ദൃഷ്ട്വാ ശൈലമുത്പതന്തം വേഗേന മധുസൂദനഃ
പർവ്വതം വേഗത്തിൽ പറക്കുന്നത് കണ്ട മധുസൂദനൻ,
പൂര്വസ്ഥാനേ പര്വതം തം സ്ഥാപയാമാസ കൌതുകാത്
ആ പർവ്വതം പഴയ സ്ഥാനത്ത് ആസ്വാദ്യത്തോടെ വെച്ചു.
ഉത്പത്യ ച മഹാവേഗാച്ചകാര വേഷ്ടനം ഹരേഃ
വലിയ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, ഹരിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
പ്രഗൃഹ്യ ശ്രീഹരിം വേഗാത്കൃത്വാ മൂര്ധ്നി മഹാസുരഃ
ശക്തിയോടെ ശ്രീഹരിയെ പിടിച്ചു, ആ മഹാസുരൻ അവനെ തന്റെ തലയിൽ വെച്ചു.
പ്രഹരം ച തയോര്യുദ്ധം നിര്ലക്ഷേ ച ബഭൂവ ഹ
ഒരു പ്രഹരം മുഴുവൻ, അവരുടേതായ യുദ്ധം കഠിനമായും വ്യത്യാസമില്ലാതെയും നടന്നു.
പുനര്മുഹൂര്തം യുദ്ധം ച ബഭൂവ ഭൂതലേ തയോഃ 4.22.
പിന്നീട്, ഒരു മുഹൂർത്തം കൂടി ഭൂമിയിൽ അവർക്കിടയിൽ യുദ്ധം നടന്നു.
മദ്ഭക്തസ്യ ബലേഃ പുത്രം ധന്യം തജ്ജീവനം പരമ്
എന്റെ ഭക്തനായ ബലിയുടെ മകൻ ഭാഗ്യവാനാണ്—അവന്റെ ജീവിതം അതിമഹത്താണ്.
മദ്ദര്ശനം സ്വസ്തിബീജം പരം നിര്വാണകാരണമ്
എന്നെ കാണുന്നത് itself നല്ലതിന്റെ വിത്താണ്, പരമമായ മോക്ഷത്തിനുള്ള കാരണമാണ്.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ശ്രീകൃഷ്ണഃ സസ്മാര ചക്രമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ ഉത്തമമായ ചക്രം ഓർത്തു.
ചിക്ഷേപ ഭ്രാമയിത്വാ ച ഷോഡശാരമനുത്തമമ്
അവൻ ആറ് പതിനാറ് അറ്റങ്ങളുള്ള അതിമനോഹരമായ ചക്രം ഭ്രമിപ്പിച്ച് എറിഞ്ഞു.
പപാത മസ്തകം ഭൂമൌ ദാനവസ്യ മഹാത്മനഃ
ആ മഹാത്മാവായ ദാനവന്റെ തല ഭൂമിയിൽ വീണു.
വിലോക്യ ഹരിലോകം സംശ്ലിഷ്ടം കൃഷ്ണപദാമ്ബുജേ
ഹരിയുടെ ലോകം കണ്ടു, അവൻ കൃഷ്ണന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ലയിച്ചു.
ഗഗനസ്ഥാഃ സുരാഃ സര്വേ മുനയശ്ച ഭൃശം മുദാ
ആകാശത്ത് നില്ക്കുന്ന ദേവന്മാരും, മുനിമാരും, അതിയായ സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
നേദുര്ദുന്ദുഭയഃ സ്വര്ഗേ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ
സ്വർഗത്തിൽ ദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി, അപ്സരകൾ നൃത്തം ചെയ്തു.
സ്തുത്വാ ജഗ്മുഃ സുരാഃ സര്വേ മുനയോ ഹര്ഷവിഹ്വലാഃ
സ്തുതി അർപ്പിച്ചശേഷം, ദേവന്മാരും മുനിമാരും അതിയായ ആനന്ദത്തിൽ പിരിഞ്ഞു.
ബലശ്ച ബലിനാം ശ്രേഷ്ഠസ്തുഷ്ടാവ പുരുഷോത്തമമ് 4.22.
ശക്തരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബലൻ, പുരുഷോത്തമനെ സ്തുതിച്ചു.
ദത്ത്വാ കൃഷ്ണബലാഭ്യാം ച പ്രപക്വാനി ഫലാനി ച
കൃഷ്ണനും ബലനും വേണ്ടി പാകമായ പഴങ്ങൾ അവൻ സമർപ്പിച്ചു.
ഭുക്ത്വാ പീത്വാ ഹരിഃ ശീഘ്രം ബലേന ബാലകൈഃ സഹ
ഭക്ഷിച്ചു കുടിച്ചശേഷം, ഹരി ബലനെയും കുട്ടികളെയും കൂട്ടി വേഗത്തിൽ പോയി.
നാരദ ഉവാച ദുര്വാസാഃ കേന ദോഷേണ ശശാപ ദാനവേശ്വരമ്
നാരദൻ ചോദിച്ചു: ദുർവാസു ഏത് തെറ്റിനാൽ ദാനവാധിപനോട് ശാപം പറഞ്ഞു?
കേന പുണ്യേന വാ നാഥ ബലിനഃ ശ്രീഹരേഃ പദമ്
അല്ലെങ്കിൽ, ദൈവമേ, ഏത് പുണ്യഫലത്താൽ ആ ശക്തൻ ശ്രീഹരിയുടെ പാദങ്ങൾ പ്രാപിച്ചു?
മുനേ സര്വം സുവിസ്താര്യ വദ സംദേഹഭഞ്ജന
മഹർഷേ, ദയവായി എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞ് എന്റെ സംശയങ്ങൾ നീക്കാമോ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച പുരാ ശ്രുതം ധര്മവക്ത്രാത്പര്വതേ ഗന്ധമാദനേ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഒരു കാലത്ത് ഗന്ധമാദനപർവതത്തിൽ ധർമ്മന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഈ കഥ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
പാദ്മകല്പേ ച വൃത്താന്തം വിചിത്രം സുമനോഹരമ്
പദ്മകല്പത്തിൽ അത്ഭുതകരമായ മനോഹരമായ ഒരു സംഭവമുണ്ടായി.
യത്ര കല്പേ കഥാ ചേയം തത്ര ത്വമുപബര്ഹണഃ
ആ കല്പത്തിൽ ഈ കഥയായിരുന്നു സംഭവിച്ചത്, അവിടെ നീയായിരുന്നു പ്രധാന പങ്കാളി.
പംചാശത്കാമിനീനാം ച പതിഃ ശൃങ്ഗാരതത്പരഃ
അവിടെ നീ അമ്പത് ആഗ്രഹമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ഭർത്താവായി, സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകിയവനായി ജീവിച്ചിരുന്നു.
അനുക്ഷണം പപുസ്താസ്തേ സുന്ദരം മുഖപങ്കജമ്
അവൾക്കാർ ഓരോ നിമിഷവും നിന്റെ മനോഹരമായ താമരമുഖം ആസ്വദിച്ചു.
താസാം പ്രാണൈശ്ച ഘടിതോ വിധിനാ ത്വമിവ ശ്രുതമ്
വിധിയുടെ ഇച്ഛപ്രകാരം അവളുടെ ജീവൻപോലെ നീ അവരോടൊപ്പം ചേർന്നിരുന്നു എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
പുഷ്പോദ്യാനേ ച രഹസി സ്ഥാനേസ്ഥാനേ മനോരമേ 4.23.
പുഷ്പോദ്യാനങ്ങളിൽ, രഹസ്യമായ മനോഹരമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ,
കാനനേഷു ച രമ്യേഷു ശ്മശാനേ ജന്തുവര്ജിതേ
സുന്ദരമായ കാടുകളിൽ, ജീവികൾ ഇല്ലാത്ത ശ്മശാനങ്ങളിലും,
തദാ ദൈവാദ്വിധേഃ ശാപാദ്ഭൂത്വാ ദാസീസുതോ ഭവാന്
അപ്പോൾ വിധിയുടെ ശാപം കൊണ്ട് നീ ഒരു ദാസിയുടെ മകനായി ജനിച്ചു.