ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം നിര്മാണം നഗരസ്യ ച
ഇങ്ങനെ നഗരത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയടക്കം എല്ലാം പറഞ്ഞുതീര്ന്നിരിക്കുന്നു.
അഹോ കിമദ്ഭുതം സൂത രഹസ്യം സുമനോഹരമ്
അയ്യോ, എത്ര അത്ഭുതകരമായിരിക്കുന്നു, സുതാ! ഈ രഹസ്യം അത്യന്തം മനോഹരമാണ്.
സൂത ഉവാച പപ്രച്ഛ കൃഷ്ണചരിതമപരം സുമനോഹരമ്
സൂതന് പറഞ്ഞു: അദ്ദേഹം മറ്റൊരു മനോഹരമായ കൃഷ്ണചരിതം ചോദിച്ചു.
നാരദ ഉവാച ജ്ഞാനസിംധോ നിഗദ മാം ശിഷ്യം ച ശരണാഗതമ്
നാരദന് പറഞ്ഞു: ജ്ഞാനസാഗരനേ, ശരണം പ്രാപിച്ച എന്നെയും എന്റെ ശിഷ്യനെയും ദയവായി ഉപദേശിക്കണമേ.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ മുദാ നാരായണഃ സ്വയമ്
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ നാരായണൻ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ജഗാമ ശ്രീമധുവനം യമുനാതീരനീരജമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: അവൻ മനോഹരമായ മധുവനത്തിലേക്കും യമുനയുടെ മണൽത്തീരത്തേക്കും പോയി.
വിചേരുര്ഗോസഹസ്രൈശ്ച ചിക്രീഡുര്ബാലകാസ്തദാ
അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് പശുക്കളുമായി സഞ്ചരിച്ചു, ആ സമയത്ത് കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിച്ചു.
തമൂചുര്ഗോപശിശവഃ ശ്രീകൃഷ്ണം പരയാ മുദാ
ആ ഗോപകുട്ടികൾ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ശ്രീകൃഷ്ണനോട് സംസാരിച്ചു.
ശിശൂനാം വചനം ശ്രുത്വാ താനുവാച ദയാനിധിഃ
കുട്ടികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദയാനിധി അവരോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച അന്നം യാചത താഞ്ഛീഘ്രം ബ്രാഹ്മണാംശ്ച ക്രതൂന്മുഖാന്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളെല്ലാവരും വേഗത്തിൽ യാഗം നടത്തുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് അന്നം ചോദിക്കൂ.
വിപ്രാ ആംഗിരസാഃ സര്വേ സ്വാശ്രമേ ശ്രീവനാന്തികേ 4.18.
ആംഗിരസ ഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിൽ, വിശുദ്ധവനത്തിനരികിൽ, ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിഃസ്പൃഹാ വൈഷ്ണവാഃ സര്വേ മാം യജന്തി മുമുക്ഷവഃ। മായയാ മാം ന ജാനന്തി മായാമാനുഷരൂപിണമ്
അവർക്കെല്ലാവർക്കും ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നുമില്ല; മോക്ഷം തേടി അവർ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. ഞാൻ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അവർ മായയാൽ അറിയുന്നില്ല.
ന ചേദ്ദദതി യുഷ്മഭ്യമന്നം വിപ്രാഃ ക്രതൂന്മുഖാഃ
യാഗം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ നിങ്ങൾക്ക് അന്നം കൊടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ,
ശ്രീകൃഷ്ണവചനം ശ്രുത്വാ യയുര്ബാലകപുംഗവാഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം പ്രധാനപ്പെട്ട കുട്ടികൾ അവിടെ നിന്ന് പോയി.
ഇത്യൂചുര്ബാലകാഃ ശീഘ്രമന്നം ദത്ത ദ്വിജോത്തമാഃ
അപ്പോൾ കുട്ടികൾ പറഞ്ഞു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ദയവായി വേഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു അന്നം തരൂ.
തേ യയൂ രന്ധനാഗാരം ബ്രാഹ്മണ്യോ യത്ര പാചികാഃ
അവർ ബ്രാഹ്മണീകൾ പാചകം ചെയ്യുന്ന അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
നത്വോചുര്ബാലകാഃ സര്വേ വിപ്രഭാര്യാഃ പതിവ്രതാഃ
എല്ലാ കുട്ടികളും ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ബ്രാഹ്മണീകളെ വണങ്ങി അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
ബാലാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ദൃഷ്ട്വാ താംശ്ച മനോഹരാന്
കുട്ടികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ മനോഹരരായ കുട്ടികളെ കണ്ടു,
വിപ്രപത്ന്യ ഊചുഃ ദാസ്യാമോഽന്നം ബഹുവിധം വ്യഞ്ജനൈഃ സഹിതം വരമ്
ബ്രാഹ്മണീകൾ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ പലവിധത്തിലുള്ള രുചികരമായ വിഭവങ്ങളോടുകൂടിയ നല്ല അന്നം നിങ്ങള്ക്ക് തരാം.
ബാലാ ഊചുഃ ദത്താന്നം മാതരോഽസ്മഭ്യം ക്ഷിപ്രം യാമസ്തദന്തികമ് ।। 4.18.
കുട്ടികൾ പറഞ്ഞു: അമ്മമാരേ, ദയവായി വേഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു അന്നം തരൂ; ഞങ്ങൾ ഉടൻ അവിടത്തേക്ക് പോകണം.
ഇതോ വിദൂരേ ഭാണ്ഡീരേ വനാഭ്യന്തരമേവ ച
ഇതിന്റെ അപ്പുറം, ഭാണ്ഢീരവനത്തിനുള്ളിലായി,
വിശ്രാന്തൌ ക്ഷുധിതൌ തൌ ച യാചേതേഽന്നം ച മാതരഃ
അവർ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് വിശന്നിരിക്കുകയാണ്; അമ്മമാരേ, അവർ അന്നം ചോദിക്കുന്നു.
ഗോപാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ഹൃഷ്ടാനന്ദാശ്രുലോചനാഃ
ഗോപന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞു.
നാനാവ്യഞ്ജനസംയുക്തം ശാല്യന്നം സുമനോഹരമ്
അവർ പലവിധ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ ചേർത്ത് മനോഹരമായ അരിപ്പച്ചോറ് ഒരുക്കി.
രൌപ്യേ കാംസ്യേ രാജതേ ച പാത്രേ കൃത്വാ മുദാഽന്വിതാഃ
സന്തോഷത്തോടെ അവർ അതു വെള്ളി, കംശ്, പൊന്നുപാത്രങ്ങളിൽ വച്ചു.
നാനാമനോരഥം കൃത്വാ മനസാ ഗമനോത്സുകാഃ
അവരുടെ മനസ്സിൽ പലവിധ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറച്ച് അവർ ഉത്സാഹത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു.
ശ്രീകൃഷ്ണം ദദൃശുര്ഗത്വാ രാമം ച സഹ ബാലകമ്
അവർ അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ശ്രീകൃഷ്ണനെയും രാമനെയും മറ്റു ബാലന്മാരെയും കണ്ടു.
ശ്യാമം കിശോരവയസം പീതകൌശേയവാസസമ്
അവൻ കറുത്ത നിറത്തിൽ, യൗവനത്തിൽ, മഞ്ഞപടവസ്ത്രം ധരിച്ചവനായിരുന്നു.
ശരത്പാര്വണചന്ദ്രാസ്യം രത്നാലംകാരഭൂഷിതമ്
അവന്റെ മുഖം ശരത്കാലത്തിലെ പൗർണമി ചന്ദ്രനെപ്പോലെയും, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞതുമായിരുന്നു.
രത്നകേയൂരവലയരത്നനൂപുരഭൂഷിതമ് 4.18.
അവൻ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കൈവളയും കങ്കണവും പാദസരവും ധരിച്ചിരുന്നു.