(തു. ബ്രഹ്മവൈവര്ത ൨.൧൦.൪൯) ആമാന്നം ഹരയേ ദത്ത്വാ കൃത്വാ പാകം ച ഖാദതി
പാചകം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് അന്നം ഹരിയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ച്, പിന്നീട് പാകം ചെയ്ത് കഴിക്കുന്നു.
അധികാരോ ന ശൂദ്രാണാം ഹരേരപ്യര്ചനേ തഥാ
ഹരിയുടെ പൂജയിലും ശൂദ്രന്മാർക്ക് അധികാരം ഇല്ല.
ഭസ്മീഭൂതാനി സര്വാണി ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ
എല്ലാം ചാരമായ് തീരും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ദത്ത്വാ വിശിഷ്ടജീവേഭ്യോ വിശിഷ്ടം ഫലമാപ്നുയാത് 4.21.
പ്രത്യേകമായ ജീവികൾക്ക് ദാനം ചെയ്താൽ പ്രത്യേകമായ ഫലം ലഭിക്കും.
ശൂദ്രാണാം ദ്വിഗുണം പുണ്യം വൈശ്യേഭ്യോഽന്നം പ്രദായ ച ക്ഷത്ത്രിയാണാം ശതഗുണം വിപ്രേഭ്യോഽന്നം പ്രദായ ച
ശൂദ്രന്മാർക്ക് അന്നം നൽകിയാൽ ഇരട്ടപുണ്യം ലഭിക്കും; വൈശ്യന്മാർക്കും ക്ഷത്രിയന്മാർക്കും അന്നം നൽകിയാൽ നൂറിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും.
വിപ്രാണാം ച ശതഗുണം ശാസ്ത്രജ്ഞേ ബ്രാഹ്മണേ ഫലമ്
ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണനു അന്നം നൽകിയാൽ നൂറിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും.
സ ചാന്നം ഹരയേ ദത്ത്വാ ഭുങ്ക്തേ ഭക്ത്യാ ച സാദരമ്
അവൻ ഹരിയ്ക്ക് അന്നം സമർപ്പിച്ച് ഭക്തിയോടും ആദരവോടും കൂടി അതു കഴിക്കുന്നു.
തത്ഫലം ലഭതേ നൂനം ഭക്തബ്രാഹ്മണഭോജനേ
ഭക്തിയുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിച്ചാൽ ആ ഫലം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
ഭവന്തി സിദ്ധാഃ ശാഖാശ്ച യഥാ മൂലനിഷേചനാത്
മൂലത്തിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ചാൽ ശാഖകളും ഇലകളും വളരുന്നതുപോലെ സിദ്ധികൾ ഉണ്ടാകും.
സര്വേ ദേവാശ്ച രുഷ്ടാശ്ചേദ്ദേവൈഃ കഃ കിം കരിഷ്യതി
എല്ലാ ദേവന്മാരും കോപിച്ചതാണെങ്കിൽ ദേവന്മാരെ കൊണ്ട് ആരും എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും?
ഗാ വര്ധയതി നിത്യം യസ്തേന ഗോവര്ധനഃ സ്മൃതഃ
എപ്പോഴും പശുക്കളെ വളർത്തുന്നവനെയാണ് ഗോവർദ്ധനൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
നിത്യം ദദാതി ഗോഭ്യോ യോ നവീനാനി തൃണാനി ച
എപ്പോഴും പശുക്കൾക്ക് പുതുപുതിയ പുല്ലുകൾ നൽകുന്നവൻ—
സര്വവ്രതോപവാസേഷു സര്വേഷ്വേവ തപഃസു ച
എല്ലാ വ്രതങ്ങളിലും ഉപവാസങ്ങളിലും എല്ലാ തപസ്സുകളിലും—
ഭുവഃ പര്യടനേ യത്തു സര്വവാക്യേഷു യദ്ഭവേത് 4.21.
ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതിലും എല്ലാ വാക്കുകളിലും ഉള്ളതൊക്കെയും—
തത്പുണ്യം ലഭതേ പ്രാജ്ഞോ ഗോഭ്യോ ദത്ത്വാ തൃണാനി ച
ഗോവിന് പുല്ല് നല്കുന്ന ജ്ഞാനിക്ക് അത്രയേറെ പുണ്യം ലഭിക്കും.
ബ്രഹ്മഹത്യാ ഭവേത്തസ്യ പ്രായശ്ചിത്താദ്വിശുധ്യതി
ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അവന് ഉണ്ടാകും, പക്ഷേ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്താല് അവന് ശുദ്ധിയാകും.
തദ്ഗുഹ്യേഷു സ്വയം ലക്ഷ്മീസ്തിഷ്ഠത്യേവ സദാ പിതഃ
അവിടെ ആ രഹസ്യസ്ഥലങ്ങളില് ലക്ഷ്മി സ്വയം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു, അച്ഛാ.
തീര്ഥസ്നാതോ ഭവേത്സദ്യോ ജയസ്തസ്യ പദേപദേ
അവന് തീര്ത്ഥസ്നാനം ചെയ്തതുപോലെ ഉടനെ ശുദ്ധനാകും, ഓരോ പടിയിലും വിജയവും ലഭിക്കും.
പ്രാണാംസ്ത്യക്താ നരസ്തത്ര സദ്യോ മുക്തോ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
അവിടെയായി ജീവന് വിട്ടാല് ആ മനുഷ്യന് ഉടനെയും ഉറപ്പായും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ബ്രഹ്മഹത്യാസമം പാപം ഭവേത്തസ്യ ന സംശയഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യക്ക് തുല്യമായ പാപം അവന് ഉണ്ടാകും, ഇതില് സംശയമില്ല.
കാലസൂത്രം ച തേ യാന്തി യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനില്ക്കുന്നവരെ അവര് കാലസൂത്രനരകത്തില് പോകുന്നു.
ആനന്ദയുക്തോ നന്ദശ്ച തമുവാച സ്മിതാനനഃ പൌര്വാപരീയം പൂജേതി മഹേന്ദ്രസ്യ മഹാത്മനഃ
ആനന്ദത്തോടെ ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ നന്ദന് അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ പുരാതനവും ഭാവിയുമായ പൂജ മഹാത്മാവായ മഹേന്ദ്രനു വേണ്ടി ആണ്.'
പൂജയന്തി വ്രജസ്ഥാശ്ച മഹേന്ദ്രം പുരുഷക്രമാത് 4.21.
വ്രജവാസികളും ക്രമമായി മഹേന്ദ്രനെ പൂജിക്കുന്നു.
ഹസ്തീ സമുദ്രാദാദായ കരേണ ജലമീപ്സിതമ് 4.21.
ആന തന്റെ തുമ്പുകൊണ്ട് സമുദ്രത്തില് നിന്ന് ഇഷ്ടമുള്ള വെള്ളം എടുക്കുന്നു.
യസ്യാജ്ഞയാ സദാ വാതി ജഗത്പ്രാണോ ജഗത്ത്രയേ 4.21.
ആജ്ഞ നല്കുമ്പോള് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ജീവശ്വാസം എപ്പോഴും വീശുന്നു.
നിമേഷാദ്യസ്യ പതനം നിര്ഗുണസ്യാത്മനഃ പ്രഭോഃ
നിമിഷം പോലുള്ള ചലനങ്ങള് ഗുണരഹിതനായ ആ പ്രഭുവിനാണ്.
പര്വതസ്യമുനീംദ്രാണാം ചകാര പൂജനം തദാ 4.21.
അപ്പോള് അവന് പര്വ്വതത്തെയും മഹാമുനിമാരെയും പൂജിച്ചു.
സ്തുത്വാ നത്വാ രാമകൃഷ്ണൌ മുനയോ ബ്രാഹ്മണാ യയുഃ 4.21.
രാമനും കൃഷ്ണനും സ്തുതിച്ച് നമസ്കരിച്ച് മുനികളും ബ്രാഹ്മണരും പുറപ്പെട്ടു.
യത്ര ഗേഹേ സ്തോത്രമിദം യശ്ച ജാനാതി പുണ്യവാന്
ഏത് വീട്ടിലായാലും ഈ സ്തോത്രം ഒരു പുണ്യവാന് അറിയുന്നിടത്ത്—
സഹാമരഗണം മോഘം ചകാരസ്തംഭനം വിഭുഃ 4.21.
ദേവഗണങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങള് വ്യര്ത്ഥമാക്കാന് ഭഗവാന് അവരെ നിര്ജ്ജീവരാക്കി.