കാലസൂത്രം ച തേ യാന്തി യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനില്ക്കുന്നവരെ അവര് കാലസൂത്രനരകത്തില് പോകുന്നു.
ആനന്ദയുക്തോ നന്ദശ്ച തമുവാച സ്മിതാനനഃ പൌര്വാപരീയം പൂജേതി മഹേന്ദ്രസ്യ മഹാത്മനഃ
ആനന്ദത്തോടെ ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ നന്ദന് അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ പുരാതനവും ഭാവിയുമായ പൂജ മഹാത്മാവായ മഹേന്ദ്രനു വേണ്ടി ആണ്.'
പൂജയന്തി വ്രജസ്ഥാശ്ച മഹേന്ദ്രം പുരുഷക്രമാത് 4.21.
വ്രജവാസികളും ക്രമമായി മഹേന്ദ്രനെ പൂജിക്കുന്നു.
ഹസ്തീ സമുദ്രാദാദായ കരേണ ജലമീപ്സിതമ് 4.21.
ആന തന്റെ തുമ്പുകൊണ്ട് സമുദ്രത്തില് നിന്ന് ഇഷ്ടമുള്ള വെള്ളം എടുക്കുന്നു.
യസ്യാജ്ഞയാ സദാ വാതി ജഗത്പ്രാണോ ജഗത്ത്രയേ 4.21.
ആജ്ഞ നല്കുമ്പോള് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ജീവശ്വാസം എപ്പോഴും വീശുന്നു.
നിമേഷാദ്യസ്യ പതനം നിര്ഗുണസ്യാത്മനഃ പ്രഭോഃ
നിമിഷം പോലുള്ള ചലനങ്ങള് ഗുണരഹിതനായ ആ പ്രഭുവിനാണ്.
പര്വതസ്യമുനീംദ്രാണാം ചകാര പൂജനം തദാ 4.21.
അപ്പോള് അവന് പര്വ്വതത്തെയും മഹാമുനിമാരെയും പൂജിച്ചു.
സ്തുത്വാ നത്വാ രാമകൃഷ്ണൌ മുനയോ ബ്രാഹ്മണാ യയുഃ 4.21.
രാമനും കൃഷ്ണനും സ്തുതിച്ച് നമസ്കരിച്ച് മുനികളും ബ്രാഹ്മണരും പുറപ്പെട്ടു.
യത്ര ഗേഹേ സ്തോത്രമിദം യശ്ച ജാനാതി പുണ്യവാന്
ഏത് വീട്ടിലായാലും ഈ സ്തോത്രം ഒരു പുണ്യവാന് അറിയുന്നിടത്ത്—
സഹാമരഗണം മോഘം ചകാരസ്തംഭനം വിഭുഃ 4.21.
ദേവഗണങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങള് വ്യര്ത്ഥമാക്കാന് ഭഗവാന് അവരെ നിര്ജ്ജീവരാക്കി.
ഭക്തധ്യാനായ സേവായൈ നാനാരൂപധരം വരമ്
ഭക്തിയും ധ്യാനവും സേവയും വേണ്ടി ഭഗവാന് പല രൂപങ്ങള് എടുത്തു.
കുത്രചിദ്രാധയാ സാര്ധം ഗച്ഛന്തം രാസമംഡലമ് 4.21.
ഏതോ സ്ഥലത്ത് രാധയോടൊപ്പം ചേര്ന്ന് രാസമണ്ഡലത്തിലേക്ക് പോയി.
നാരായണ ഉവാച 4.21.
നാരായണൻ പറഞ്ഞു:
ശുക്ലരക്തപീതശ്യാമാഭിധാനഗുണശാലിനേ 4.21.
വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, കറുപ്പ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവളേ,
രാജത്വം ചിരജീവിത്വം സുധിയോ ഗണയന്തി കിമ് 4.21.
രാജത്വവും ദീർഘായുസും ബുദ്ധിമാന്മാർ എന്തുകൊണ്ട് വിലപ്പെട്ടവയെന്ന് കരുതുന്നു?
സ്തോത്രം തസ്മൈ പുരാ ദത്തം ബ്രഹ്മണാ തത്സുദുര്ലഭമ് 4.21.
ബ്രഹ്മാവ് ഒരിക്കൽ അവനു നൽകിയ സ്തോത്രം അത്യന്തം ദുർലഭമായതാണ്.
യാ യസ്യ വിദ്യാ പ്രാചീനാ ന താം ത്യജതി നിശ്ചിതമ് സുഖദം മോക്ഷദം സാരം ഭവബന്ധവിമോചനമ്
ആൾക്ക് മുമ്പ് നേടിയിട്ടുള്ള ജ്ഞാനം അവൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല; അതു സന്തോഷവും മോക്ഷവും സാരവും ഭവബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതിയും നൽകുന്നു.
ഏകദാ രാധികാനാഥോ ബലേന സഹ ബാലകൈഃ
ഒരു ദിവസം രാധികയുടെ നാഥൻ ബാലരാമനോടും മറ്റു ബാലന്മാരോടും കൂടെ,
വൃക്ഷാണാം രക്ഷിതാ ദൈത്യഃ ഖര രൂപീ ച ധേനുകഃ
മരങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന അസുരൻ, കഴുതയുടെ രൂപത്തിലുള്ള ധേനുകൻ ആയിരുന്നു.
ശരീരം പര്വതസമം കൂപതുല്യേ ച ലോചനേ
അവന്റെ ശരീരം ഒരു പർവതത്തെപ്പോലെയും കണ്ണുകൾ കിണറുപോലെയും ആയിരുന്നു.
ശതഹസ്തപരിമിതാ ജിഹ്വാ ലോലാ ഭയാനകാ
നൂറ് കൈ നീളമുള്ള അവന്റെ നാവ് ചലിക്കുന്നതും ഭയാനകവുമായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താലവനം ബാലാ ഹര്ഷമാപുരനിന്ദിതാഃ
താലവനം കണ്ടപ്പോൾ കുറ്റമില്ലാത്ത ബാലന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ബാലാ ഊചുഃ മഹാബല ബലഭ്രാതഃ സമസ്തബലിനാം വര
ബാലന്മാർ പറഞ്ഞു: മഹാബലശാലിയായവനേ, ശക്തിയുടെ സഹോദരനേ, എല്ലാ ബലവാന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനായവനേ,
അവധാനം കുരു വിഭോ ക്ഷണാര്ദ്ധം നോ നിവേദനേ
സ്വാമി, ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷയ്ക്ക് ഒരു നിമിഷം ശ്രദ്ധ കൊടുക്കണമേ.
സ്വാദൂനി സുന്ദരാണ്യേവ പശ്യ താലഫലാനി ച
ഈ കാടിൽ എത്ര മനോഹരവും രുചികരവുമായ താലപ്പഴങ്ങൾ കാണൂ.
നാനാവര്ണാനി പുഷ്പാണി പക്വാനി ദുര്ലഭാനി ച
വിവിധ നിറങ്ങളിലുള്ള പുഷ്പങ്ങളും പാകമായ അപൂർവമായ പഴങ്ങളും ഇവിടെ ഉണ്ട്.
കിം ത്വത്ര ദൈത്യോ ബലവാന്ഖരരൂപീ ച ധേനുകഃ 4.22.
പക്ഷേ ഇവിടെ ശക്തനായ അസുരൻ, കഴുതയുടെ രൂപത്തിലുള്ള ധേനുകൻ ഉണ്ട്.
ദുര്നിവാര്യശ്ച സര്വേഷാം കംസസ്യ സചിവോ മഹാന്
അവനെ എല്ലാവർക്കും തടയാൻ കഴിയില്ല; അവൻ കംസന്റെ മഹാസചിവനാണ്.
സുവിചാര്യ ജഗത്കാന്ത വദ നോ വദതാം വര
ലോകത്തിന് പ്രിയനായവനേ, നന്നായി ആലോചിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ, വാക്കിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ബാലകാനാം വചഃ ശ്രുത്വാ ഭഗവാന്മധുസൂദനഃ
ബാലന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ മധുസൂദനൻ