പപാത മസ്തകം ഭൂമൌ ദാനവസ്യ മഹാത്മനഃ
ആ മഹാത്മാവായ ദാനവന്റെ തല ഭൂമിയിൽ വീണു.
വിലോക്യ ഹരിലോകം സംശ്ലിഷ്ടം കൃഷ്ണപദാമ്ബുജേ
ഹരിയുടെ ലോകം കണ്ടു, അവൻ കൃഷ്ണന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ലയിച്ചു.
ഗഗനസ്ഥാഃ സുരാഃ സര്വേ മുനയശ്ച ഭൃശം മുദാ
ആകാശത്ത് നില്ക്കുന്ന ദേവന്മാരും, മുനിമാരും, അതിയായ സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
നേദുര്ദുന്ദുഭയഃ സ്വര്ഗേ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ
സ്വർഗത്തിൽ ദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി, അപ്സരകൾ നൃത്തം ചെയ്തു.
സ്തുത്വാ ജഗ്മുഃ സുരാഃ സര്വേ മുനയോ ഹര്ഷവിഹ്വലാഃ
സ്തുതി അർപ്പിച്ചശേഷം, ദേവന്മാരും മുനിമാരും അതിയായ ആനന്ദത്തിൽ പിരിഞ്ഞു.
ബലശ്ച ബലിനാം ശ്രേഷ്ഠസ്തുഷ്ടാവ പുരുഷോത്തമമ് 4.22.
ശക്തരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബലൻ, പുരുഷോത്തമനെ സ്തുതിച്ചു.
ദത്ത്വാ കൃഷ്ണബലാഭ്യാം ച പ്രപക്വാനി ഫലാനി ച
കൃഷ്ണനും ബലനും വേണ്ടി പാകമായ പഴങ്ങൾ അവൻ സമർപ്പിച്ചു.
ഭുക്ത്വാ പീത്വാ ഹരിഃ ശീഘ്രം ബലേന ബാലകൈഃ സഹ
ഭക്ഷിച്ചു കുടിച്ചശേഷം, ഹരി ബലനെയും കുട്ടികളെയും കൂട്ടി വേഗത്തിൽ പോയി.
നാരദ ഉവാച ദുര്വാസാഃ കേന ദോഷേണ ശശാപ ദാനവേശ്വരമ്
നാരദൻ ചോദിച്ചു: ദുർവാസു ഏത് തെറ്റിനാൽ ദാനവാധിപനോട് ശാപം പറഞ്ഞു?
കേന പുണ്യേന വാ നാഥ ബലിനഃ ശ്രീഹരേഃ പദമ്
അല്ലെങ്കിൽ, ദൈവമേ, ഏത് പുണ്യഫലത്താൽ ആ ശക്തൻ ശ്രീഹരിയുടെ പാദങ്ങൾ പ്രാപിച്ചു?
മുനേ സര്വം സുവിസ്താര്യ വദ സംദേഹഭഞ്ജന
മഹർഷേ, ദയവായി എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞ് എന്റെ സംശയങ്ങൾ നീക്കാമോ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച പുരാ ശ്രുതം ധര്മവക്ത്രാത്പര്വതേ ഗന്ധമാദനേ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഒരു കാലത്ത് ഗന്ധമാദനപർവതത്തിൽ ധർമ്മന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഈ കഥ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
പാദ്മകല്പേ ച വൃത്താന്തം വിചിത്രം സുമനോഹരമ്
പദ്മകല്പത്തിൽ അത്ഭുതകരമായ മനോഹരമായ ഒരു സംഭവമുണ്ടായി.
യത്ര കല്പേ കഥാ ചേയം തത്ര ത്വമുപബര്ഹണഃ
ആ കല്പത്തിൽ ഈ കഥയായിരുന്നു സംഭവിച്ചത്, അവിടെ നീയായിരുന്നു പ്രധാന പങ്കാളി.
പംചാശത്കാമിനീനാം ച പതിഃ ശൃങ്ഗാരതത്പരഃ
അവിടെ നീ അമ്പത് ആഗ്രഹമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ഭർത്താവായി, സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകിയവനായി ജീവിച്ചിരുന്നു.
അനുക്ഷണം പപുസ്താസ്തേ സുന്ദരം മുഖപങ്കജമ്
അവൾക്കാർ ഓരോ നിമിഷവും നിന്റെ മനോഹരമായ താമരമുഖം ആസ്വദിച്ചു.
താസാം പ്രാണൈശ്ച ഘടിതോ വിധിനാ ത്വമിവ ശ്രുതമ്
വിധിയുടെ ഇച്ഛപ്രകാരം അവളുടെ ജീവൻപോലെ നീ അവരോടൊപ്പം ചേർന്നിരുന്നു എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
പുഷ്പോദ്യാനേ ച രഹസി സ്ഥാനേസ്ഥാനേ മനോരമേ 4.23.
പുഷ്പോദ്യാനങ്ങളിൽ, രഹസ്യമായ മനോഹരമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ,
കാനനേഷു ച രമ്യേഷു ശ്മശാനേ ജന്തുവര്ജിതേ
സുന്ദരമായ കാടുകളിൽ, ജീവികൾ ഇല്ലാത്ത ശ്മശാനങ്ങളിലും,
തദാ ദൈവാദ്വിധേഃ ശാപാദ്ഭൂത്വാ ദാസീസുതോ ഭവാന്
അപ്പോൾ വിധിയുടെ ശാപം കൊണ്ട് നീ ഒരു ദാസിയുടെ മകനായി ജനിച്ചു.
അസംഖ്യകല്പജീവീ ച വൈഷ്ണവപ്രവരോ മഹാന്
നീ അനവധി കല്പങ്ങൾ ജീവിച്ച, മഹത്തായ വൈഷ്ണവഭക്തനായിരുന്നു.
തസ്യ കല്പസ്യ വൃത്താന്തം മുനേ മത്തോ നിശാമയ
മഹർഷേ, ആ കല്പത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ഏകദൈവ ബലേഃ പുത്രോ നാമ്നാ സാഹസികോ ബലീ
ഒരു ദിവസം ബലിയുടെ ശക്തനായ പുത്രൻ സാഹസികൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചന്ദേനോക്ഷിതസര്വാങ്ഗോ രത്നഭൂഷണഭൂഷിതഃ
അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ചന്ദനത്തിൽ തേച്ചു, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തേന പഥാ യാതി തിലോത്തമാ
അത് സമയത്ത് തിലോത്തമാ ആ വഴിയിലൂടെ നടന്നു പോവുകയായിരുന്നു.
ചാരുചമ്പകവര്ണാഭാ രത്നാഭരണഭൂഷിതാ
അവൾ മനോഹരമായ ചമ്പകപ്പൂവിന്റെ നിറത്തിൽ തിളങ്ങി, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്നു.
സ്തനമൂരും മുഖേന്ദും ച ദൃഷ്ട്വാ സാഹസികോ യുവാ 4.23.
അവളുടെ വക്ഷസ്സും തൊണ്ടയും ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖവും കണ്ടപ്പോൾ, സാഹസികൻ എന്ന യുവാവ്—
സാ ദദര്ശ ബലേഃ പുത്രമതീവ സുമനോഹരമ്
അവൾ ബലിയുടെ അതീവ മനോഹരനായ പുത്രനെ കണ്ടു.
ശരത്പാര്വണചന്ദ്രാസ്യം സുസ്മിതം സുമനോഹരമ്
ശരത്കാലത്തിലെ പൗർണമി ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖം, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, അതീവ ആകർഷകമായിരുന്നു അവളുടെ മുഖം.
ക്രീഡായൈ ചന്ദ്രലോകം ച ഗച്ഛന്തീ ചന്ദ്രകാമുകീ
വിനോദത്തിനായി അവൾ ചന്ദ്രലോകത്തിലേക്ക് പോകുമായിരുന്നു, ചന്ദ്രനോടുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ.