ഗാ വര്ധയതി നിത്യം യസ്തേന ഗോവര്ധനഃ സ്മൃതഃ
എപ്പോഴും പശുക്കളെ വളർത്തുന്നവനെയാണ് ഗോവർദ്ധനൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
നിത്യം ദദാതി ഗോഭ്യോ യോ നവീനാനി തൃണാനി ച
എപ്പോഴും പശുക്കൾക്ക് പുതുപുതിയ പുല്ലുകൾ നൽകുന്നവൻ—
സര്വവ്രതോപവാസേഷു സര്വേഷ്വേവ തപഃസു ച
എല്ലാ വ്രതങ്ങളിലും ഉപവാസങ്ങളിലും എല്ലാ തപസ്സുകളിലും—
ഭുവഃ പര്യടനേ യത്തു സര്വവാക്യേഷു യദ്ഭവേത് 4.21.
ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതിലും എല്ലാ വാക്കുകളിലും ഉള്ളതൊക്കെയും—
തത്പുണ്യം ലഭതേ പ്രാജ്ഞോ ഗോഭ്യോ ദത്ത്വാ തൃണാനി ച
ഗോവിന് പുല്ല് നല്കുന്ന ജ്ഞാനിക്ക് അത്രയേറെ പുണ്യം ലഭിക്കും.
ബ്രഹ്മഹത്യാ ഭവേത്തസ്യ പ്രായശ്ചിത്താദ്വിശുധ്യതി
ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അവന് ഉണ്ടാകും, പക്ഷേ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്താല് അവന് ശുദ്ധിയാകും.
തദ്ഗുഹ്യേഷു സ്വയം ലക്ഷ്മീസ്തിഷ്ഠത്യേവ സദാ പിതഃ
അവിടെ ആ രഹസ്യസ്ഥലങ്ങളില് ലക്ഷ്മി സ്വയം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു, അച്ഛാ.
തീര്ഥസ്നാതോ ഭവേത്സദ്യോ ജയസ്തസ്യ പദേപദേ
അവന് തീര്ത്ഥസ്നാനം ചെയ്തതുപോലെ ഉടനെ ശുദ്ധനാകും, ഓരോ പടിയിലും വിജയവും ലഭിക്കും.
പ്രാണാംസ്ത്യക്താ നരസ്തത്ര സദ്യോ മുക്തോ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
അവിടെയായി ജീവന് വിട്ടാല് ആ മനുഷ്യന് ഉടനെയും ഉറപ്പായും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ബ്രഹ്മഹത്യാസമം പാപം ഭവേത്തസ്യ ന സംശയഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യക്ക് തുല്യമായ പാപം അവന് ഉണ്ടാകും, ഇതില് സംശയമില്ല.
കാലസൂത്രം ച തേ യാന്തി യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനില്ക്കുന്നവരെ അവര് കാലസൂത്രനരകത്തില് പോകുന്നു.
ആനന്ദയുക്തോ നന്ദശ്ച തമുവാച സ്മിതാനനഃ പൌര്വാപരീയം പൂജേതി മഹേന്ദ്രസ്യ മഹാത്മനഃ
ആനന്ദത്തോടെ ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ നന്ദന് അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ പുരാതനവും ഭാവിയുമായ പൂജ മഹാത്മാവായ മഹേന്ദ്രനു വേണ്ടി ആണ്.'
പൂജയന്തി വ്രജസ്ഥാശ്ച മഹേന്ദ്രം പുരുഷക്രമാത് 4.21.
വ്രജവാസികളും ക്രമമായി മഹേന്ദ്രനെ പൂജിക്കുന്നു.
ഹസ്തീ സമുദ്രാദാദായ കരേണ ജലമീപ്സിതമ് 4.21.
ആന തന്റെ തുമ്പുകൊണ്ട് സമുദ്രത്തില് നിന്ന് ഇഷ്ടമുള്ള വെള്ളം എടുക്കുന്നു.
യസ്യാജ്ഞയാ സദാ വാതി ജഗത്പ്രാണോ ജഗത്ത്രയേ 4.21.
ആജ്ഞ നല്കുമ്പോള് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ജീവശ്വാസം എപ്പോഴും വീശുന്നു.
നിമേഷാദ്യസ്യ പതനം നിര്ഗുണസ്യാത്മനഃ പ്രഭോഃ
നിമിഷം പോലുള്ള ചലനങ്ങള് ഗുണരഹിതനായ ആ പ്രഭുവിനാണ്.
പര്വതസ്യമുനീംദ്രാണാം ചകാര പൂജനം തദാ 4.21.
അപ്പോള് അവന് പര്വ്വതത്തെയും മഹാമുനിമാരെയും പൂജിച്ചു.
സ്തുത്വാ നത്വാ രാമകൃഷ്ണൌ മുനയോ ബ്രാഹ്മണാ യയുഃ 4.21.
രാമനും കൃഷ്ണനും സ്തുതിച്ച് നമസ്കരിച്ച് മുനികളും ബ്രാഹ്മണരും പുറപ്പെട്ടു.
യത്ര ഗേഹേ സ്തോത്രമിദം യശ്ച ജാനാതി പുണ്യവാന്
ഏത് വീട്ടിലായാലും ഈ സ്തോത്രം ഒരു പുണ്യവാന് അറിയുന്നിടത്ത്—
സഹാമരഗണം മോഘം ചകാരസ്തംഭനം വിഭുഃ 4.21.
ദേവഗണങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങള് വ്യര്ത്ഥമാക്കാന് ഭഗവാന് അവരെ നിര്ജ്ജീവരാക്കി.
ഭക്തധ്യാനായ സേവായൈ നാനാരൂപധരം വരമ്
ഭക്തിയും ധ്യാനവും സേവയും വേണ്ടി ഭഗവാന് പല രൂപങ്ങള് എടുത്തു.
കുത്രചിദ്രാധയാ സാര്ധം ഗച്ഛന്തം രാസമംഡലമ് 4.21.
ഏതോ സ്ഥലത്ത് രാധയോടൊപ്പം ചേര്ന്ന് രാസമണ്ഡലത്തിലേക്ക് പോയി.
നാരായണ ഉവാച 4.21.
നാരായണൻ പറഞ്ഞു:
ശുക്ലരക്തപീതശ്യാമാഭിധാനഗുണശാലിനേ 4.21.
വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, കറുപ്പ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവളേ,
രാജത്വം ചിരജീവിത്വം സുധിയോ ഗണയന്തി കിമ് 4.21.
രാജത്വവും ദീർഘായുസും ബുദ്ധിമാന്മാർ എന്തുകൊണ്ട് വിലപ്പെട്ടവയെന്ന് കരുതുന്നു?
സ്തോത്രം തസ്മൈ പുരാ ദത്തം ബ്രഹ്മണാ തത്സുദുര്ലഭമ് 4.21.
ബ്രഹ്മാവ് ഒരിക്കൽ അവനു നൽകിയ സ്തോത്രം അത്യന്തം ദുർലഭമായതാണ്.
യാ യസ്യ വിദ്യാ പ്രാചീനാ ന താം ത്യജതി നിശ്ചിതമ് സുഖദം മോക്ഷദം സാരം ഭവബന്ധവിമോചനമ്
ആൾക്ക് മുമ്പ് നേടിയിട്ടുള്ള ജ്ഞാനം അവൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല; അതു സന്തോഷവും മോക്ഷവും സാരവും ഭവബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതിയും നൽകുന്നു.
ഏകദാ രാധികാനാഥോ ബലേന സഹ ബാലകൈഃ
ഒരു ദിവസം രാധികയുടെ നാഥൻ ബാലരാമനോടും മറ്റു ബാലന്മാരോടും കൂടെ,
വൃക്ഷാണാം രക്ഷിതാ ദൈത്യഃ ഖര രൂപീ ച ധേനുകഃ
മരങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന അസുരൻ, കഴുതയുടെ രൂപത്തിലുള്ള ധേനുകൻ ആയിരുന്നു.
ശരീരം പര്വതസമം കൂപതുല്യേ ച ലോചനേ
അവന്റെ ശരീരം ഒരു പർവതത്തെപ്പോലെയും കണ്ണുകൾ കിണറുപോലെയും ആയിരുന്നു.