ആജഗാമ രഥസ്തൂര്ണമുദ്ദീപ്തസ്തേജസാ മുനേ
മഹർഷേ, അതിവേഗത്തിൽ പ്രകാശം പകർന്ന ഒരു രഥം അവിടെ എത്തി.
ശതചക്രോ വായുവേഗോ മനോയായീ മനോഹരഃ
അതിനായി നൂറു ചക്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു, മനസ്സുപോലെ സഞ്ചരിച്ച രഥം അത്ഭുതകരമായിരുന്നു.
പ്രണമ്യ കൃഷ്ണം താം നീത്വാ ജഗ്മുര്ഗോലോകമുത്തമമ്
കൃഷ്ണനോട് നമസ്കരിച്ച് അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു അവർ പരമമായ ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോയി.
സ ച കിംചിന്ന ബുബുധേ മോഹിതോ വിഷ്ണുമായയാ
വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ ആകൃഷ്ടനായി, അവൻ ഒന്നും മനസ്സിലാക്കാനായില്ല.
ദദൌ ഹസ്തം ച കൃപയാ ശീഘ്രം കാലിയമസ്തകേ
കരുണയോടെ, കൃഷ്ണൻ കാളിയയുടെ തലയിൽ വേഗത്തിൽ കൈ വെച്ചു.
പുടാഞ്ജലിയുതാം സാശ്രുപൂര്ണാം ച സുരസാം സതീമ് 4.19.
ശുദ്ധയും ഭക്തിയുള്ളവളായ സുരസാ, കൈകൾ ചേർത്ത്, കണ്ണിൽ കണ്ണീരോടെ, നിലകൊണ്ടു.
ഭക്ത്യുദ്രേകാത്സാശ്രുനേത്രാം പുലകാങ്കിതവിഗ്രഹാമ് യദീശ്വരസ്യ സതതം യോഗ്യായോഗ്യേ സമാ കൃപാ
ഭക്തിയുടെ ആവേശത്തിൽ, കണ്ണുകൾ കണ്ണീരോടെ, ശരീരത്തിൽ രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞു; യോജ്യനോ അയോഗ്യനോ എന്ന വ്യത്യാസമില്ലാതെ, ദൈവത്തിന്റെ കൃപ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരുപോലെയാണ്.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു:
ത്വം മേ പ്രാണാധികോ വത്സ സുഖം തിഷ്ഠ ഭയം ത്യജ
വത്സാ, നീ എനിക്ക് ജീവനിലേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്; സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ, ഭയം വിട്ടുകളയൂ.
കിംചിത്തദ്ദമനം കൃത്വാ ത്വത്പ്രസാദം കരോമ്യഹമ്
നിന്നെ കുറച്ച് ശമിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, ഞാൻ എന്റെ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു.
ദ്വിഗുണം ബ്രഹ്മഹത്യായാ ഭവിതാ തസ്യ കില്ബിഷമ്
അവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം രണ്ടിരട്ടിയാകും.
വംശായുര്യശസാ ഹാനിര്ഭവിതാ തസ്യ നിശ്ചിതമ്
അവന്റെ വംശത്തിന് ഉറപ്പായും ആയുസ്സും പ്രശസ്തിയും നഷ്ടപ്പെടും.
ത്വത്പ്രമാണാഃ കീടസംഘാ ദംശിഷ്യന്തി ച സംതതമ്
നിന്റെ വലിപ്പം പോലെ കീറ്റങ്ങൾ അവനെ നിരന്തരം കടിക്കും.
തസ്യ വംശോദ്ഭവാനാം ച ത്വദ്വംശാദ്ഭവിതാ ഭയമ്
അവന്റെ വംശത്തിൽ ജനിക്കുന്നവർക്ക് നിന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നുള്ളവരിൽ നിന്ന് ഭയം ഉണ്ടാകും.
പ്രണമിഷ്യന്തി ഭക്ത്യാ തേ മുച്യന്തേ സര്വപാതകാത് 4.19.
നിനക്കു ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിക്കുന്നവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചിതരാവുക.
മത്പദാങ്കം മൂര്ധ്നി ദൃഷ്ട്വാ ത്വാം ഭക്ത്യാ പ്രണമിഷ്യതി
എന്റെ പാദചിഹ്നം നിന്റെ തലയിൽ കണ്ടു, ഭക്തിയോടെ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നവൻ—
സര്വേഷാം ജ്ഞാതിസര്പാണാം വരോഽദ്യ ഭവ മദ്വരാത്
ഇന്ന് എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നീ എല്ലാ ജാതിസർപ്പങ്ങൾക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനാകൂ.
ഭയം ത്യക്ത്വാ കഥയ മാം ത്വദീയം ദുഃഖഭഞ്ജനമ് പുടാഞ്ജലിയുതോ ഭൂത്വാ തമുവാച ഭുജങ്ഗമഃ
ഭയം വിട്ട്, ദുഃഖം നീക്കുന്ന എന്നോട്, നീ എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് പറയൂ; കൈകൾ ചേർത്ത്, ആ പാമ്പ് കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
ഭക്തിം സ്മൃതിം ത്വത്പദാബ്ജേ ദേഹി ജന്മനി ജന്മനി
എന്റെ ഓരോ ജന്മത്തിലും നിന്റെ പാദപങ്കജത്തിൽ ഭക്തിയും സ്മരണയും നൽകണമേ.
തദ്ഭവേത്സഫലം യത്ര സ്മൃതിസ്ത്വച്ചരണാമ്ബുജേ
നിന്റെ പാദപങ്കജത്തിൽ സ്മരണം ഉള്ളിടത്ത്, അവിടെ ജീവിതം ഫലപ്രദമാകും.
ത്വത്പാദധ്യാനയുക്തസ്യ യത്തത്സ്ഥാനം ച തത്പരമ്
നിന്റെ പാദധ്യാനത്തിൽ ലീനനായവൻ നേടുന്ന സ്ഥലം അതാണ് പരമോന്നതം.
യദി ത്വത്സേവയാ യാതി സഫലോ നിഷ്കലോഽഥവാ
നിന്റെ സേവനത്തിലൂടെ, അവൻ ശേഷിയോടെ അല്ലെങ്കിൽ ശേഷിയില്ലാതെ യാത്ര ചെയ്താലും, അതു ഫലപ്രദമാണ്.
ന സന്തി ജന്മമരണരോഗശോകാര്തിഭീതയഃ
ജനനം, മരണം, രോഗം, ദു:ഖം, കഷ്ടം, ഭയം എന്നിവ ഇവിടെ ഇല്ല.
വാഞ്ഛാ നാസ്ത്യേവ ഭക്താനാം ത്വത്പാദസേവനം വിനാ 4.19.
ഭക്തന്മാർക്ക് നിങ്ങളുടെ പാദസേവനത്തിന് പുറമെ മറ്റേതെങ്കിലും ആഗ്രഹം ഇല്ല.
പശ്യന്തി ഭക്താഃ കിം ചാന്യത്സാലോക്യാദിചതുഷ്ടയമ്
നിങ്ങളുടെ ലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നത് ഉൾപ്പെടെ മോക്ഷത്തിന്റെ നാലു രൂപങ്ങൾക്കു പുറമെ ഭക്തന്മാർക്ക് മറ്റൊന്നും കാണില്ല.
താവത്ത്വദ്ഭാവനേനൈവ ത്വദ്വര്ണോഽഹമനുഗ്രഹാത്
നിങ്ങളെ മാത്രം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സ്വഭാവം ഏറ്റെടുത്തു.
ദേശാദ് ദൂരം ച ന്യക്കാരം ചകാര ദൃഢഭക്തിമാന്
ദൃഢമായ ഭക്തി ഉള്ളവൻ അപമാനവും ദേശത്തുനിന്നുള്ള ദൂരവും അകറ്റി വച്ചു.
സ ച ഉക്തശ്ച ഭക്തോഽഹം ന മാം ത്യക്തും ക്ഷമോഽധുനാ
ആ ഭക്തൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭക്തൻ ആണ്; ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ വിട്ടു പോകാൻ കഴിയില്ല."
സദോഷം ഗുണയുക്തം മാം സോഽധുനാ ത്യക്തുമക്ഷമഃ
എനിക്ക് ദോഷങ്ങളും ഗുണങ്ങളും ഉണ്ടെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ അവൻ എന്നെ വിട്ടു പോകാൻ കഴിയില്ല.
ഭയം ന കേഭ്യഃ സര്വത്ര തമനംതം ഗുരും വിനാ
അനന്തമായ ഗുരുവിനെ ഒഴികെ, ആരെയും എവിടെയും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.