വിഷാഗ്നിവജ്രഭീതിശ്ച ന ഭവേത്തത്ര നിശ്ചിതമ് അന്തേ ച സ്വകുലം പൂത്വാ ദാസ്യം ച ലഭതേ ധ്രുവമ്
അവിടെ വിഷം, അഗ്നി, ഇടിമിന്നൽ എന്നിവയുടെ ഭയം ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. അവസാനം, തന്റെ കുടുംബത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം, അവൻ ഉറപ്പായും ദാസ്യത്തെ നേടുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ।। 4.19.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു:
സാര്ദ്ധം സ്വഗോഷ്ഠ്യാ നാഗേന്ദ്ര യമുനാജലവര്ത്മനാ
തന്റെ കൂട്ടായ്മയോടൊപ്പം, അഹി രാജാ, യമുനയുടെ ജലപാതയിലൂടെ അവൻ യാത്ര ചെയ്തു.
കദാ ദ്രക്ഷ്യാമി ത്വത്പാദപദ്മം നാഥേത്യുവാച ഹ
'പ്രഭുവേ, ഞാൻ 언제 നിങ്ങളുടെ പാദപദ്മം കാണും?' എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു.
ജഗാമ ജലമാര്ഗേണ നാഗേന്ദ്രോ വിരഹാതുരഃ
വിരഹത്തിൽ വേദനയോടെ, അഹി രാജാവ് ജലമാർഗം വഴി പോയി.
പ്രസന്നാ ജന്തവഃ സര്വേ ബഭൂവുസ്തേന നാരദ
അവനെ കാരണം എല്ലാ ജീവികളും സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു, നാരദാ.
ആജ്ഞയാ ച കൃപാസിന്ധോര്നിര്മിതം വിശ്വകര്മണാ
കൃപാസാഗരന്റെ ആജ്ഞയാൽ, വിശ്വകർമ്മൻ അതിനെ നിർമ്മിച്ചു.
നിഃശങ്കോ ഹര്ഷയുക്തശ്ച ഹരിഭാവന തത്പരഃ സുഖദം മോക്ഷദം സാരം പരം കിം ശ്രോതുമിച്ഛസി
ഭയമില്ലാതെ, സന്തോഷത്തോടെ, ഹരിയെ ധ്യാനിക്കുന്നതിൽ മുഴുമ്മായി—ഇതാണ് സാരവും, സന്തോഷവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതും. ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്താണ് കേൾക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
സൂത ഉവാച ഋഷിം പപ്രച്ഛ സംദേഹം സര്വസംദേഹഭഞ്ജനമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അവൻ തന്റെ സംശയം, എല്ലാ സംശയങ്ങളും നീക്കുന്ന ഋഷിയോട് ചോദിച്ചു.
നാരദ ഉവാച ജഗാമ യമുനാതീരം തന്മേ ബ്രൂഹി ജഗദ്ഗുരോ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അവൻ യമുനയുടെ തീരത്തേക്ക് പോയി; ഇതിനെ കുറിച്ച് നീ പറയണം, ലോകഗുരുവേ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു:
യച്ഛ്രുതം ധര്മവക്ത്രാന്മേ മലയേ സൂര്യപര്വണി 4.19.
മലയപർവതത്തിൽ സൂര്യപർവദിനത്തിൽ, ധർമ്മന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടത്—
പപ്രച്ഛ ധര്മം പുലഹഃ കഥിതം മുനിസംസദി
പുലഹൻ, മുനിസഭയിൽ, ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു; അത് വിശദീകരിച്ചു.
തത്ര ശ്രുതം മയാ വിപ്ര നിബോധ കഥയാമി തേ
അവിടെ ഞാൻ കേട്ടു, ബ്രാഹ്മണാ; കേൾക്കൂ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു.
കാര്തികീപൂര്ണിമായാം തു കുര്വന്തി ഗരുഡാര്ചനമ്
കാർത്തികി പൗർണമിയിൽ അവർ ഗരുഡനെ പൂജിക്കുന്നു.
പുഷ്കരേ ച മഹാതീര്ഥേ സുസ്നാതാ ഭക്തിസംയുതാഃ
പുഷ്കരത്തിൽ, മഹാ തീർത്ഥത്തിൽ, ഭക്തിയോടെ നല്ലവണ്ണം കുളിച്ച ശേഷം—
നാഗപൂജോപകരണം ബലാദ്ഭക്ഷിതുമുദ്യതഃ
നാഗപൂജയ്ക്കുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് എടുക്കാൻ ഒരാൾ ശ്രമിച്ചു—
ന ശക്താ വാരണേ തേ ചേത്യാവിര്ഭൂതഃ ഖഗേശ്വരഃ
അവരെ തടയാൻ അവർക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു; അപ്പോൾ ഖഗേശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പ്രാണശക്ത്യാ ച യുയുധുര്യാവത്സൂര്യോദയം മുനേ
പ്രാണശക്തിയുടെ ബലത്തിൽ, അവർ സൂര്യോദയം വരെയായി യുദ്ധം നടത്തി, മഹർഷേ.
അനന്തം ശരണം ജഗ്മുഃ സര്വേഷാമഭയപ്രദമ്
ഭയമില്ലാതെ എല്ലാവർക്കും അഭയം നൽകുന്ന അനന്തന്റെ ശരണം അവർ എല്ലാവരും തേടിയെടുത്തു.
തത്ര തസ്ഥൌ ച നിഃശങ്കഃ കാലീയസ്തം ദദര്ശ ഹ
അവിടെ കാളിയൻ ഭയമില്ലാതെ നിന്നു, അവനെ കണ്ടു.
പരാജിതശ്ച നാഗേന്ദ്രസ്തേജസാ ഗരുഡസ്യ ച ।। 4.19.
ഗരുഡന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ആ പാമ്പുകളുടെ രാജാവ് പരാജയപ്പെട്ടു.
ഭിയാ പലായനം കൃത്വാ ജഗാമ യമുനാ ഹ്രദമ് തത്ര തസ്ഥൌ ഭിയാ നാഗോ ജഗ്മുഃ പശ്ചാച്ച തദ്ഗണാഃ
ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഓടി, അവൻ യമുനയുടെ കുളത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ ആ പാമ്പ് ഭയത്തോടെ നിന്നു, പിന്നീടു അവന്റെ കൂട്ടരും അവിടെ എത്തി.
നാരദ ഉവാച കഥം ന ശക്തോ ഗന്തും തം ഹ്രദമീശ്വരവാഹനഃ
നാരദൻ ചോദിച്ചു: എങ്ങനെ ഈശ്വരന്റെ വാഹനം ആ കുളം കടക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി?
ശ്രീനാരായണ ഉവാച
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു:
തപസ്തപ്ത്വാ മഹാസിദ്ധോ ദധ്യൌ കൃഷ്ണപദാമ്ബുജമ്
തപസ്സ് ചെയ്ത മഹാസിദ്ധൻ കൃഷ്ണന്റെ പാദപദ്മം ധ്യാനിച്ചു.
ഗണേന സാര്ധം നിഃശംകഃ കരോതി ഭ്രമണം മുദാ
കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഭയമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ചുറ്റി നടന്നു.
മുനിം പ്രദക്ഷിണീ കൃത്യ യാത്യായാതി മുദാഽന്വിതഃ
മുനിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, സന്തോഷത്തോടെ വരികയും പോകുകയും ചെയ്തു.
ജഗ്രാഹ ചഞ്ചുനാ മീനം മുനീന്ദ്രസ്യ സമീപതഃ
മഹാമുനിയുടെ സമീപത്ത് തന്റെ തൂവൽകൊണ്ട് ഒരു മീൻ പിടിച്ചു.
പ്രകോപിതോ മുനേര്ദൃഷ്ട്യാ മീനസ്തോയേ പപാത ഹ മീനശ്ച ഗരുഡത്രാസാത്തസ്ഥൌ മുനിസമീപതഃ
മുനിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ കോപം വന്നതോടെ, മീൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് വീണു; ഗരുഡനെ ഭയന്ന് മീൻ മുനിയുടെ സമീപത്ത് നിന്നു.