സ്തോത്രമേതത്പഠിത്വാ തു മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ ഇഹ ലോകേ ഹരേര്ഭക്തിമന്തേ ദാസ്യം ലഭേദ്ധ്രുവമ്
ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്താൽ സംശയമില്ലാതെ മോക്ഷം ലഭിക്കും. ഈ ലോകത്ത് ഹരിയിലൊരു ഭക്തന് ദാസ്യഭാവം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ജഗാമ ശ്രീഹരിര്ഗേഹം കുബേരഭവനോപമമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ശ്രീഹരി കുബേരന്റെ ഭവനത്തിനെപ്പോലെയുള്ള തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ധനം നന്ദഃ പരിപൂര്ണം ദദൌ മുദാ
നന്ദൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് സന്തോഷത്തോടെ സമ്പൂർണ്ണമായി ധനം നൽകി.
നാനാവിധം മങ്ഗലം ച ഹരേര്നാമാനുകീര്തനമ്
വിവിധ വിധത്തിലുള്ള മംഗളങ്ങൾക്കും ഹരിയുടെ നാമസങ്കീർത്തനത്തിനും അവിടെയുണ്ടായി.
ഏവം മുമുദിരേ സര്വേ വൃന്ദാരണ്യേ ഗൃഹേഗൃഹേ
അങ്ങനെ വൃന്ദാവനത്തിലെ ഓരോ വീട്ടിലും എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ആഹ്ലാദിച്ചു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം ഹരേശ്ചരിതമങ്ഗലമ്
ഇങ്ങനെ ഹരിയുടെ എല്ലാ മംഗളകരമായ ചരിതങ്ങളും വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
4.20 ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഭുക്ത്വാ പീത്വാഽനുലിപ്തശ്ച വൃന്ദാരണ്യം ജഗാമ ഹ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, പാനം ചെയ്ത്, അങ്കത്തിൽ സുഗന്ധം പുരട്ടി, അവൻ വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പോയി.
ക്രീഡാം ചകാര ഭഗവാന്കൌതുകേന ച തൈഃ സഹ
ഭഗവാൻ അവിടെയുള്ളവരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ക്രീഡിച്ചു.
തസ്യ പ്രഭാവം വിജ്ഞാതും വിധാതാ ജഗതാം പതിഃ
അവന്റെ മഹത്വം അറിയാൻ ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും അധിപതിയും ആഗ്രഹിച്ചു.
വിജ്ഞായ തദഭിപ്രായം സര്വജ്ഞഃ സര്വകാരകഃ
അവന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് അറിഞ്ഞ്, സകലവും അറിയുന്നവനും സകലത്തിന്റെയും കര്ത്താവും അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു.
ജഗാമ ശ്രീഹരിര്ഗേഹം കാലയിത്വാ ച ഗോകുലമ്
ഗോകുലത്തില് കുറേ സമയം ചെലവഴിച്ചശേഷം ശ്രീഹരി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഏവം ചകാര ഭഗവാന്വര്ഷമേകം ച പ്രത്യഹമ്
ഇങ്ങനെ ഭഗവാന് ഒരു വര്ഷം മുഴുവന് ഓരോ ദിവസവും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മാ പ്രഭാവം വിജ്ഞായ ലജ്ജാനമ്രാത്മകന്ധരഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കി, ലജ്ജയില് തല താഴ്ത്തി നമസ്കരിച്ചു.
ദദര്ശ കൃഷ്ണം തത്രൈവ ഗോപാലഗണവേഷ്ടിതമ്
അവിടെ കൃഷ്ണനെ, ഗോപബാലന്മാരാല് ചുറ്റപ്പെട്ട നിലയില് അവന് കണ്ടു.
രത്നസിംഹാസനസ്ഥം ച ഹസന്തം സസ്മിതം മുദാ
അവന് രത്നസിംഹാസനത്തില് ഇരുന്നു സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് ഇരിക്കുന്നതും അവന് കണ്ടു.
രത്നകേയൂരവലയരത്നമഞ്ജീരരഞ്ജിതമ് 4.20.
രത്നങ്ങളാല് 만든 കൈവളകളും വളകളും പാദസരങ്ങളും അണിഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.
കോടികന്ദര്പലാവണ്യം ലീലാധാമമനോഹരമ്
കോടി കാമദേവന്മാരെക്കാള് ആകര്ഷകമായ സൗന്ദര്യവും കളിയുടെ ആസ്വാദനമായ മനോഹാരിതയും അവനുണ്ടായിരുന്നു.
പാരിജാതപ്രസൂനാനാം മാലാജാലൈര്വിഭൂഷിതമ്
പാരിജാതപൂക്കളാല് നിർമ്മിച്ച മാലകളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
മാലതീമാല്യസംയുക്തം മയൂരപിച്ഛചൂഡകമ്
മല്ലികാമാലയും മയില്പീലി തലയില് അണിഞ്ഞിരുന്നതും കണ്ടു.
ശരത്പാര്വണചന്ദ്രസ്യ പ്രഭാമുഷ്ടാസ്യസുന്ദരമ്
ശരദ്കാലത്തിലെ പൗര്ണമിച്ചന്ദ്രന്റെ പ്രകാശം മായ്ക്കുന്ന സുന്ദരമായ മുഖം അവനുണ്ടായിരുന്നു.
ശരന്മധ്യാഹ്നപദ്മാനാം പ്രഭാമോചനലോചനമ്
ശരദ്കാലം ഉച്ചവെയിലിലെ താമരപ്പൂക്കളുടെ ഭാവം പോലും മങ്ങുമെന്നത്ര മനോഹരമായ കണ്ണുകളായിരുന്നു.
കൌസ്തുഭേന മണീന്ദ്രേണ വക്ഷഃസ്ഥലസമുജ്ജ്വലമ്
കൗസ്തുഭമണിയുടെ പ്രകാശം കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ച് പ്രകാശിച്ചു.
ഏവംഭൂതം പ്രഭും ദൃഷ്ട്വാ പ്രണനാമാതിവിസ്മിതഃ
ഇങ്ങനെയുള്ള ഭഗവാനെ കണ്ടപ്പോള് അത്ഭുതഭരിതനായി നമസ്കരിച്ചു.
യദ്ദൃഷ്ടം ഹൃദയാമ്ഭോജേ തദ്രൂപം ബഹിരേവ ച
ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തില് കണ്ട രൂപം പുറത്തു നേരെ പ്രത്യക്ഷമായതായിരുന്നു.
തത്ര വൃന്ദാവനേ സര്വം ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണസമം മുനേ
മുനിവേ, വൃന്ദാവനത്തില് അവന് കൃഷ്ണനോടു തുല്യമായതെല്ലാം കണ്ടു.
ഗാവോ വത്സാശ്ച ബാലാശ്ച ലതാഗുല്മാശ്ച വീരുധഃ 4.20.
പശുക്കളും കിടാക്കളും ബാലന്മാരും ലതകളും കുറ്റിച്ചെടികളും ചെടികളും—
ദൃഷ്ട്വൈവം പരമാശ്ചര്യം പുനര്ധ്യാനം ചകാര ഹ
ഇങ്ങനെയുള്ള അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോള് വീണ്ടും ധ്യാനത്തിലേക്ക് കടന്നു.
ക്വ ച വൃക്ഷഃ ക്വ വാ ശൈലഃ ക്വ മഹീ ക്വ ച സാഗരാഃ
വൃക്ഷം എവിടെയാണ്, പര്വ്വതം എവിടെയാണ്, ഭൂമി എവിടെയാണ്, സമുദ്രങ്ങള് എവിടെയാണ്?
ക്വ ചാത്മാ ക്വ ജഗദ്ബീജം ക്വ സ്വര്ഗഃ ക്വായമേവ ച
ആത്മാവ് എവിടെയാണ്, ഈ ലോകത്തിന്റെ വിത്ത് എവിടെയാണ്, സ്വർഗ്ഗം എവിടെയാണ്, ഈ ലോകം തന്നെ എവിടെയാണ്?
ക്വ കൃഷ്ണോ ജഗതാം നാഥഃ ക്വ വാ മായാവിഭൂതയഃ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ കൃഷ്ണൻ എവിടെയാണ്, അവന്റെ മായയുടെ ശക്തികൾ എവിടെയാണ്?