ജഗാമ ശ്രീഹരിര്ഗേഹം കാലയിത്വാ ച ഗോകുലമ്
ഗോകുലത്തില് കുറേ സമയം ചെലവഴിച്ചശേഷം ശ്രീഹരി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഏവം ചകാര ഭഗവാന്വര്ഷമേകം ച പ്രത്യഹമ്
ഇങ്ങനെ ഭഗവാന് ഒരു വര്ഷം മുഴുവന് ഓരോ ദിവസവും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മാ പ്രഭാവം വിജ്ഞായ ലജ്ജാനമ്രാത്മകന്ധരഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കി, ലജ്ജയില് തല താഴ്ത്തി നമസ്കരിച്ചു.
ദദര്ശ കൃഷ്ണം തത്രൈവ ഗോപാലഗണവേഷ്ടിതമ്
അവിടെ കൃഷ്ണനെ, ഗോപബാലന്മാരാല് ചുറ്റപ്പെട്ട നിലയില് അവന് കണ്ടു.
രത്നസിംഹാസനസ്ഥം ച ഹസന്തം സസ്മിതം മുദാ
അവന് രത്നസിംഹാസനത്തില് ഇരുന്നു സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് ഇരിക്കുന്നതും അവന് കണ്ടു.
രത്നകേയൂരവലയരത്നമഞ്ജീരരഞ്ജിതമ് 4.20.
രത്നങ്ങളാല് 만든 കൈവളകളും വളകളും പാദസരങ്ങളും അണിഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.
കോടികന്ദര്പലാവണ്യം ലീലാധാമമനോഹരമ്
കോടി കാമദേവന്മാരെക്കാള് ആകര്ഷകമായ സൗന്ദര്യവും കളിയുടെ ആസ്വാദനമായ മനോഹാരിതയും അവനുണ്ടായിരുന്നു.
പാരിജാതപ്രസൂനാനാം മാലാജാലൈര്വിഭൂഷിതമ്
പാരിജാതപൂക്കളാല് നിർമ്മിച്ച മാലകളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
മാലതീമാല്യസംയുക്തം മയൂരപിച്ഛചൂഡകമ്
മല്ലികാമാലയും മയില്പീലി തലയില് അണിഞ്ഞിരുന്നതും കണ്ടു.
ശരത്പാര്വണചന്ദ്രസ്യ പ്രഭാമുഷ്ടാസ്യസുന്ദരമ്
ശരദ്കാലത്തിലെ പൗര്ണമിച്ചന്ദ്രന്റെ പ്രകാശം മായ്ക്കുന്ന സുന്ദരമായ മുഖം അവനുണ്ടായിരുന്നു.
ശരന്മധ്യാഹ്നപദ്മാനാം പ്രഭാമോചനലോചനമ്
ശരദ്കാലം ഉച്ചവെയിലിലെ താമരപ്പൂക്കളുടെ ഭാവം പോലും മങ്ങുമെന്നത്ര മനോഹരമായ കണ്ണുകളായിരുന്നു.
കൌസ്തുഭേന മണീന്ദ്രേണ വക്ഷഃസ്ഥലസമുജ്ജ്വലമ്
കൗസ്തുഭമണിയുടെ പ്രകാശം കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ച് പ്രകാശിച്ചു.
ഏവംഭൂതം പ്രഭും ദൃഷ്ട്വാ പ്രണനാമാതിവിസ്മിതഃ
ഇങ്ങനെയുള്ള ഭഗവാനെ കണ്ടപ്പോള് അത്ഭുതഭരിതനായി നമസ്കരിച്ചു.
യദ്ദൃഷ്ടം ഹൃദയാമ്ഭോജേ തദ്രൂപം ബഹിരേവ ച
ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തില് കണ്ട രൂപം പുറത്തു നേരെ പ്രത്യക്ഷമായതായിരുന്നു.
തത്ര വൃന്ദാവനേ സര്വം ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണസമം മുനേ
മുനിവേ, വൃന്ദാവനത്തില് അവന് കൃഷ്ണനോടു തുല്യമായതെല്ലാം കണ്ടു.
ഗാവോ വത്സാശ്ച ബാലാശ്ച ലതാഗുല്മാശ്ച വീരുധഃ 4.20.
പശുക്കളും കിടാക്കളും ബാലന്മാരും ലതകളും കുറ്റിച്ചെടികളും ചെടികളും—
ദൃഷ്ട്വൈവം പരമാശ്ചര്യം പുനര്ധ്യാനം ചകാര ഹ
ഇങ്ങനെയുള്ള അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോള് വീണ്ടും ധ്യാനത്തിലേക്ക് കടന്നു.
ക്വ ച വൃക്ഷഃ ക്വ വാ ശൈലഃ ക്വ മഹീ ക്വ ച സാഗരാഃ
വൃക്ഷം എവിടെയാണ്, പര്വ്വതം എവിടെയാണ്, ഭൂമി എവിടെയാണ്, സമുദ്രങ്ങള് എവിടെയാണ്?
ക്വ ചാത്മാ ക്വ ജഗദ്ബീജം ക്വ സ്വര്ഗഃ ക്വായമേവ ച
ആത്മാവ് എവിടെയാണ്, ഈ ലോകത്തിന്റെ വിത്ത് എവിടെയാണ്, സ്വർഗ്ഗം എവിടെയാണ്, ഈ ലോകം തന്നെ എവിടെയാണ്?
ക്വ കൃഷ്ണോ ജഗതാം നാഥഃ ക്വ വാ മായാവിഭൂതയഃ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ കൃഷ്ണൻ എവിടെയാണ്, അവന്റെ മായയുടെ ശക്തികൾ എവിടെയാണ്?
കിം സ്തൌമി കിം കരോമീതി മനസൈവം പ്രഗൃഹ്യ ച
എന്താണ് ഞാൻ സ്തുതിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.
സുഖം യോഗാസനം കൃത്വാ ബഭൂവ സംപുടാഞ്ജലിഃ
സുഖമായി യോഗാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, കൈകൾ ചേർത്ത് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
ഇഡാം സുഷുമ്നാം മധ്യാം ച പിങ്ഗലാം നലിനീം ധുരാമ്
ഇട, സുഷുമ്ന, പിംഗല, കമലം, ധാര എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
മൂലാധാരം സ്വാധിഷ്ഠാനം മണിപൂരം മനോഹരമ്
മൂലാധാരം, സ്വാധിഷ്ഠാനം, മനോഹരമായ മണിപൂരകം എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ നൽകി.
ലങ്ഘനം കാരയിത്വാ ച തത്ഷട്ചക്രം ക്രമാദ്വിധിഃ
ശക്തിയെ ഉയർത്തി, ആറ് ചക്രങ്ങൾ ക്രമമായി കടന്നു.
നിബധ്യ വായും മധ്യാം താമാനീയ ഹൃദയാമ്ബുജമ് 4.20.
ശ്വാസം മധ്യത്തിൽ പിടിച്ചു, അതിനെ ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
ഏവം കൃത്വാ തു നിഷ്പന്ദോ യോ ദത്തോ ഹരിണാ പുരാ
അങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം, ഹരിയാൽ മുമ്പ് പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ അവൻ അചഞ്ചലനായി.
മുഹൂര്തം ച ജപം കൃത്വാ ധ്യായംധ്യായം പദാമ്ബുജമ്
ഒരു ക്ഷണം ജപം ചെയ്ത്, വീണ്ടും വീണ്ടും പാദകമലത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്തു.
തത്തേജസോഽന്തരേ രൂപമതീവ സുമനോഹരമ്
ആ പ്രകാശത്തിനുള്ളിൽ അത്യന്തം മനോഹരമായ ഒരു രൂപം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ശ്രുതിമൂലസ്ഥലന്യസ്തജ്വലന്മകരകുണ്ഡലമ്
ചെവിയുടെ അടിയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന മകരകുണ്ഡലങ്ങൾ അണിഞ്ഞു.