
കൃഷ്ണൻ എന്റെ ഇരുകാതുകളും കാത്തിരിക്കട്ടെ; ഹരിയേ, എന്റെ പ്രാണനെയും കാത്തിരിക്കുക.
ശ്രീകൃഷ്ണായ സ്വാഹേതി ച കണ്ഠം പാതു ഷഡക്ഷരഃ
'ശ്രീകൃഷ്ണായ സ്വാഹ' എന്ന ആറക്ഷരമന്ത്രം എന്റെ കഴുത്തിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
നമോ ഗോപാങ്ഗനേശായ സ്കന്ധാവഷ്ടാക്ഷരോഽവതു
'നമോ ഗോപാംഗനേശായ' എന്ന എട്ടക്ഷരമന്ത്രം എന്റെ തോൾകളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.