സ്വപ്നേ ധ്യാനേന പശ്യംതി ചക്ഷുഷോര്ഗോചരഃ സ മേ
സ്വപ്നത്തിൽയും ധ്യാനത്തിൽയും, എന്റെ കാഴ്ചയിൽ വരുന്ന അവനെ അവർ കാണുന്നു.
സഗുണത്വം ച സാകാരോ നിരാകാരശ്ച നിര്ഗുണഃ
അവൻ ഗുണങ്ങളോടും രൂപത്തോടും കൂടിയവനാണ്; അതുപോലെ തന്നെ ഗുണരഹിതനും രൂപരഹിതനും ആണ്.
സര്വേഷാമീശ്വരഃ സാക്ഷീ സര്വാത്മാ സര്വരൂപധൃക്
അവൻ എല്ലാവർക്കും ഈശ്വരൻ, സാക്ഷി, എല്ലാവരുടെയും ആത്മാവ്, എല്ലാ രൂപങ്ങൾക്കും ധാരകനാണ്.
സ്തോതും യമീശം തേ ജാഡ്യാഃ സര്പഃ സ്തോഷ്യതി തം വിഭുമ് 4.19.
ആ ഈശ്വരനെ സ്തുതിക്കാൻ അശക്തരായ മന്ദബുദ്ധികൾ പോലും, ഒരു പാമ്പ് പോലും ആ പരിപൂർണ്ണനെയും സ്തുതിക്കും.
ഖലസ്വഭാവാദജ്ഞാനാത്കൃഷ്ണ ത്വം ചര്വിതോ മയാ
കൃഷ്ണാ, ദുഷ്ടസ്വഭാവവും അജ്ഞാനവും കാരണം ഞാൻ നിങ്ങളെ അപഹാസ്യം ചെയ്തു.
ന സ്പൃശ്യോ ഹി ന ചാവര്യസ്തഥാ തേജസ്ത്വമേവ ച
നിങ്ങളെ സ്പർശിക്കാനോ തടയാനോ കഴിയില്ല; നിങ്ങൾ തേജസ്സാണ്.
ഓമിത്യുക്ത്വാ ഹരിസ്തുഷ്ടഃ സര്വം തസ്മൈ വരം ദദൌ
"ഓം" എന്ന് ഉച്ചരിച്ച ശേഷം ഹരി സന്തോഷത്തോടെ അവനു എല്ലാ വരങ്ങളും നൽകി.
തദ്വംശ്യാനാം ച തസ്യൈവ നാഗേഭ്യോ ന ഭയം ഭവേത്
അവന്റെ വംശജർക്കു പാമ്പുകളാൽ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.
വിഷപീയൂഷയോര്ഭേദോ നാസ്ത്യേവ തസ്യ ഭക്ഷണേ
അവനു വിഷവും അമൃതവും കഴിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല.
സ്തോത്രസ്മരണമാത്രേണ സുസ്ഥോ ഭവതി മാനവഃ
സ്തോത്രം ഓർക്കുന്നതു മാത്രം കൊണ്ട് മനുഷ്യൻ ആരോഗ്യമാകുന്നു.
വിഷാഗ്നിവജ്രഭീതിശ്ച ന ഭവേത്തത്ര നിശ്ചിതമ് അന്തേ ച സ്വകുലം പൂത്വാ ദാസ്യം ച ലഭതേ ധ്രുവമ്
അവിടെ വിഷം, അഗ്നി, ഇടിമിന്നൽ എന്നിവയുടെ ഭയം ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. അവസാനം, തന്റെ കുടുംബത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം, അവൻ ഉറപ്പായും ദാസ്യത്തെ നേടുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ।। 4.19.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു:
സാര്ദ്ധം സ്വഗോഷ്ഠ്യാ നാഗേന്ദ്ര യമുനാജലവര്ത്മനാ
തന്റെ കൂട്ടായ്മയോടൊപ്പം, അഹി രാജാ, യമുനയുടെ ജലപാതയിലൂടെ അവൻ യാത്ര ചെയ്തു.
കദാ ദ്രക്ഷ്യാമി ത്വത്പാദപദ്മം നാഥേത്യുവാച ഹ
'പ്രഭുവേ, ഞാൻ 언제 നിങ്ങളുടെ പാദപദ്മം കാണും?' എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു.
ജഗാമ ജലമാര്ഗേണ നാഗേന്ദ്രോ വിരഹാതുരഃ
വിരഹത്തിൽ വേദനയോടെ, അഹി രാജാവ് ജലമാർഗം വഴി പോയി.
പ്രസന്നാ ജന്തവഃ സര്വേ ബഭൂവുസ്തേന നാരദ
അവനെ കാരണം എല്ലാ ജീവികളും സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു, നാരദാ.
ആജ്ഞയാ ച കൃപാസിന്ധോര്നിര്മിതം വിശ്വകര്മണാ
കൃപാസാഗരന്റെ ആജ്ഞയാൽ, വിശ്വകർമ്മൻ അതിനെ നിർമ്മിച്ചു.
നിഃശങ്കോ ഹര്ഷയുക്തശ്ച ഹരിഭാവന തത്പരഃ സുഖദം മോക്ഷദം സാരം പരം കിം ശ്രോതുമിച്ഛസി
ഭയമില്ലാതെ, സന്തോഷത്തോടെ, ഹരിയെ ധ്യാനിക്കുന്നതിൽ മുഴുമ്മായി—ഇതാണ് സാരവും, സന്തോഷവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതും. ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്താണ് കേൾക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
സൂത ഉവാച ഋഷിം പപ്രച്ഛ സംദേഹം സര്വസംദേഹഭഞ്ജനമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അവൻ തന്റെ സംശയം, എല്ലാ സംശയങ്ങളും നീക്കുന്ന ഋഷിയോട് ചോദിച്ചു.
നാരദ ഉവാച ജഗാമ യമുനാതീരം തന്മേ ബ്രൂഹി ജഗദ്ഗുരോ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അവൻ യമുനയുടെ തീരത്തേക്ക് പോയി; ഇതിനെ കുറിച്ച് നീ പറയണം, ലോകഗുരുവേ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു:
യച്ഛ്രുതം ധര്മവക്ത്രാന്മേ മലയേ സൂര്യപര്വണി 4.19.
മലയപർവതത്തിൽ സൂര്യപർവദിനത്തിൽ, ധർമ്മന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടത്—
പപ്രച്ഛ ധര്മം പുലഹഃ കഥിതം മുനിസംസദി
പുലഹൻ, മുനിസഭയിൽ, ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു; അത് വിശദീകരിച്ചു.
തത്ര ശ്രുതം മയാ വിപ്ര നിബോധ കഥയാമി തേ
അവിടെ ഞാൻ കേട്ടു, ബ്രാഹ്മണാ; കേൾക്കൂ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു.
കാര്തികീപൂര്ണിമായാം തു കുര്വന്തി ഗരുഡാര്ചനമ്
കാർത്തികി പൗർണമിയിൽ അവർ ഗരുഡനെ പൂജിക്കുന്നു.
പുഷ്കരേ ച മഹാതീര്ഥേ സുസ്നാതാ ഭക്തിസംയുതാഃ
പുഷ്കരത്തിൽ, മഹാ തീർത്ഥത്തിൽ, ഭക്തിയോടെ നല്ലവണ്ണം കുളിച്ച ശേഷം—
നാഗപൂജോപകരണം ബലാദ്ഭക്ഷിതുമുദ്യതഃ
നാഗപൂജയ്ക്കുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് എടുക്കാൻ ഒരാൾ ശ്രമിച്ചു—
ന ശക്താ വാരണേ തേ ചേത്യാവിര്ഭൂതഃ ഖഗേശ്വരഃ
അവരെ തടയാൻ അവർക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു; അപ്പോൾ ഖഗേശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പ്രാണശക്ത്യാ ച യുയുധുര്യാവത്സൂര്യോദയം മുനേ
പ്രാണശക്തിയുടെ ബലത്തിൽ, അവർ സൂര്യോദയം വരെയായി യുദ്ധം നടത്തി, മഹർഷേ.
അനന്തം ശരണം ജഗ്മുഃ സര്വേഷാമഭയപ്രദമ്
ഭയമില്ലാതെ എല്ലാവർക്കും അഭയം നൽകുന്ന അനന്തന്റെ ശരണം അവർ എല്ലാവരും തേടിയെടുത്തു.