വിപ്രാ ആംഗിരസാഃ സര്വേ സ്വാശ്രമേ ശ്രീവനാന്തികേ 4.18.
ആംഗിരസ ഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിൽ, വിശുദ്ധവനത്തിനരികിൽ, ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിഃസ്പൃഹാ വൈഷ്ണവാഃ സര്വേ മാം യജന്തി മുമുക്ഷവഃ। മായയാ മാം ന ജാനന്തി മായാമാനുഷരൂപിണമ്
അവർക്കെല്ലാവർക്കും ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നുമില്ല; മോക്ഷം തേടി അവർ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. ഞാൻ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അവർ മായയാൽ അറിയുന്നില്ല.
ന ചേദ്ദദതി യുഷ്മഭ്യമന്നം വിപ്രാഃ ക്രതൂന്മുഖാഃ
യാഗം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ നിങ്ങൾക്ക് അന്നം കൊടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ,
ശ്രീകൃഷ്ണവചനം ശ്രുത്വാ യയുര്ബാലകപുംഗവാഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം പ്രധാനപ്പെട്ട കുട്ടികൾ അവിടെ നിന്ന് പോയി.
ഇത്യൂചുര്ബാലകാഃ ശീഘ്രമന്നം ദത്ത ദ്വിജോത്തമാഃ
അപ്പോൾ കുട്ടികൾ പറഞ്ഞു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ദയവായി വേഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു അന്നം തരൂ.
തേ യയൂ രന്ധനാഗാരം ബ്രാഹ്മണ്യോ യത്ര പാചികാഃ
അവർ ബ്രാഹ്മണീകൾ പാചകം ചെയ്യുന്ന അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
നത്വോചുര്ബാലകാഃ സര്വേ വിപ്രഭാര്യാഃ പതിവ്രതാഃ
എല്ലാ കുട്ടികളും ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ബ്രാഹ്മണീകളെ വണങ്ങി അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
ബാലാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ദൃഷ്ട്വാ താംശ്ച മനോഹരാന്
കുട്ടികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ മനോഹരരായ കുട്ടികളെ കണ്ടു,
വിപ്രപത്ന്യ ഊചുഃ ദാസ്യാമോഽന്നം ബഹുവിധം വ്യഞ്ജനൈഃ സഹിതം വരമ്
ബ്രാഹ്മണീകൾ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ പലവിധത്തിലുള്ള രുചികരമായ വിഭവങ്ങളോടുകൂടിയ നല്ല അന്നം നിങ്ങള്ക്ക് തരാം.
ബാലാ ഊചുഃ ദത്താന്നം മാതരോഽസ്മഭ്യം ക്ഷിപ്രം യാമസ്തദന്തികമ് ।। 4.18.
കുട്ടികൾ പറഞ്ഞു: അമ്മമാരേ, ദയവായി വേഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു അന്നം തരൂ; ഞങ്ങൾ ഉടൻ അവിടത്തേക്ക് പോകണം.
ഇതോ വിദൂരേ ഭാണ്ഡീരേ വനാഭ്യന്തരമേവ ച
ഇതിന്റെ അപ്പുറം, ഭാണ്ഢീരവനത്തിനുള്ളിലായി,
വിശ്രാന്തൌ ക്ഷുധിതൌ തൌ ച യാചേതേഽന്നം ച മാതരഃ
അവർ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് വിശന്നിരിക്കുകയാണ്; അമ്മമാരേ, അവർ അന്നം ചോദിക്കുന്നു.
ഗോപാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ഹൃഷ്ടാനന്ദാശ്രുലോചനാഃ
ഗോപന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞു.
നാനാവ്യഞ്ജനസംയുക്തം ശാല്യന്നം സുമനോഹരമ്
അവർ പലവിധ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ ചേർത്ത് മനോഹരമായ അരിപ്പച്ചോറ് ഒരുക്കി.
രൌപ്യേ കാംസ്യേ രാജതേ ച പാത്രേ കൃത്വാ മുദാഽന്വിതാഃ
സന്തോഷത്തോടെ അവർ അതു വെള്ളി, കംശ്, പൊന്നുപാത്രങ്ങളിൽ വച്ചു.
നാനാമനോരഥം കൃത്വാ മനസാ ഗമനോത്സുകാഃ
അവരുടെ മനസ്സിൽ പലവിധ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറച്ച് അവർ ഉത്സാഹത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു.
ശ്രീകൃഷ്ണം ദദൃശുര്ഗത്വാ രാമം ച സഹ ബാലകമ്
അവർ അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ശ്രീകൃഷ്ണനെയും രാമനെയും മറ്റു ബാലന്മാരെയും കണ്ടു.
ശ്യാമം കിശോരവയസം പീതകൌശേയവാസസമ്
അവൻ കറുത്ത നിറത്തിൽ, യൗവനത്തിൽ, മഞ്ഞപടവസ്ത്രം ധരിച്ചവനായിരുന്നു.
ശരത്പാര്വണചന്ദ്രാസ്യം രത്നാലംകാരഭൂഷിതമ്
അവന്റെ മുഖം ശരത്കാലത്തിലെ പൗർണമി ചന്ദ്രനെപ്പോലെയും, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞതുമായിരുന്നു.
രത്നകേയൂരവലയരത്നനൂപുരഭൂഷിതമ് 4.18.
അവൻ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കൈവളയും കങ്കണവും പാദസരവും ധരിച്ചിരുന്നു.
മാലതീമാലയാ കണ്ഠവക്ഷഃസ്ഥലവിരാജിതമ്
മാലതിപ്പൂമാല അവന്റെ കഴുത്തിലും നെഞ്ചിലും ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
സുനഖം സുകപോലം ച പക്വ ബിമ്ബാധരം വരമ്
അവനു മനോഹരമായ നഖങ്ങളും, സുന്ദരമായ കവിളുകളും, പാകമായ ബിംബഫലത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ചുവന്ന അധരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശിഖിപിച്ഛസമായുക്തം ബദ്ധചൂഡം പരാത്പരമ്
അവന്റെ ചൂടിയിൽ മയില്പീലി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു; അതു ഭംഗിയായി കെട്ടിയിരുന്നതും, എല്ലാറ്റിലും അതിവിശിഷ്ടനുമായിരുന്നു.
ധ്യാനാസാധ്യം യോഗിനാം ച ഭക്താനുഗ്രഹകാതരമ്
യോഗികൾ ധ്യാനത്തിലൂടെ പ്രാപിക്കാവുന്നവനും, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ എപ്പോഴും ഉത്സുകനുമായവനുമാണ് അവൻ.
ദൃഷ്ട്വൈവമീശ്വരം ഭക്ത്യാ പ്രണേമുര്ദ്വിജയോഷിതഃ
ഇങ്ങനെ ഈശ്വരനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദ്വിജന്മാരുടെ ഭാര്യമാർ ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ചു.
വിപ്രപത്ന്യ ഊചുഃ നിര്ഗുണശ്ച നിരാകാരഃ സാകാരഃ സഗുണഃ സ്വയമ്
വിപ്രഭാര്യമാർ പറഞ്ഞു: "നീ ഗുണരഹിതനും രൂപരഹിതനുമാണ്, എന്നാൽ സ്വമേധയാ ഗുണസഹിതനും രൂപമുള്ളവനുമാണ്."
സാക്ഷിരൂപശ്ച നിര്ലിപ്തഃ പരമാത്മാ നിരാകൃതിഃ
"നീ സാക്ഷിയായവനും, ആസക്തിയില്ലാത്തവനും, പരമാത്മാവും, ആകൃതിയില്ലാത്തവനും ആണ്."
സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തവിഷയേ യേ ച ദേവാസ്ത്രയഃ സ്മൃതാഃ
"സൃഷ്ടി, നില, സംഹാരങ്ങൾക്കായി ഓർക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നു ദേവന്മാർ—"
യസ്യ ലോമ്നാം ച വിവരേ ചാഖിലം വിശ്വമീശ്വര
"എന്റെ പ്രഭോ, ഈ മുഴുവൻ ലോകവും നിന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു."
തേജസ്ത്വം ചാപി തേജസ്വീ ജ്ഞാനം ജ്ഞാനീ ച തത്പരഃ 4.18.
"നീ പ്രകാശവും, പ്രകാശവാനുമാണ്; ജ്ഞാനവും, ജ്ഞാനിയുമാണ്; എല്ലാറ്റിലും ഏറ്റവും ഉന്നതനുമാണ്."