ഭക്തധ്യാനായ സേവായൈ നാനാരൂപധരം വരമ്
ഭക്തിയും ധ്യാനവും സേവയും വേണ്ടി ഭഗവാന് പല രൂപങ്ങള് എടുത്തു.
കുത്രചിദ്രാധയാ സാര്ധം ഗച്ഛന്തം രാസമംഡലമ് 4.21.
ഏതോ സ്ഥലത്ത് രാധയോടൊപ്പം ചേര്ന്ന് രാസമണ്ഡലത്തിലേക്ക് പോയി.
നാരായണ ഉവാച 4.21.
നാരായണൻ പറഞ്ഞു:
ശുക്ലരക്തപീതശ്യാമാഭിധാനഗുണശാലിനേ 4.21.
വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, കറുപ്പ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവളേ,
രാജത്വം ചിരജീവിത്വം സുധിയോ ഗണയന്തി കിമ് 4.21.
രാജത്വവും ദീർഘായുസും ബുദ്ധിമാന്മാർ എന്തുകൊണ്ട് വിലപ്പെട്ടവയെന്ന് കരുതുന്നു?
സ്തോത്രം തസ്മൈ പുരാ ദത്തം ബ്രഹ്മണാ തത്സുദുര്ലഭമ് 4.21.
ബ്രഹ്മാവ് ഒരിക്കൽ അവനു നൽകിയ സ്തോത്രം അത്യന്തം ദുർലഭമായതാണ്.
യാ യസ്യ വിദ്യാ പ്രാചീനാ ന താം ത്യജതി നിശ്ചിതമ് സുഖദം മോക്ഷദം സാരം ഭവബന്ധവിമോചനമ്
ആൾക്ക് മുമ്പ് നേടിയിട്ടുള്ള ജ്ഞാനം അവൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല; അതു സന്തോഷവും മോക്ഷവും സാരവും ഭവബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതിയും നൽകുന്നു.
ഏകദാ രാധികാനാഥോ ബലേന സഹ ബാലകൈഃ
ഒരു ദിവസം രാധികയുടെ നാഥൻ ബാലരാമനോടും മറ്റു ബാലന്മാരോടും കൂടെ,
വൃക്ഷാണാം രക്ഷിതാ ദൈത്യഃ ഖര രൂപീ ച ധേനുകഃ
മരങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന അസുരൻ, കഴുതയുടെ രൂപത്തിലുള്ള ധേനുകൻ ആയിരുന്നു.
ശരീരം പര്വതസമം കൂപതുല്യേ ച ലോചനേ
അവന്റെ ശരീരം ഒരു പർവതത്തെപ്പോലെയും കണ്ണുകൾ കിണറുപോലെയും ആയിരുന്നു.
ശതഹസ്തപരിമിതാ ജിഹ്വാ ലോലാ ഭയാനകാ
നൂറ് കൈ നീളമുള്ള അവന്റെ നാവ് ചലിക്കുന്നതും ഭയാനകവുമായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താലവനം ബാലാ ഹര്ഷമാപുരനിന്ദിതാഃ
താലവനം കണ്ടപ്പോൾ കുറ്റമില്ലാത്ത ബാലന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ബാലാ ഊചുഃ മഹാബല ബലഭ്രാതഃ സമസ്തബലിനാം വര
ബാലന്മാർ പറഞ്ഞു: മഹാബലശാലിയായവനേ, ശക്തിയുടെ സഹോദരനേ, എല്ലാ ബലവാന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനായവനേ,
അവധാനം കുരു വിഭോ ക്ഷണാര്ദ്ധം നോ നിവേദനേ
സ്വാമി, ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷയ്ക്ക് ഒരു നിമിഷം ശ്രദ്ധ കൊടുക്കണമേ.
സ്വാദൂനി സുന്ദരാണ്യേവ പശ്യ താലഫലാനി ച
ഈ കാടിൽ എത്ര മനോഹരവും രുചികരവുമായ താലപ്പഴങ്ങൾ കാണൂ.
നാനാവര്ണാനി പുഷ്പാണി പക്വാനി ദുര്ലഭാനി ച
വിവിധ നിറങ്ങളിലുള്ള പുഷ്പങ്ങളും പാകമായ അപൂർവമായ പഴങ്ങളും ഇവിടെ ഉണ്ട്.
കിം ത്വത്ര ദൈത്യോ ബലവാന്ഖരരൂപീ ച ധേനുകഃ 4.22.
പക്ഷേ ഇവിടെ ശക്തനായ അസുരൻ, കഴുതയുടെ രൂപത്തിലുള്ള ധേനുകൻ ഉണ്ട്.
ദുര്നിവാര്യശ്ച സര്വേഷാം കംസസ്യ സചിവോ മഹാന്
അവനെ എല്ലാവർക്കും തടയാൻ കഴിയില്ല; അവൻ കംസന്റെ മഹാസചിവനാണ്.
സുവിചാര്യ ജഗത്കാന്ത വദ നോ വദതാം വര
ലോകത്തിന് പ്രിയനായവനേ, നന്നായി ആലോചിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ, വാക്കിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ബാലകാനാം വചഃ ശ്രുത്വാ ഭഗവാന്മധുസൂദനഃ
ബാലന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ മധുസൂദനൻ
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച വൃക്ഷാന്ഭങ്ക്ത്വാ ചാലയിത്വാ ഫലാനി ഖാദതാഭയമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മരങ്ങൾ ഒടിച്ചോ ഇളക്കിയോ ഫലങ്ങൾ കഴിച്ചാലും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.
ശ്രീകൃഷ്ണാജ്ഞാം സമാദായ ബാലകാ ബലശാലിനഃ
ശക്തിയുള്ള കുട്ടികൾ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കല്പന സന്തോഷത്തോടെ അംഗീകരിച്ചു.
നാനാപ്രകാരവര്ണാനി സ്വാദൂനി സുന്ദരാണി ച
അവർക്കു പല നിറങ്ങളിലുമുള്ള, രുചികരവും മനോഹരവുമായ ഫലങ്ങൾ കണ്ടു.
കേചിദ്ബഭഞ്ജുര്വൃക്ഷാശ്ച ചാലയാമാസുരേവ ച
ചിലർ മരങ്ങൾ ഒടിച്ചു, ചിലർ അവ ഇളക്കി.
അവരുഹ്യ തരുഭ്യശ്ച ബാലകാ ബലശാലിനഃ
ശക്തിയുള്ള കുട്ടികൾ മരങ്ങളിൽ നിന്നിറങ്ങി.
മഹാബലം മഹാകായം ഘോരം ഗര്ദഭരൂപിണമ്
വലിയ ശക്തിയും ഭയങ്കരമായ രൂപവും ഉള്ള, കഴുതയുടെ രൂപത്തിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ജീവി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ രുരുദുഃ സര്വേ ഫലാനി തത്യജുര്ഭിയാ 4.22.
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ കുട്ടികളും ഭയന്ന് കരഞ്ഞു ഫലങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു.
അസ്മാന്രക്ഷ സമാഗച്ഛ ഹേ കൃഷ്ണ കരുണാനിധേ
'കൃഷ്ണാ, കരുണാസാഗരാ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനായി വന്നു.'
ഹേ കൃഷ്ണ ഹേ കൃഷ്ണ ഹരേ മുരാരേ ഗോവിന്ദ ദാമോദര ദീനബന്ധോ
'കൃഷ്ണാ, കൃഷ്ണാ, ഹരേ, മുരാരേ, ഗോവിന്ദ, ദാമോദര, ദീനബന്ധു!'
ഭയേഽഭയേ വാഥ ശുഭേഽശുഭേ വാ സുഖേഷു ദുഃഖേഷു ച ദീനനാഥ
'ഭയത്തിലും ഭയമില്ലാത്തതിലും, നല്ലതിലും ചീത്തയിലും, സന്തോഷത്തിലും ദുഃഖത്തിലും, ദീനരുടെ നാഥാ!'