ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദ്യാശ്ച സുരലോകാശ്ചരാചരാഃ 1.17.
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റു ദേവന്മാരും, ദേവലോകങ്ങളും, ചലനമുള്ളവയും നിലനിൽക്കുന്നവയും എല്ലാം,
വിശ്വാനാം ച സുരാണാം ച കഃ സംഖ്യാം കര്തുമീശ്വരഃ
ദേവന്മാരുടെയും ലോകങ്ങളുടെയും എണ്ണം ആരാണ് കണക്കാക്കാൻ കഴിയുക, പ്രഭുവേ?
ഊര്ധ്വം ച സര്വബ്രഹ്മാണ്ഡാദ്വൈകുണ്ഠം സത്യമീപ്സിതമ്
എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളുടെയും മുകളിൽ, ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന സത്യം ആയ വൈകുണ്ഠം ഉണ്ട്.
ചതുര്ഭുജശ്ച വൈകുണ്ഠേ ലക്ഷ്മീകാന്തഃ സനാതനഃ
വൈകുണ്ഠത്തിൽ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവായ ശാശ്വതൻ നാലു കൈകളോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഗോലോകേ ദ്വിഭുജഃ കൃഷ്ണോ രാധാകാന്തഃ സനാതനഃ
ഗോലോകത്തിൽ, രാധയുടെ പ്രിയനായ കൃഷ്ണൻ ശാശ്വതൻ, രണ്ട് കൈകളോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
പരിപൂര്ണതമം ബ്രഹ്മ സ ചാത്മാ സര്വദേഹിനാമ്
അവൻ പരിപൂർണ്ണമായ ബ്രഹ്മവും എല്ലാ ജീവികളുടെ അന്തരാത്മാവുമാണ്.
തജ്ജ്യോതിര്മണ്ഡലാകാരം സൂര്യ്യകോടിസമപ്രഭമ്
അവന്റെ പ്രകാശം സൂര്യന്റെ കോടിരശ്മികൾപോലെയുള്ള ഒരു വെളിച്ചമണ്ഡലമാണ്.
നവീനനീരദശ്യാമം ദ്വിഭുജം പീതവാസസമ്
പുതിയ മേഘംപോലെയുള്ള കറുത്ത നിറം, രണ്ട് കൈകൾ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ.
കിശോരനയനം ശശ്വച്ഛാന്തം സസ്മിതമീ ശ്വരമ്
കിശോരന്റെ കണ്ണുകൾപോലെയുള്ള യുവാവിന്റെ ദൃഷ്ടി, എപ്പോഴും ശാന്തനും പുഞ്ചിരിയോടെ ഉള്ളവനും, അവൻ തന്നെ ഈശ്വരൻ.
യസ്യ വംശോദ്ഭവോഽഹം ച യസ്യ ശിഷ്യശ്ച ബാലകഃ ।। 1.17.
അവന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്, അവന്റെ ശിഷ്യനും ഞാൻ തന്നെയാണ്, ബാലനേ.
ശീഘ്രം ജീവയ ഗന്ധര്വം ദേവേശ്വര സുരേശ്വര
ദേവാദിദേവനേ, ദൈവങ്ങളിലെ പ്രധാനനായവനേ, ദയവായി ഈ ഗന്ധർവനെ ഉടൻ ജീവിപ്പിക്കണം.
ഇത്യുക്ത്വാ ബാലകസ്തത്ര വിപ്രരൂപീ ജനാര്ദനഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ ജനാർദ്ദനൻ എന്ന ബാലൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സൌതിരുവാച പ്രയയുര്മാലതീമൂലം ബ്രഹ്മേശാനപുരോഗമാഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവും ഈശാനനും മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച് അവർ മാലതിവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ എത്തി.
ബ്രഹ്മാ കമണ്ഡലുജലം ദദൌ ഗാത്രേ ശവസ്യ ച
ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ കമണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ആ ശവത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒഴിച്ചു.
ജ്ഞാനദാനം ദദൌ തസ്മൈ ജ്ഞാനാനന്ദഃ ശിവഃ സ്വയമ്
ജ്ഞാനവും ആനന്ദവും നിറഞ്ഞ ശിവൻ തന്നെ അവനു ജ്ഞാനദാനം നൽകി.
വഹ്നിദര്ശനമാത്രേണ ബഭൂവ ജഠരാനലഃ
അഗ്നിയെ കണ്ടതുമാത്രത്തിൽ അവന്റെ വയറ്റിൽ അഗ്നി ഉണർന്നു.
തസ്യ വായോരധിഷ്ഠാനാജ്ജഗത്പ്രാണസ്വരൂപിണഃ
ലോകത്തിന്റെ പ്രാണസ്വരൂപനായ വായുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ,
സര്വ്വാധിഷ്ഠാനമാത്രേണ ദൃഷ്ടിശക്തിര്ബഭൂവ ഹ
എല്ലാ ദേവതകളുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ കാഴ്ചശക്തി അവനിൽ ഉണർന്നു.
ശവസ്തഥാഽപി നോത്തസ്ഥൌ യഥാ ശേതേ ജഡസ്തഥാ
എന്നിരുന്നാലും ആ ശവം എഴുന്നേറ്റില്ല; മുമ്പുപോലെ തന്നെ അവൻ അനാചേതനനായി കിടന്നു.
ബ്രഹ്മണോ വചനാത്സാധ്വീ തുഷ്ടാവ പരമേശ്വരമ്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം, ആ സതീശ്ശരി പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
മാലാവത്യുവാച വിനാ യേന ശവാഃ സര്വേ പ്രാണിനോ ജഗതീതലേ
മാലാവതി പറഞ്ഞു: ആരില്ലാതെ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളും ശവങ്ങളാണ്,
നിര്ലിപ്തം സാക്ഷിരൂപം ച സര്വേഷാം സര്വകര്മസു 1.18.
എല്ലാവരുടെയും എല്ലാ പ്രവർത്തികളിലും സാക്ഷിയായും അസംഗമായും നിലകൊള്ളുന്നവൻ,
യേന സൃഷ്ടാ ച പ്രകൃതിഃ സര്വാധാരോ പരാത്പരാ
പ്രകൃതിയെ സൃഷ്ടിച്ചവനും എല്ലാറ്റിനും അടിസ്ഥാനമായും പരമമായും നിലകൊള്ളുന്നവൻ,
ജഗത്സ്രഷ്ടാ സ്വയം ബ്രഹ്മാ നിയതോ യസ്യ സേവയാ
ആവനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ തന്നെ ലോകസ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവും എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു,
ധ്യായന്തേ യം സുരാഃ സര്വേ മുനയോ മനവസ്തഥാ
എല്ലാ ദേവതകളും മുനികളും മനുക്കളും ധ്യാനിക്കുന്നവൻ,
സാകാരം ച നിരാകാരം പരം സ്വേച്ഛാമയം വിഭുമ്
രൂപമുള്ളവനും രൂപരഹിതനുമായും സ്വേച്ഛാനുസരണമുള്ള പരമേശ്വരനുമായും നിലകൊള്ളുന്നവൻ,
തപഃഫലം തപോബീജം തപസാം ച ഫലപ്രദമ്
തപസ്സിന്റെ ഫലവും തപസ്സിന്റെ വിത്തും എല്ലാ തപസ്സുകൾക്കും ഫലം നൽകുന്നവനും,
സര്വാധാരം സര്വബീജം കര്മ തത്കര്മണാം ഫലമ്
എല്ലാറ്റിനും അടിസ്ഥാനവും എല്ലാ വിത്തുകളുടെ വിത്തും എല്ലാ പ്രവർത്തികളുടെയും ഫലവും ആയവൻ,
സ്വയംതേജഃസ്വരൂപം ച ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ്
അവന്റെ രൂപം സ്വയം പ്രകാശമുള്ളതും, ഭക്തന്മാരോടുള്ള കരുണകൊണ്ട് സ്വീകരിച്ച ദൈവിക സാന്നിധ്യവുമാണ്.
തത്തേജോ മണ്ഡലാകാരം സൂര്യകോടിസമപ്രഭമ്
അവന്റെ പ്രകാശം വലയംപോലെയുള്ളതും, കോടിയധികം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള തേജസ്സും നിറഞ്ഞതുമാണ്.