ത്വത്പാദധ്യാനയുക്തസ്യ യത്തത്സ്ഥാനം ച തത്പരമ്
നിന്റെ പാദധ്യാനത്തിൽ ലീനനായവൻ നേടുന്ന സ്ഥലം അതാണ് പരമോന്നതം.
യദി ത്വത്സേവയാ യാതി സഫലോ നിഷ്കലോഽഥവാ
നിന്റെ സേവനത്തിലൂടെ, അവൻ ശേഷിയോടെ അല്ലെങ്കിൽ ശേഷിയില്ലാതെ യാത്ര ചെയ്താലും, അതു ഫലപ്രദമാണ്.
ന സന്തി ജന്മമരണരോഗശോകാര്തിഭീതയഃ
ജനനം, മരണം, രോഗം, ദു:ഖം, കഷ്ടം, ഭയം എന്നിവ ഇവിടെ ഇല്ല.
വാഞ്ഛാ നാസ്ത്യേവ ഭക്താനാം ത്വത്പാദസേവനം വിനാ 4.19.
ഭക്തന്മാർക്ക് നിങ്ങളുടെ പാദസേവനത്തിന് പുറമെ മറ്റേതെങ്കിലും ആഗ്രഹം ഇല്ല.
പശ്യന്തി ഭക്താഃ കിം ചാന്യത്സാലോക്യാദിചതുഷ്ടയമ്
നിങ്ങളുടെ ലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നത് ഉൾപ്പെടെ മോക്ഷത്തിന്റെ നാലു രൂപങ്ങൾക്കു പുറമെ ഭക്തന്മാർക്ക് മറ്റൊന്നും കാണില്ല.
താവത്ത്വദ്ഭാവനേനൈവ ത്വദ്വര്ണോഽഹമനുഗ്രഹാത്
നിങ്ങളെ മാത്രം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സ്വഭാവം ഏറ്റെടുത്തു.
ദേശാദ് ദൂരം ച ന്യക്കാരം ചകാര ദൃഢഭക്തിമാന്
ദൃഢമായ ഭക്തി ഉള്ളവൻ അപമാനവും ദേശത്തുനിന്നുള്ള ദൂരവും അകറ്റി വച്ചു.
സ ച ഉക്തശ്ച ഭക്തോഽഹം ന മാം ത്യക്തും ക്ഷമോഽധുനാ
ആ ഭക്തൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭക്തൻ ആണ്; ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ വിട്ടു പോകാൻ കഴിയില്ല."
സദോഷം ഗുണയുക്തം മാം സോഽധുനാ ത്യക്തുമക്ഷമഃ
എനിക്ക് ദോഷങ്ങളും ഗുണങ്ങളും ഉണ്ടെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ അവൻ എന്നെ വിട്ടു പോകാൻ കഴിയില്ല.
ഭയം ന കേഭ്യഃ സര്വത്ര തമനംതം ഗുരും വിനാ
അനന്തമായ ഗുരുവിനെ ഒഴികെ, ആരെയും എവിടെയും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.
സ്വപ്നേ ധ്യാനേന പശ്യംതി ചക്ഷുഷോര്ഗോചരഃ സ മേ
സ്വപ്നത്തിൽയും ധ്യാനത്തിൽയും, എന്റെ കാഴ്ചയിൽ വരുന്ന അവനെ അവർ കാണുന്നു.
സഗുണത്വം ച സാകാരോ നിരാകാരശ്ച നിര്ഗുണഃ
അവൻ ഗുണങ്ങളോടും രൂപത്തോടും കൂടിയവനാണ്; അതുപോലെ തന്നെ ഗുണരഹിതനും രൂപരഹിതനും ആണ്.
സര്വേഷാമീശ്വരഃ സാക്ഷീ സര്വാത്മാ സര്വരൂപധൃക്
അവൻ എല്ലാവർക്കും ഈശ്വരൻ, സാക്ഷി, എല്ലാവരുടെയും ആത്മാവ്, എല്ലാ രൂപങ്ങൾക്കും ധാരകനാണ്.
സ്തോതും യമീശം തേ ജാഡ്യാഃ സര്പഃ സ്തോഷ്യതി തം വിഭുമ് 4.19.
ആ ഈശ്വരനെ സ്തുതിക്കാൻ അശക്തരായ മന്ദബുദ്ധികൾ പോലും, ഒരു പാമ്പ് പോലും ആ പരിപൂർണ്ണനെയും സ്തുതിക്കും.
ഖലസ്വഭാവാദജ്ഞാനാത്കൃഷ്ണ ത്വം ചര്വിതോ മയാ
കൃഷ്ണാ, ദുഷ്ടസ്വഭാവവും അജ്ഞാനവും കാരണം ഞാൻ നിങ്ങളെ അപഹാസ്യം ചെയ്തു.
ന സ്പൃശ്യോ ഹി ന ചാവര്യസ്തഥാ തേജസ്ത്വമേവ ച
നിങ്ങളെ സ്പർശിക്കാനോ തടയാനോ കഴിയില്ല; നിങ്ങൾ തേജസ്സാണ്.
ഓമിത്യുക്ത്വാ ഹരിസ്തുഷ്ടഃ സര്വം തസ്മൈ വരം ദദൌ
"ഓം" എന്ന് ഉച്ചരിച്ച ശേഷം ഹരി സന്തോഷത്തോടെ അവനു എല്ലാ വരങ്ങളും നൽകി.
തദ്വംശ്യാനാം ച തസ്യൈവ നാഗേഭ്യോ ന ഭയം ഭവേത്
അവന്റെ വംശജർക്കു പാമ്പുകളാൽ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.
വിഷപീയൂഷയോര്ഭേദോ നാസ്ത്യേവ തസ്യ ഭക്ഷണേ
അവനു വിഷവും അമൃതവും കഴിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല.
സ്തോത്രസ്മരണമാത്രേണ സുസ്ഥോ ഭവതി മാനവഃ
സ്തോത്രം ഓർക്കുന്നതു മാത്രം കൊണ്ട് മനുഷ്യൻ ആരോഗ്യമാകുന്നു.
വിഷാഗ്നിവജ്രഭീതിശ്ച ന ഭവേത്തത്ര നിശ്ചിതമ് അന്തേ ച സ്വകുലം പൂത്വാ ദാസ്യം ച ലഭതേ ധ്രുവമ്
അവിടെ വിഷം, അഗ്നി, ഇടിമിന്നൽ എന്നിവയുടെ ഭയം ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. അവസാനം, തന്റെ കുടുംബത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം, അവൻ ഉറപ്പായും ദാസ്യത്തെ നേടുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ।। 4.19.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു:
സാര്ദ്ധം സ്വഗോഷ്ഠ്യാ നാഗേന്ദ്ര യമുനാജലവര്ത്മനാ
തന്റെ കൂട്ടായ്മയോടൊപ്പം, അഹി രാജാ, യമുനയുടെ ജലപാതയിലൂടെ അവൻ യാത്ര ചെയ്തു.
കദാ ദ്രക്ഷ്യാമി ത്വത്പാദപദ്മം നാഥേത്യുവാച ഹ
'പ്രഭുവേ, ഞാൻ 언제 നിങ്ങളുടെ പാദപദ്മം കാണും?' എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു.
ജഗാമ ജലമാര്ഗേണ നാഗേന്ദ്രോ വിരഹാതുരഃ
വിരഹത്തിൽ വേദനയോടെ, അഹി രാജാവ് ജലമാർഗം വഴി പോയി.
പ്രസന്നാ ജന്തവഃ സര്വേ ബഭൂവുസ്തേന നാരദ
അവനെ കാരണം എല്ലാ ജീവികളും സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു, നാരദാ.
ആജ്ഞയാ ച കൃപാസിന്ധോര്നിര്മിതം വിശ്വകര്മണാ
കൃപാസാഗരന്റെ ആജ്ഞയാൽ, വിശ്വകർമ്മൻ അതിനെ നിർമ്മിച്ചു.
നിഃശങ്കോ ഹര്ഷയുക്തശ്ച ഹരിഭാവന തത്പരഃ സുഖദം മോക്ഷദം സാരം പരം കിം ശ്രോതുമിച്ഛസി
ഭയമില്ലാതെ, സന്തോഷത്തോടെ, ഹരിയെ ധ്യാനിക്കുന്നതിൽ മുഴുമ്മായി—ഇതാണ് സാരവും, സന്തോഷവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതും. ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്താണ് കേൾക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
സൂത ഉവാച ഋഷിം പപ്രച്ഛ സംദേഹം സര്വസംദേഹഭഞ്ജനമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അവൻ തന്റെ സംശയം, എല്ലാ സംശയങ്ങളും നീക്കുന്ന ഋഷിയോട് ചോദിച്ചു.
നാരദ ഉവാച ജഗാമ യമുനാതീരം തന്മേ ബ്രൂഹി ജഗദ്ഗുരോ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അവൻ യമുനയുടെ തീരത്തേക്ക് പോയി; ഇതിനെ കുറിച്ച് നീ പറയണം, ലോകഗുരുവേ.