ശരന്മധ്യാഹ്നപദ്മാനാം പ്രഭാമോചനലോചനമ്
ശരദ്കാലം ഉച്ചവെയിലിലെ താമരപ്പൂക്കളുടെ ഭാവം പോലും മങ്ങുമെന്നത്ര മനോഹരമായ കണ്ണുകളായിരുന്നു.
കൌസ്തുഭേന മണീന്ദ്രേണ വക്ഷഃസ്ഥലസമുജ്ജ്വലമ്
കൗസ്തുഭമണിയുടെ പ്രകാശം കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ച് പ്രകാശിച്ചു.
ഏവംഭൂതം പ്രഭും ദൃഷ്ട്വാ പ്രണനാമാതിവിസ്മിതഃ
ഇങ്ങനെയുള്ള ഭഗവാനെ കണ്ടപ്പോള് അത്ഭുതഭരിതനായി നമസ്കരിച്ചു.
യദ്ദൃഷ്ടം ഹൃദയാമ്ഭോജേ തദ്രൂപം ബഹിരേവ ച
ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തില് കണ്ട രൂപം പുറത്തു നേരെ പ്രത്യക്ഷമായതായിരുന്നു.
തത്ര വൃന്ദാവനേ സര്വം ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണസമം മുനേ
മുനിവേ, വൃന്ദാവനത്തില് അവന് കൃഷ്ണനോടു തുല്യമായതെല്ലാം കണ്ടു.
ഗാവോ വത്സാശ്ച ബാലാശ്ച ലതാഗുല്മാശ്ച വീരുധഃ 4.20.
പശുക്കളും കിടാക്കളും ബാലന്മാരും ലതകളും കുറ്റിച്ചെടികളും ചെടികളും—
ദൃഷ്ട്വൈവം പരമാശ്ചര്യം പുനര്ധ്യാനം ചകാര ഹ
ഇങ്ങനെയുള്ള അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോള് വീണ്ടും ധ്യാനത്തിലേക്ക് കടന്നു.
ക്വ ച വൃക്ഷഃ ക്വ വാ ശൈലഃ ക്വ മഹീ ക്വ ച സാഗരാഃ
വൃക്ഷം എവിടെയാണ്, പര്വ്വതം എവിടെയാണ്, ഭൂമി എവിടെയാണ്, സമുദ്രങ്ങള് എവിടെയാണ്?
ക്വ ചാത്മാ ക്വ ജഗദ്ബീജം ക്വ സ്വര്ഗഃ ക്വായമേവ ച
ആത്മാവ് എവിടെയാണ്, ഈ ലോകത്തിന്റെ വിത്ത് എവിടെയാണ്, സ്വർഗ്ഗം എവിടെയാണ്, ഈ ലോകം തന്നെ എവിടെയാണ്?
ക്വ കൃഷ്ണോ ജഗതാം നാഥഃ ക്വ വാ മായാവിഭൂതയഃ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ കൃഷ്ണൻ എവിടെയാണ്, അവന്റെ മായയുടെ ശക്തികൾ എവിടെയാണ്?
കിം സ്തൌമി കിം കരോമീതി മനസൈവം പ്രഗൃഹ്യ ച
എന്താണ് ഞാൻ സ്തുതിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.
സുഖം യോഗാസനം കൃത്വാ ബഭൂവ സംപുടാഞ്ജലിഃ
സുഖമായി യോഗാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, കൈകൾ ചേർത്ത് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
ഇഡാം സുഷുമ്നാം മധ്യാം ച പിങ്ഗലാം നലിനീം ധുരാമ്
ഇട, സുഷുമ്ന, പിംഗല, കമലം, ധാര എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
മൂലാധാരം സ്വാധിഷ്ഠാനം മണിപൂരം മനോഹരമ്
മൂലാധാരം, സ്വാധിഷ്ഠാനം, മനോഹരമായ മണിപൂരകം എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ നൽകി.
ലങ്ഘനം കാരയിത്വാ ച തത്ഷട്ചക്രം ക്രമാദ്വിധിഃ
ശക്തിയെ ഉയർത്തി, ആറ് ചക്രങ്ങൾ ക്രമമായി കടന്നു.
നിബധ്യ വായും മധ്യാം താമാനീയ ഹൃദയാമ്ബുജമ് 4.20.
ശ്വാസം മധ്യത്തിൽ പിടിച്ചു, അതിനെ ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
ഏവം കൃത്വാ തു നിഷ്പന്ദോ യോ ദത്തോ ഹരിണാ പുരാ
അങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം, ഹരിയാൽ മുമ്പ് പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ അവൻ അചഞ്ചലനായി.
മുഹൂര്തം ച ജപം കൃത്വാ ധ്യായംധ്യായം പദാമ്ബുജമ്
ഒരു ക്ഷണം ജപം ചെയ്ത്, വീണ്ടും വീണ്ടും പാദകമലത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്തു.
തത്തേജസോഽന്തരേ രൂപമതീവ സുമനോഹരമ്
ആ പ്രകാശത്തിനുള്ളിൽ അത്യന്തം മനോഹരമായ ഒരു രൂപം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ശ്രുതിമൂലസ്ഥലന്യസ്തജ്വലന്മകരകുണ്ഡലമ്
ചെവിയുടെ അടിയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന മകരകുണ്ഡലങ്ങൾ അണിഞ്ഞു.
യദ്ദൃഷ്ടം ബ്രഹ്മരന്ധ്രേ ച ഹൃദി തദ്ബഹിരേവ ച
ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, പുറത്തും കണ്ടത് അതായിരുന്നു.
യത്സ്തോത്രം ച പുരാ ദത്തം ഹരിണൈകാര്ണവേ മുനേ
മുനിവേ, ഒരിക്കൽ ഹരിയാൽ ഏകസമുദ്രത്തിൽ നൽകിയിരുന്ന ആ സ്തോത്രം തന്നെയാണ് അത്.
ബ്രഹ്മോവാച സര്വാനിര്വചനീയം തം നമാമി ശിവരൂപിണമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: വിവരണം കഴിയാത്തവനെയും ശിവരൂപനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നവീനജലദാകാരം ശ്യാമസുന്ദരവിഗ്രഹമ്
പുതിയ മഴമേഘംപോലെയുള്ള രൂപം, കറുത്ത മനോഹരമായ ദേഹം.
സ്വാത്മാരാമം പൂര്ണകാമം ജഗദ്വ്യാപിജഗത്പരമ്
സ്വന്തം ആത്മാവിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറഞ്ഞവൻ, ലോകത്ത് വ്യാപിച്ചും അതിനപ്പുറവും ഉള്ളവൻ.
സര്വാധാരം സര്വവരം സര്വശക്തിസമന്വിതമ് 4.20.
എല്ലാവർക്കും ആധാരമായവൻ, എല്ലാംകൊണ്ടും ശ്രേഷ്ഠൻ, എല്ലാ ശക്തികളും ഉള്ളവൻ.
സര്വമംത്രസ്വരൂപം ച സര്വസംപത്കരം വരമ്
അവൻ എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെയും സാക്ഷാത് രൂപവും എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും നൽകുന്നവനുമാണ്.
ശക്തീശം ശക്തിബീജം ച ശക്തിരൂപധരം വരമ്
അവൻ ശക്തിയുടെ നാഥനും ശക്തിയുടെ വിത്തും ശക്തിയായി രൂപം ധരിക്കുന്നവനും ആണ്.
കൃപാലും കര്ണധാരം ച നമാമി ഭക്തവത്സലമ്
അനുകമ്പയും കരുണയും നിറഞ്ഞ് ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന കപ്പലാളായ അവനേ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
സഗുണം നിര്ഗുണം ബ്രഹ്മ സ്തൌമി സ്വേച്ഛാസ്വരൂപിണമ്
ഗുണങ്ങളോടും ഗുണങ്ങളില്ലാതെയും ഉള്ള ബ്രഹ്മാവിനെ, തനിക്കിഷ്ടമുള്ള രൂപം ധരിക്കുന്നവനേ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.